Ze zijn er weer volop, die helder witte voorjaarsboden …

Ze zijn er weer volop, die helder witte voorjaarsboden …

Na de ooievaar, de buizerd en de blauwe reiger kan ik er deze week net zo goed een hele vogelweek van maken …

Nu het licht winterse weer weer is geweken, zijn er meteen weer minder vogels in de tuin te zien …

Gelukkig strijkt er zo af en toe nog eens een vogeltje neer op het stokje van de pot met pindakaas …

Het pimpelmeesje dat het lef had om even recht in de lens te kijken, is momenteel wel één van mijn favorieten …

Laat ik het maar kort en krachtig zeggen: het was in mijn optiek een kleurloze januarimaand van niks! Over de periode 1971-2000 kende januari in ons tuintje een gemiddelde temperatuur van 2,2 ºC, in de afgelopen maand kwam de gemiddelde temperatuur uit op 4,1 ºC, bijna 2 graden warmer dan normaal dus. Bij het KNMI in De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur met 5,7 ºC bijna 3 graden hoger uit dan het langjarig gemiddelde van 2,2 ºC over 1971-2000 …

In ons tuintje kwam de hoogste temperatuur op 6 januari uit op 12,8 ºC. Pas in de laatste week van januari liepen de temperaturen vooral in het noordoosten van ons land terug naar meer normale waarden voor de tijd van het jaar. uiteindelijk heb ik toch nog 6 vorstdagen (minimumtemperatuur onder nul) kunnen noteren, tegen normaal ongeveer 13. Omdat op 29 januari de maximumtemperatuur met -0,1 ºC net onder het vriespunt bleef, heb ik met moeite één ijsdag kunnen noteren, tegen normaal ca. 5. Een paar dagen lag er zowaar even een laagje ijs op sloten en plassen …

Vooral op zondag 26 januari waren de temperatuurverschillen groot. Terwijl het in de Friese zuidwest hoek bij Stavoren 5,9 ºC boven nul was, vroor het in het noordoosten van Fryslân 4,6 ºC. Een verschil van ruim 10 graden over een afstand van pakweg 75 km …

Gemiddeld over het land viel er in januari ongeveer 63 mm neerslag tegen 73 mm als langjarig gemiddelde. In ons tuintje was het juist wat natter dan normaal: 79 mm tegen normaal ca. 67 mm …

De neerslag viel vrijwel overal alleen in de vorm van regen. Alleen in het koude noordoosten van het land viel de neerslag in het weekend van 24 tot en met 26 januari veelal in de vorm van sneeuw. Zondag 26 januari liep in het noordoosten van Groningen het sneeuwdek op sommige plaatsen op tot 14 cm. Ook in ons tuintje viel in de nacht van zondag op maandag een klein laagje sneeuw …

Op een satellietfoto van 28 januari was mooi te zien, dat er eigenlijk alleen in Groningen en Drenthe sprake was van een gesloten sneeuwdek …

Het zou best eens kunnen, dat we hiermee het dieptepunt van de winter hebben gehad, want tot half februari lijkt er geen winterkou voor ons in het vat te zitten. Maar ja, je weet het maar nooit … vorig jaar lag er tenslotte op 26 maart nog een flinke laag ijs op de Leijen …
De afgelopen 24 uur hebben we hier achtereenvolgens regen, sneeuw en ijzel gehad. Diverse wegen waren een groot deel van de dag bedekt met een laag ijzel, met diverse ongelukken als gevolg …

Hoewel de temperatuur nog steeds onder het vriespunt ligt, begint ons tuintje op dit moment toch langzaam maar zeker te ontdooien. Aan takken en twijgjes hangen nog wel bevroren druppels, maar ze worden gestaag kleiner …

Ook de vele ijspegels aan de dakrand worden zienderogen kleiner, maar ik was nog ruimschoots op tijd om wat in het ijs opgesloten luchtbelletjes te fotograferen …

Het heeft even geduurd, maar nu het langzamerhand toch wat kouder wordt – we hebben al twee dagen op rij met een maximumtemperatuur onder de 5 ºC gehad (!) – laat het roodborstje zich ineens weer zien in ons tuintje …

De pot pindakaas met meelwormen heeft duidelijk niet alleen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mussen, merels en mezen in de buurt, maar ook het roodborstje geniet ervan …

Op één van de laatste zonnige en echt zachte oktoberdagen heb ik bij de bloeiende klimop nog eens wat insecten in beeld kunnen vangen m.b.v. mijn macrovoorzetlens. Vanwege het 10-jarig jubileum van mijn poollichtavonturen en de actualiteit van de storm die daarop volgde, zijn die laatste macro’s tot nu toe blijven liggen …

Vandaag is een prima dag om hier toch nog even een paar van die foto’s te publiceren, het zouden tenslotte best eens de laatste insecten geweest kunnen zijn, die ik dit jaar voor de camera heb gehad …

Daarnaast zijn deze macrofoto’s een mooie gelegenheid om jullie even te wijzen op het feit dat op Holland Doc 24 vanavond om 19:13 uur de prachtige Franse film “Microcosmos, le peuple de l’herbe” uitzendt …

“Wachten op de (zonne)storm” schreef ik gisteren. Wel, van een zonnestorm was nog geen sprake, maar dat had ik ook niet anders verwacht. Op de eerste herfststorm hoefden we echter niet lang te wachten. Een zware storm heeft vandaag een spoor van vernieling over grote delen van het land getrokken. Het KNMI kondigde vanmorgen voor het westen en noorden van het land ‘Code Rood’ af, en dat was ditmaal voor de verandering eens volkomen terecht. Nadat er rondom bomen begonnen om te waaien en trucks van de weg werden geblazen, is in Fryslân alle openbaar vervoer aan het begin van de middag stilgelegd.
Geheel tegen het advies van de burgemeester van Opsterland in heeft Aafje rond 13:30 uur nog een poging ondernomen om op haar werk in Beetsterzwaag (de hoofdplaats van de gemeente Opsterland) te komen, maar ze moest al snel terugkeren, omdat de weg op verschillende plaatsen werd geblokkeerd door omgewaaide bomen …

In ons tuintje ontstond rond het middaguur ook schade: de pergola kon de windkracht niet meer weerstaan. Een van de palen brak als een lucifer af. En dat was niet voor het eerst, want in maart 2005 is die pergola al eens bezweken onder een sneeuwdek van bijna een halve meter. “Zo, die gaat niet weer om, want nu zit er een hardhouten paal in,” zei zwager Hotze trots, nadat hij de pergola in maart 2005 voor ons had hersteld …

Toen Aafje haar broer aan het begin van de middag belde om de schade door te geven, zei Hotze: “O vervelend, maar dat stelt weinig voor … hier in de straat is een boom op een monumentale boerderij gevallen … Maar ik kom straks wel even kijken.” Als Hotze komt, dan komt hij echter niet alleen om te kijken, maar dan steekt hij meteen de handen uit de mouwen. En dus wordt de pergola intussen weer op provisorische wijze overeind gehouden …

Intussen is de herfststorm hier uitgeraasd, zodat we het nog even weer over een eventuele zonnestorm kunnen hebben. Afgelopen nacht heeft zonnevlek nr. 1875 weer een X1 zonnevlam de ruimte in geslingerd. Die zal bij ons waarschijnlijk geen kans op poollicht geven, daarvoor zit hij al wat teveel op de westelijke rand van de zon. Aan de oostkant draaien echter drie actieve zonnevlekken naar het centrum van de zon, als die één dezer dagen nog eens een paar uitbarstingen in de X-klasse voortbrengen, dan kan het nog best interessant worden in de loop van de week …

Tot die tijd zullen we het nog even moeten doen met de herinneringen aan de grote zonnestorm van eind oktober 2003. Van de zeventien zware uitbarstingen tijdens de periode van 19 oktober tot 5 november 2003 waren er twaalf afkomstig van zonnevlekgroep 486. Vandaag precies 10 jaar geleden ging dat gepaard met een X17 uitbarsting, daarna volgden nog een X10 uitbarsting op 29 oktober en een X28 (geschat) uitbarsting op 4 november.
Morgen, woensdag en donderdag zal ik hier rond het tijdstip waarop ik ze 10 jaar geleden maakte wat van mijn mooiste foto’s van de fantastische poollichtshow van oktober 2003 publiceren.