Dat mooie, gladde ijsvloertje in de vijver heeft er maar één dag gelegen. Zondagavond heb ik er nog een tijdlang gespeeld met het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot over het glanzende ijs. De foto’s die dat heeft opgeleverd, bewaar ik nog even. Vandaag volg ik nog even de loop der dingen …

Terwijl de temperatuur maandagochtend opliep tot een maximum van 2,4 ºC rond het middaguur, viel er wat lichte korrelhagel. Daardoor had het ijs zijn magische glans al snel verloren. Wat restte was een soort dof en grijs papijs …
Toen het tegen de avond opnieuw begon te vriezen, kreeg het ijs weer enige glans. Daar heb ik ’s avonds het gekleurde tegenlicht van de Hue-spot nog maar eens op gericht. Dit is één van de foto’s die ik er ’s avonds van heb gemaakt …
Morgen meer kleur …?


Ik kon het niet laten om daar voorzichtig draaiend en inzoomend nog even wat mee te spelen …



Aan het begin van de zondagavond heb ik – ook weer vanuit de tuin – een close-up gemaakt van de maan. Het kraterlandschap toonde zich weer op zijn mooist …
Toen de avondklok later op de avond al was ingegaan, heb ik nog even een avondkuiertje gemaakt in de tuin. Net als op zaterdagavond stond er weer een mooie grote kring of halo rond de maan …
Fijne rijprandjes begonnen op te lichten zodra de zon boven de omliggende huizen klom …


