Op rolletjes

Omdat het niet meteen duidelijk was hoe laat het zou gaan regenen, besloot ik voor de zekerheid en voor de verandering eens een ritje in Drachten te maken. Ik ben weer eens naar de wijk van mijn jeugdjaren gereden, de wijk ‘de Swetten’. Mijn eerste twee schooljaren heb ik doorgebracht in een noodgebouw aan de Tijen. Op die locatie is niets uit die tijd meer herkenbaar. Maar de oude school 4, tegenwoordig ‘o.b.s. de Swetten’, staat nog in bijna originele staat aan de Kuiperssingel. Daar heb ik in klas 3 en 4 gezeten. De bomen op de onderstaande foto stonden er toen waarschijnlijk ook al …

Nadat ik nog wat foto’s op andere plekjes in de wijk had gemaakt, besloot ik op weg naar huis via industrieterrein de Haven te rijden. Terwijl ik in het verlengde van de Rien het tunneltje onder de Noorderhogeweg in reed, kwam ik in een groep steppende kinderen terecht. Waar zij verderop bij de Loswal linksaf gingen, ging ik naar rechts …

Ik vond om de een of andere reden dat het tijd was om weer eens een paar foto’s te maken van wat ik met stip het lelijkste gebouw van Drachten vind. Het is de veevoederfabriek van Agrifirm, vroeger de CAF. De kolos is zelfs nog groter en wanstaltiger geworden dan toen ik er in maart 2009 een fotoserie van heb gemaakt met Johan …

Eerst maar snel weer vergeten en terug naar vrolijker objecten. Denkend aan het groepje kinderen dat me had ingehaald, besloot ik langs het skatepark in het Slingepark te rijden. Wie weet, misschien zou ik ze daar weer aantreffen. Dat bleek echter niet het geval te zijn, maar ik kon er wel een paar andere jongens kieken die zich op rolletjes voortbewogen ….

Omdat de regen nog altijd uit bleef, reed ik een stukje verder het park in. Daar ging ik even op een van de bankjes rond de vijver te gaat zitten. Tot mijn verrassing zag ik even later ook de steppers uit het tunneltje weer terug. Niet onlogisch want zulke mooie, hier en daar lekker gooiende asfalt paadjes hebben ze in mijn oude – hun huidige – woonwijk de Swetten niet …

Nadat ik ze een paar keer voorbij had zien komen, werd het tijd om wat te chillen. Dat deden ze op de speeltoestellen aan de andere kant van de vijver. Ik vond het wel grappig dat die jongens mijn pad en paar maal kruisten op de dag, waarop ik zelf even terug ging naar de wijk waar ik mijn kinderjaren heb doorgebracht. Dat was toen, dankzij veel braakliggende stukken grond, nog een mooie groene wijk om op te groeien. Tegenwoordig zijn alle vrije terreintjes van toen bebouwd met woningen. De wijk waar ik woon is een stuk groener. Ik begrijp die jongens dus wel …

Een zachte landing

Het overkomt me nogal eens dat ik ergens in een weiland een reiger zie staan die opvliegt op het moment dat ik een foto van hem probeer te maken …

Tijdens een ritje in de buurt van De Veenhoop was het nu eens andersom. Ik werd onderweg ingehaald door een blauwe reiger, die een stukje verderop rustig landde in een weiland …

Prettig weekend, waai niet weg!

Uit het boekje

Deze vliegenzwam heb ik eind september gefotografeerd langs een pad naar het Witte Meer, beter bekend als de ijsbaan van Beetsterzwaag. Is het geen schoonheid …?

Enkele grote parasolzwammen

Tijdens mijn laatste ritje in de buurt van De Veenhoop, zag ik vorige week woensdag naast het fietspaadje langs It Krûme Gat (kaart OpenStreetMaps) een paar mooie, nog niet zo heel grote grote parasolzwammen staan …

Ik zag deze reuzen onder de paddenstoelen voor het eerst in augustus 2006 op de Dellebuursterheide. Die waren zeker tegen de 30 cm groot. Daar kwamen deze twee niet aan toe, maar dat maakte ze niet minder mooi. Het zijn indrukwekkende verschijningen die in de natuur een belangrijke rol hebben. Door plantenresten af te breken, draagt de parasolzwam bij aan de natuurlijke kringloop van voedingsstoffen in de bodem. Hierdoor verrijkt hij de grond en stimuleert hij de groei van andere planten. Dit maakt hem een onmisbare schakel in het ecosysteem van bossen en graslanden …

Fietsen voor de bingo

Voordat ik vrijdagmiddag koers naar huis zette, maakte ik nog even een ommetje langs het riviertje de Drait dat onze woonwijk scheidt van de Trisken. Vaak vind ik het wel lekker om nog even op één van de bankjes langs de waterkant te zitten. Deze keer koos ik – wachtend op de voorspelde regen – voor het bankje bij het noordelijke fietsbruggetje …

Het was er ook die dag weer een komen en gaan van fietsers die van oost naar west of vice versa passeerden. Maar ik heb meer van dat soort plekjes in de buurt waar ik graag eens op een bankje neerstrijk om passanten te bekijken en te fotograferen. Hoewel ik zelf niet meer fiets, kijk ik er nog altijd graag naar …

* Ik had al eerder mee zullen doen met de Fotobingo van Saturn9, maar het kwam er steeds niet van. Nadat er vrijdag verscheidene fietsers waren gepasseerd, lag deelname aan de Fotobingo ditmaal voor de hand.