Er vlogen vorige week nogal wat libellen rond bij de Blessebrugschans. Met de nadruk op ‘vlogen’, want even rustig stil zitten was er ook hier voor de meeste libellen niet bij. Slechts een enkeling wilde wel even gaan zitten voor de foto …
Deze mooie blauwe libel – een manlijke gewone oeverlibel – zocht helaas een plekje met een nogal drukke en rommelige achtergrond uit. Maar onder het motto “elke libel is er één”, heb ik toch maar getracht er het beste van te maken …
Ook vandaag klatert de regen weer veelvuldig gestaag tegen de ramen, daarom neem ik jullie nog maar even mee terug naar dat zonnige bankje aan de zuidkant van het Weinterper Skar op Bevrijdingsdag. Nadat ik een paar foto’s van het vuurjuffertje had gemaakt op de rugleuning en op de zitting van het bankje, had het juffertje zoveel vertrouwen in me gekregen, dat ze na enige tijd op mijn hand neerstreek …
In eerste instantie ging ze op mijn rechterhand zitten. Omdat dat niet handig was voor het hanteren van mijn camera, heb ik het beestje met zachte dwang weten over ta halen om over te stappen op de wijsvinger van mijn linkerhand. Dat leverde vervolgens deze twee foto’s op …
Nadat hij was opgestegen van de rugleuning van het bankje bij een van de vennetjes aan de zuidkant van het Weinterper Skar, maakte het vuurjuffertje een korte rondvlucht. Daarna streek hij neer op het uiterste punt van het zitgedeelte van het bankje …
Na de profielfoto’s die ik eerder van het beestje had kunnen maken, kwam ik nu oog in oog te zitten met het vuurjuffertje. Dat gaf me de kans om recht van voren een paar portretjes te schieten …
Zowel het juffertje als ik hadden er lol in. Zodra ik even wat te dichtbij kwam, vloog het juffertje weer op om korte tijd later weer net op een ander plekje op het bankje neer te strijken …
Ik sluit dit hoofdstuk af met een uitsnede van een foto, waarop de fijne facetjes van het linkeroog mooi te zien zijn. Het laatste deel van dit drieluik over het juffertje op het bankje volgt in het weekend …
Terwijl ik maandagmiddag halverwege mijn fotokuier aan de zuidkant van het Weinterper Skar even op een bankje zat, streek er naast me een vuurjuffertje op de rugleuning van het bankje neer …
Nadat ik twee foto’s van het beestje had gemaakt, probeerde ik nog een supermacro te maken van een van zijn facetogen. Dat werd het beestje blijkbaar wat te gortig, want toen vloog hij op …
Al snel keerde het juffertje weer terug. Ditmaal nestelde hij zich lekker naast me op het zitgedeelte van het bankje, zodat we oog in oog zaten. De foto’s die dat opleverde volgen één dezer dagen.
Het is een feest om in de alom ontluikende natuur te zijn momenteel, er verschijnen bijna dagelijks nieuwe beestjes en bloemetjes. Nadat ik zaterdagmiddag bij de dobbe in het Weinterper Skar voor het eerst dit jaar een waterjuffer zag zweven, lukte het me gisteren – ruim een maand eerder dan vorig jaar – om het eerste juffertje van 2014 te fotograferen …
Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik een groot liefhebber ben van juffers en libellen. Het zal dan ook bekend zijn, dat ik het ongelooflijk moeilijk blijf vinden om veel van die nogal op elkaar lijkende beestjes de juiste naam te geven. Als ik een naam heb gevonden of gekregen, dan zakt die informatie over het algemeen na verloop van tijd weer weg in de witte vlekken die de MS de afgelopen jaren in mijn hersenen heeft achtergelaten. Ik heb me dan ook voorgenomen om maar niet meer op zoek naar de benaming van juffers of libellen. Het gaat mij vooral om het fotograferen van de diertjes, maar een gokje kan ik zo af en toe wel eens wagen, natuurlijk … Dit zou best eens een vuurjuffer kunnen zijn …
Met vier dagen met een maximumtemperatuur boven de 25 graden en een tropische dag, waarop de temperatuur in ons tuintje opliep tot 32,9 ºC, begon augustus met een warme week. Daar had deze zwanenfamilie geen last van, zij dobberden lekker in relatief koel water rond …
Deze koeien hadden het geluk dat ze van een kaal en vooral zonnig weiland mochten verhuizen naar een plekje aan de andere kant van de weg, waar meer schaduw voor de dieren voor handen was …
Op 8 augustus ben ik voor het eerst sinds vele jaren weer eens een middagje naar het skûtsjesilen geweest. Zittend op de oever van het Tjeukemeer bij het Veenpoldergemaal bij Echten, heb ik genoten van de strijd tussen de oude zeilschepen …
Een kleine week later heb ik een tochtje langs een deel van de Friese IJsselmeerkust gemaakt, en ook dat werd mede dankzij de veelal fotogenieke buien die over het water trokken weer een prachtige dag …
Ik sluit de warme augustusmaand af met een fraaie close-up van een heidelibel, die ik op 21 augustus heb gemaakt in het Weinterper Skar. Let vooral even op de fijne facetogen, die op deze foto mooi te zien zijn …
Nadat de eerste zes maanden van het jaar allemaal kouder dan normaal waren verlopen, werd juli de eerste warme maand van 2013. Met een gemiddelde temperatuur van 18,2 ºC was het in ons tuintje maar liefst 1,8 graden warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Dankzij het zonnige en warme weer had ik maar korte kuiertjes nodig om vrijwel dagelijks met veel mooie (macro)foto’s thuis te komen. Het duurde lang voordat de vlinders en libellen zich lieten zien dit jaar, maar uiteindelijk werd het toch nog een goed vlinderjaar …
En als het al eens te warm was om op pad te gaan, zoals tijdens de extreem warme periode van 21 t/m 27 juli, dan viel er in de tuin vaak wel een plaatje te scoren, want ook zweefvliegen zijn de moeite van het bekijken zeker waard …
Op 27 juli werd de ergste warmte tijdelijk verdreven door een buiencomplex dat vanuit het zuidwesten over de provincie trok. In het weidegebied ten westen van Drachten zag ik die middag een indrukwekkende shelfcloud over me heen trekken …
Die donkere wolken lijken me een mooie opmaat naar de groene en natte Kerstdagen die ons staan te wachten. Morgen staat dit weblog in het teken van de Kerst, Tweede Kerstdag pak ik de draad van mijn jaaroverzicht in 12 delen weer op.
Afanja's Weblog 