Verlekkerd zat het musje op een zacht heen en weer wiegende tak naar de voedertafel te kijken …
Ze had wel trek in een lekker hapje, maar ja … zo lang de buurtbaas zich daar bij de voedertafel ophield, kon ze maar beter even wachten …
– wordt vervolgd –
Onder een flets zonnetje wacht ik samen met de vissen en de katjes op de sneeuw die naar ons onderweg is …
De katjes aan de boom, de vissen onder het ijs en ik lekker bij de cv achter de schuifpui …
Uiteindelijk is er dan toch een eind gekomen aan die schier eindeloze reeks grijze en grauwe dagen. Gisteravond en vannacht is er voor het eerst in 2013 een laagje sneeuw in de tuin neergedwarreld. Vanmorgen was het weliswaar nog bewolkt, maar al snel vielen er gaten in de bewolking en straalde er een mooi winters licht door de winterlucht …
Veel sneeuw ligt er niet, maar dat hoeft wat mij betreft ook (nog) niet. Voorlopig hebben we de komende dagen te maken met winterweer, en dat alleen doet me al goed. Als het een beetje meezit kan er in de loop van de komende week hier en daar worden geschaatst op een ijsbaan of op een stuk ondergelopen land …
Zelf heb ik mijn schaatsen in 2006 noodgedwongen aan de wilgen gehangen, maar ik kijk nog steeds met veel plezier naar schaatsers op natuurijs. En ook anderszins biedt winterweer voor de fotograaf aanzienlijk meer mogelijkheden en uitdagingen dan het grijze en saaie weer van de laatste weken …
Intussen is de temperatuur onder invloed van de zon weer boven het vriespunt gekomen, maar vanmorgen was ik nog net op tijd om de eerste fijne ijskristallen van 2013 op de gevoelige plaat vast te leggen …
Hoewel het vandaag pas Sint Maarten is, trok er gisteravond al een bonte stoet jonge zangertjes met gekleurde lampions langs onze voordeur. We hebben ze niet echt geteld, maar het waren er zeker meer dan de afgelopen drie jaar bij elkaar …
Als gevolg van deze onverwacht grote toeloop is er gisteravond al een flink gat in de voorraad snoepgoed geslagen. Nu maar hopen dat het op 11 november stil blijft dit jaar, anders zullen we ons vanavond noodgedwongen enige tijd in duisternis moeten hullen, vrees ik … 😉
De laatste oktoberzon speelde een tijdlang met de schutting en de bladeren van de haagbeuk.
Daarna ging ze geruisloos onder, de bladeren zacht ritselend in het donker achter zich latend …
Liefhebbers van het echte herfstweer komen volop aan hun trekken momenteel, aan wind en regen hebben we geen tekort …
De 13,5 mm regen die hier gisteren is gevallen meegerekend, is er in ons tuintje in oktober al 75 mm gevallen. Daarmee zitten we op het langjarig gemiddelde voor de hele maand, maar het eind lijkt helaas nog niet in zicht …
Voor mij even geen fotokuiertjes met al dat water, ik schiet zo af en toe tussen de buien door wel even de tuin in om snel even een paar plaatjes van een of ander herfsttafereeltje te schieten …
Dankzij de warmte in augustus zijn onze druiven in de afgelopen weken aardig gaan kleuren, vooral de trossen die ter hoogte van de slaapkamer op de eerste verdieping hangen, beginnen er goed uit te zien …
De lager hangende druiven zijn een stuk kleiner en nog veel minder blauw, bovendien ligt daar op verschillende plaatsen wat een grijze waas over zowel de bladeren als de druiven en verschrompelen ze deels …
Alle regen van de afgelopen zomer (er is in ons tuintje in juni, juli en augustus ruim 400 mm regen gevallen, tegen normaal ca. 200 mm) heeft de druiven ook dit jaar weer geen goed gedaan. Het lijkt erop dat de druif als gevolg van de vele regen is aangetast door valse meeldauw …
Inmiddels heb ik de eerste voorproever gesignaleerd. Een jonge merel die de druiven vorige week heeft ontdekt, lijkt geen enkel probleem te hebben met smaak en kleur van de druiven, want hij komt regelmatig even terug om een druifje te proeven …
Afanja's Weblog 