In een tempo en met een souplesse dat sterk aan mijn eigen manier van voortbewegen deed denken, stak deze blauwe reiger vorige week dinsdag uiterst bedaard stapje voor stapje de weg De Bolderen bij Earnewâld over …
Maandelijks archief: februari 2016
Werk in het Weerribbenriet – de video
De trouwe volgers van mijn weblog die hier al wat langer meelopen, weten wellicht nog dat ik in de periode 2009-2011 door de seizoenen heen filmopnamen heb gemaakt van de werkzaamheden van de rietsnijders in De Weerribben vroeger en nu. Uiteindelijk heb ik dat project begin 2012 afgerond met de presentatie van de DVD “Werk in het Weerribbenriet” aan Klaas Pen en zijn toenmalige compagnon Jan Driezen, die de DVD mede mogelijk hebben gemaakt. Met deze video, waarvan ik in de afgelopen jaren een aantal DVD’s heb verkocht, rond ik deze serie over het werk in het Weerribbenriet voorlopig af. Wellicht kom ik in de loop van het voorjaar nog eens terug met wat foto’s van de verdere verwerking van het riet …
Omdat ik de volledige versie van 54 minuten wat al teveel van het goede vind voor op YouTube, heb ik er een korte trailer van 4 minuten van gemaakt. Wellicht komt er nog eens een moment dat ik de complete film in 2 of 3 delen op YouTube zet, voorlopig zit dat er echter niet in. Heb je belangstelling voor de volledige film, neem dan even contact op via de mail, wellicht valt er voor € 10,- + verzendkosten iets te regelen …
Lekker fikkie stoken
Ik kom zo langzamerhand aan het eind van deze fotoserie over het werk in het rietland in De Weerribben. Voor het laatste werk waar ik even de focus op leg – het verbranden van het afval waar de rietsnijder niets mee kan – zouden ze mij ook nog wel mogen inhuren, want ik ben altijd gek geweest op fikkie stoken. Stoeltje erbij, af en toe even het vuurtje wat opporren … Ja, dat lijkt me wel wat …
Dat stoeltje is wel een noodzaak, want aan mijn zitstok heb ik in het rietland weinig, ontdekte ik op die dag. Terwijl Jetske en ik even een praatje maakten met de mannen, zette ik mijn stok neer om er even genoeglijk op te leunen, en zo mijn benen even wat rust te gunnen. Daar kwam echter weinig van terecht, want vrijwel meteen zakte de stok pijlsnel een meter diep in de kragge en lag ik achterover op mijn rug. Gelukkig hield ik aan mijn buiteling geen schade over, juist omdat die bodem zo zacht is.
Kragge is een dikke laag veen, ook wel trilveen genoemd. Het is een zeldzaam bodem- en vegetatietype dat bestaat uit een dunne en uiterst slappe ‘bodem’, die vooral uit zegge- en graswortels bestaat en op water of slappe modder drijft. Als je er overheen loopt, voel je de bodem onder je voeten veren. Ik kan je zeggen dat het een bijzondere gewaarwording is als je dat voor het eerst voelt.
Overigens zou het best eens zo kunnen zijn, dat het verbranden van het afval in het rietland zijn langste tijd heeft gehad, want er schijnt te worden gewerkt aan een verbod. Als dat doorgaat, dan zal de rietsnijder het afval van het rietland moeten afvoeren, en dat zal het riet alleen maar weer duurder maken. Ook op andere fronten wordt het de rietsnijders niet gemakkelijk gemaakt, wellicht kom ik daar later nog eens op terug. Eerst maar even fikkie stoken, het kan nu nog …
Het zwaarste werk
Als het riet in grote bossen bijeen is gebonden, volgt voor de rietsnijders het zwaarste werk: de bossen riet moeten vanuit het veld naar de wagen worden gedragen en daar opgestapeld. En dan moet de hele vracht vervolgens bij de werkplaats weer worden afgeladen en opnieuw opgestapeld. Een jaar of vier, vijf geleden heb ik zo’n bos nog eens op mijn schouder gegooid, daar zou ik nu voor geen geld meer aan beginnen, want ik kan je verzekeren dat die bossen echt zwaar zijn …
Het kammen van het riet
De kleine bosjes riet die, zoals hier gisteren te zien was, eerst op schoven bijeen zijn gezet, worden door de rietsnijders stuk voor stuk door een kammachine gehaald …
De foto’s in dit logje kunnen worden vergroot door erop te klikken …
Bert bezig met het kammen van het riet – 1
Bert bezig met het kammen van het riet – 2
Uren achtereen zijn de mannen hiermee bezig om het afval uit het riet te kammen. Dit afval bestaat uit de ondergroei in de rietvelden, dat varieert van gras tot de spontaan verschijnende winde …
Klaas Jan bezig met het kammen van het riet – 1
Klaas Jan bezig met het kammen van het riet – 2
Als het riet is gekamd en van ongerief ontdaan, wordt het in een grote opvangbak gelegd. Uiteindelijk wordt het verzamelde riet hier in grote bossen bijeen gebonden voor transport naar de werkplaats …
Klaas bezig met het kammen van het riet – 1
Klaas bezig met het kammen van het riet – 2
Het werk van de rietsnijders mag dan grotendeels gemechaniseerd zijn, dat maakt het nog niet tot licht werk. Het valt nog lang niet mee om zo’n bosje riet van het afval te ontdoen, vraag dat maar aan Jetske … Voordat je het weet wordt het bosje riet uit je handen getrokken als je het niet stevig vasthoudt. Hou je het riet daarentegen te stevig vast zonder dat je je schrap zet, dan loop je kans om door de kammachine te worden meegetrokken tot op de bult afval …
Jetske mag ook een bosje riet kammen – 1
Jetske mag ook een bosje riet kammen – 2
– wordt vervolgd –
Tussen de rietschoven
Terwijl de rietsnijders aan de lunch zaten, verkenden Jetske en ik het gemaaide rietveld. Op de foto hieronder is een deel van het materieel van de rietsnijders te zien …
Zodra het riet gemaaid is, worden de kleine bosjes riet eerst in schoven bijeen gezet, wachtend op verdere verwerking …
Jetske heeft zich even tot de rand van het gemaaide deel gewaagd …
Een voorbij vliegende ooievaar leek het einde van de lunchpauze aan te kondigen, want meteen daarna gingen de rietsnijders weer aan het werk …
– wordt vervolgd –
Terug bij de rietsnijders
Na onze tussenstop aan de mistige waterkant vervolgden Jetske en ik onze weg naar de rietsnijders. Het viel nog niet eens mee om ze te vinden, en dat lag niet aan de mist. Daar waar we ze hadden verwacht, waren ze in geen velden of wegen te bekennen, zodat het mobieltje er aan te pas moest komen. Na kort telefonisch overleg wist Jetske waar we de mannen konden vinden. Een kwartiertje later liepen we door een weiland naar het rietveld …
Kijkend naar de lading riet op de wagen, hadden de mannen deze ochtend al flink hun best gedaan. Voorbij de tractor moesten we over een paar ‘dansende’ planken de sloot oversteken …
We kwamen mooi op tijd, want een van de rietsnijders had net rookpauze. Dat spreekt mij altijd wel aan, want samen roken is toch altijd net wat prettiger dan alleen roken …
Na de pauze namen de mannen hun werkzaamheden weer op. Jetskes’ neef Bert richtte zich weer op het kammen van het riet. Daarmee wordt het afval uit de kleine rietbosjes gekamd …
Collega rietsnijder Klaas Jan was bezig om het afval op kleine hoopjes te verzamelen, zodat straks de fik erin kan …
Intussen kwam het opperhoofd der rietsnijders ook terug op de werkplek. Jetskes’ zwager Klaas had de lunch gehaald voor de mannen. Bij het grote rietveld waar Jetske en ik vanochtend eerder waren, nuttigen de mannen hun meegebrachte boterhammen meestal in de schaftkeet waar ze daar over kunnen beschikken …
Vandaag stond er voor de verandering patat met een gehaktbal en/of een kroket op het menu. Het was weliswaar mistig, maar echt koud was het niet, zodat de mannen het er op en rond de kleine tractor even lekker van namen …
Jetske en ik benutten de lunchpauze om even verderop in het rietveld rond te kijken …
– wordt vervolgd –
Afanja's Weblog 