Naar de top en terug

– Een virtuele vakantie 14 –

Terwijl de beide vrouwen al volop van het uitzicht stonden te genieten, stond ik nog aan de voet van het imposante duin. De kwajongen in mij nam even in overweging om over één van de paadjes omhoog te klauteren. Uiteindelijk leek het me toch maar beter om de trap te gebruiken …

Boven aangekomen bleek het uitzicht ondanks ’t grijze weer alleszins de moeite waard te zijn. Bij helder weer moet het een lust voor het oog zijn om rondom over het eiland te kunnen kijken en Fryslân in de verte te zien liggen …

Op de terugweg kon ik het niet laten en ben ik via één van de paadjes afgedaald …

Van laag naar hoog

– Een virtuele vakantie 13 –

Na korte tijd voerde de fietstocht ons langs een meertje. Dit moest wel haast het laagste punt van het eiland zijn, bedacht ik me. Niet veel verder passeerden we een hoge duinenpartij. Dit zou, na het vermaarde Kaapsduin bij West-Terschelling, best eens het hoogste punt van Terschelling kunnen zijn. Hoewel het zicht er i.v.m. het grijze weer niet echt toe uitnodigde, besloten we toch de klim naar boven te wagen …


Op de fiets

– Een virtuele vakantie 12 –

De wolkenband die op dag 1 in hoog tempo over ons heen was gedreven, had op dag 2 plaatsgemaakt voor vette grijze wolken die als een dikke deken over het eiland hingen. Na de koffie besloten we een fietstochtje te maken. Dat kon ik toen nog, mede omdat de fietsverhuurder me een uitstekende e-bike mee had gegeven …

Het eerste dat we tijdens de rit onderweg tegenkwamen was de weergeit, die leek te twijfelen of hij binnen zou blijven of dat hij toch maar de wei in zou gaan. Misschien hadden we het resultaat van zijn overwegingen even hadden moeten afwachten …

Een zee van zand …

– Een virtuele vakantie 11 –

… en heel in de verte de zee …


Aan de waterlijn

– Een virtuele vakantie 10 –

Het werd bepaald geen spectaculaire zonsondergang die avond, maar het was nog goed toeven op het strand. Enkele passerende vissersschepen zetten voor de beide fotografen in het gezelschap de kers op het bescheiden taartje dat aan de einder werd geserveerd. Omdat de wind was gaan liggen, was het ook voor Aafje geen straf om een tijdje aan de waterlijn te staan genieten …

Twee blonde deernen in de duinen

– Een virtuele vakantie 6 –

Donkere wolken schoven over het strand en de duinen. Maar dat was nog niet het ergst. Die wolken werden aangevoerd door een plotseling aanwakkerende wind van zee, en die was zo vroeg in het jaar nog allerminst aangenaam.

Twee blonde deernen rezen met verwarde haardos op uit een duinpan aan de rand van ’t strand. Een plekje in de zon en uit de wind, dat ze nog niet eens zo heel lang geleden met zorg hadden uitgezocht. Daar ging hun middagje zonnen. Fluks waren ze in de kleren en op weg naar elders …