Grijs en kil in De Deelen

Eigenlijk had ik helemaal geen zin om er op uit te gaan met het grijze en kille weer van vandaag, maar uiteindelijk heb ik mezelf er onder het motto “stilstand is achteruitgang” toch maar toe gedwongen om een fotokuier te maken in De Deelen. Daar wordt zo te zien een begin gemaakt met het aanbrengen van walbeschoeiing langs een aantal petgaten …

131127-1311x

Wind en water zorgen er op verschillende plaatsen in De Deelen namelijk voor dat de zogenaamde legakkers die de petgaten doorsnijden worden afgekalfd en weggeslagen. Als dat proces doorzet, dan blijft er van het zo kenmerkende verveningslandschap niets anders over dan één of meerdere meren, en daarvan hebben we in Fryslân al genoeg …

131127-1307x

Op een pol in het tweede petgat stond een blauwe reiger doodstil en chagrijnig voor zich uit te kijken. Aan zijn houding te zien, was hij net zo min een liefhebber van het huidige weertype als ik …

131127-1316x

Ook vandaag heb ik weer heel wat grote zilverreigers gezien. Ook in De Deelen waren deze mooie, maar o zo schuwe vogels weer niet bereid om even te poseren. Tot driemaal toe vloog er vlakbij eentje op, en elke keer had ik het nakijken …

131127-1312x

Voordat ik de oversteek maakte naar het pad op de laatste legakker, heb ik maar weer eens een foto gemaakt van het bruggetje dat daar ligt. Vrijwel alle bruggetjes in De Deelen zijn al geruime tijd voorzien van kippengaas om uitglijden te voorkomen. Alleen op dit bruggetje is dat niet geval, en dus restte me weinig anders dan maar voetje voor voetje over de spekgladde paaltjes naar de overkant te schuifelen …

131127-1341x

Halverwege het pad hingen nog een paar berken als stille getuigen van de oktoberstorm scheef over het pad. Gelukkig bleven ze hangen toen ik er even later onderdoor liep …

131127-1343x

Ik was blij dat ik enige tijd later de werkkeet en het klaar liggende beschoeiingsmateriaal weer in zicht kreeg. De laatste meters legde ik meer strompelend dan lopend af. Misschien is het toch wel verstandig om deze lange route in het vervolg maar niet meer alleen te lopen …

131127-1351x

Poollicht 31-10-2003 – Drachten (Fr.)

– Dit is een vervolg op “Poollicht 31-10-2003 – Jubbega (Fr.)”

Terug in Drachten kon ik het niet laten om voordat ik naar binnen ging nog even een blik op de noordelijke hemel te werpen. Opnieuw twijfelde ik over wat ik zag, was het nu helder of hing er sluierbewolking …? Ik zag in elk geval sterren …

031031-0120x
Om aan alle twijfel een eind te maken, besloot ik nog maar even naar het plantsoen verderop in de straat te lopen. Zelfs daar was ondanks het omringende stadslicht nog steeds actie aan de hemel zichtbaar en niet alleen boven de noordelijke horizon, maar rondom …

031031-0124x

Het was met het blote oog maar nauwelijks zichtbaar, maar toch was er onmiskenbaar voortdurend beweging in wat bijna een soort groene nevel leek. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, besloot ik thuis maar weer eens even de chatbox in te duiken om te zien hoe de vlag er bij hing …

031031-0125x

Wat er vervolgens gebeurde, valt in feite met geen pen te beschrijven, toch zal ik een poging wagen …
Terwijl ik even voor half twee de sleutel in het slot van de voordeur stak, zag ik vanuit mijn ooghoek (of zou ik het gevoeld hebben?), dat er iets gebeurde aan de westelijke hemel. Plotseling was daar een gigantisch grote felrode lichtvlek verschenen … Ik kon mijn ogen niet geloven!

031031-0129x

Snel de camera weer op het statief en daar stond ik midden in de nacht vlak voor ons huis het poollicht te fotograferen. De eerste opname was niet goed gericht, de volgende bleek teveel boom te bevatten … Even het statief wat verplaatsen, nog maar eens een opname maken. Het werd al beter, maar toch …

031031-0130x

Dan maar midden op straat, er was toch niemand in de verre omtrek! Dat was echter ook niks waard met die felle straatverlichting rondom …

031031-0131x

Snel even naar binnen en in een paar stappen naar boven, kijken of Aafje nog wakker was. Dit moest ze toch eigenlijk wel zien … Ze was in echter in diepe rust. Omdat ik wist dat ze haar rust op dit moment goed kon gebruiken, besloot ik haar maar niet te wekken. Zachtjes, maar met gezwinde pas weer naar buiten. Dit was te gek. Heel Drachten, wàt … heel Fryslân en het grootste deel van Nederland bivakkeerde in dromenland. En ik stond hier midden in de bewoonde wereld plotseling midden in het poollicht …

Wat een geluk dat we aan de rand van Drachten wonen! Ik besloot met gepaste spoed westwaarts te rijden, om daar vijf minuten later in de duisternis volop te kunnen profiteren van een ongekend en uniek spektakel.

– Wordt vervolgd om 1:40 uur –

Poollicht 30-10-2003 – De Deelen (Fr.)

– Dit is een vervolg op “Poollicht 29-10-2003 – Marum (Gr.)” –

Dankzij een nieuwe uitbarsting op de zon, konden we donderdag 30 oktober 2003 voor de tweede opeenvolgende dag genieten van poollicht in Nederland. Het weer leek opnieuw de grote spelbreker te worden. Het was overal in het land de hele dag matig tot zwaar bewolkt, maar volgens de verwachtingen zouden later in de avond vanuit het zuidwesten opklaringen terrein winnen …

Omdat de magnetometers en de grafieken naar mijn idee voldoende aangaven dat er actie te verwachten viel, besloot ik tegen 19:30 om er toch maar op uit te trekken. Er zou toch wel ergens een opklaring te vinden zijn? Aafje, die na een week blijkbaar ook was aangestoken door het PLD-virus (het Polar Light Disease-virus oftewel het Poollichtvirus), besloot maar eens mee te gaan …

Al na een kwartiertje kwamen we tussen Drachten en Heerenveen terecht in een opklaringsgebied. Nog eens tien minuten later stonden we aan de rand van het natuurgebied de Deelen bij Gersloot, ongeveer 15 km. ten westen van Drachten. Voorzichtig begon zich aan de noordelijke hemel een zachtgroene gloed af te tekenen …

031030-2119x

Korte tijd later zagen we in een vaag rood schijnsel de eerste streamers verschijnen …

031030-2110x

Ademloos stonden we samen bij één van de petgaten een tijdlang naar dit wonderlijke schouwspel in de lucht te kijken …

031030-2106x

Na enkele minuten vervaagden de rode streamers weer …

031030-2107x

Nog even bleef de noordelijke hemel groen oplichten, daarna sloot het wolkendek zich opnieuw onbarmhartig …

031030-2104x

Rond 21.30 uur waren we weer thuis, opnieuw een mooie ervaring rijker. Hoewel ik natuurlijk al verwend was in vergelijking met vele anderen, had ik er nog lang geen genoeg van gekregen. De meters op de diverse internetsites lieten op dat moment grote activiteit zien. De stemming in de chatbox was uitermate opgewonden over de dingen die gaande waren en nog leken te komen. Overal in den lande was men op zoek naar gaten in de bewolking. Om de paar minuten stond ik in de tuin omhoog te turen, hopend op een flink gat in de bewolking.

Ik kon het al snel niet meer uithouden achter de p.c. “Ga maar gauw naar buiten, ik ga zo toch naar bed,” zei Aafje, die mijn onrust bemerkte. Hier en daar was een flauwe ster zichtbaar. Ik besloot niet langer te wachten. Tegen elven zat ik opnieuw in de auto. Tja …, welke kant moest ik nu op …?

– Wordt vervolgd donderdag 31 oktober om 00:10 uur –

Zilverreigers, ganzen en koeien

Vandaag het slot van het drieluik dat ik afgelopen dinsdag heb kunnen maken in de buurt van Aldeboarn. Na de twee koeien met het pasgeboren kalfje en de mooie witte buizerd zijn we nu toegekomen aan de zilverreigers, ganzen en koeien, die zich rondom de Fjûrlânswei (kaartje Google Maps) ophouden in de weilanden ten noorden van De Deelen …

131008-1511x

De ganzen bieden sinds enkele weken alweer een vertrouwd beeld in deze omgeving, het zijn er intussen geen honderden meer, maar vele duizenden. Dinsdag zag ik hier ook de eerste grote zilverreigers door de weilanden paraderen …

131008-1512x

Eerst één, toen twee, en al gauw kon ik vier grote zilverreigers tegelijk de foto zetten. Verdeeld over een aantal weilanden heb ik er in een kwartiertje tijd zeker vijftien stuks kunnen tellen. Zoveel had ik hier nog niet eerder bijeen gezien …

131008-1515x

Zo af en toe vloog er in de omringende weilanden ergens een groep ganzen op. Toen ik mijn camera op zo’n opvliegende groep richtte, kreeg ik behalve ganzen en zilverreigers ook koeien in beeld …

131008-1514x

Grote groepen ganzen zijn in deze omgeving niet vreemd, maar zoveel ganzen en koeien bij elkaar in één beeld maakt dit voor mijn gevoel toch wel tot een vrij uitzonderlijke situatie …

131008-1521x

Meestal worden de weilanden hier pas bevolkt door grote groepen ganzen als de koeien al op stal staan. Dit jaar zijn de ganzen er vroeg bij. De grote zilverreigers vormen het toefje slagroom op de taart …

131008-1523x

Gakkende wintergasten

Al bijna een week lang is vooral in de nachtelijke uren het gegak van overvliegende ganzen weer goed te horen. Het is wat aan de vroege kant, maar het is wel ter verklaren met de koude oostelijke wind die er de laatste tijd vanuit de Russchische regionen onze kant op waait.

Om te kijken of de eerste wintergasten intussen al waren neergestreken in de ganzengedooggebieden in de buurt, heb ik gistermiddag een ritje door het weidegebied ten westen van Drachten gemaakt. Al bij De Wilgen trof ik een eerste groep ganzen aan. Veel meer ganzen zag ik later in een paar weilanden, die onderdeel uitmaken van het gedooggebied rondom De Deelen …

130930-1519x

Terwijl ik vanaf de Hooivaartsweg een paar foto’s maakte van een groep ganzen aan de andere kant van het kanaal, koos ietsje oostelijker van die plek een veel grotere groep ganzen bij de plas ineens luid gakkend het luchtruim …

130930-1525x

Het moest weer wennen om met zo’n grote groep vogels om te gaan, maar toch heb ik er nog een aardige close-up uit weten te persen …

130930-1523x

Het gewriemel van zulke grote groepen ganzen zal het beeld in deze omgeving ongetwijfeld weer bepalen in de komende maanden. En ze zullen ook hier vast weer veelvuldig te zien zijn, want vooral het opstijgen van zo’n grote groep ganzen is en blijft fascinerend om te zien èn te horen. Toch maar eens kijken of ik deze herfst en winter iets met video kan doen met die ganzen …

130930-1529x

Paardenbijter in volle vlucht

Vanmiddag heb ik onder een staalblauwe lucht weer eens een fotokuiertje gemaakt in De Deelen (kaartje Google Maps). Tijdens het eerste deel van de kuier viel weinig te beleven, en met de stevige oostenwind voelde het er al snel allerminst aangenaam aan mijn bovenbenen. Ik verheugde me dan ook op het moment dat ik mijn favoriete bankje – in de zon en uit de wind – zou bereiken. Tot mijn grote teleurstelling bleek daar echter een zo te zien innig verliefd stelletje te zitten. Hoe moe mijn benen op dat moment ook aanvoelden, het leek me niet wijs om me op te dringen door op het uiterste puntje van de bank je gaan zitten …

130930-1418x

Er restte me niets anders dan maar even een minimum aan rust te pakken door even wat te leunen op het bruggetje over het eerste petgat. Blijkbaar heeft het weer zo moeten zijn, want ik was weer niet ongelukkig … Boven het krabbescheer zweefde een prachtige blauwgroene libel, waarvan ik denk dat het een paardenbijter is, die in het Fries de naam hynstebiter heeft gekregen. Maar eerlijk is eerlijk, het zou ook een groene glazenmaker kunnen zijn …

130930-1421x

Tevreden met de bovenstaande foto, liep ik verder naar het bankje bij wat ik altijd maar ‘de hoofdbrug’ noem. Daar zat het een stuk minder lekker dan op het eerste bankje, omdat dit bankje een rugleuning ontbeert, en dan kunnen mijn benen toch net wat minder bijtanken. Maar verder was het er prima uit te houden met uitzicht op het verderop gelegen bruggetje …

130930-1428x

Toen ik later weer over het bruggetje over het eerste petgat liep, kreeg ik nogmaals een kans om de grote blauwgroene libel te fotograferen. Ditmaal hing hij een halve meter boven het wateroppervlak aan een blad. Mijn middag was weer goed, te meer daar het bankje bij het bruggetje nu vrij was, zodat ik toch nog even lekker in het zonnetje kon zitten …

130930-1441x

Watersnuffel of niet?

Gistermiddag zag ik bij Ed Mather een waterjuffer, die me wel wat deed denken aan een juffertje dat ik onlangs in het Weinterper Skar heb gefotografeerd. Die foto’s zijn tot dusver in het archief blijven zitten, omdat het niet de mooiste jufferfoto’s zijn die ik dit jaar heb gemaakt en omdat ik niet wist wat voor juffertje het is …

130711-1407x

Bij Ed ging het om een jonge mannelijke watersnuffel (Enallagma cyathigerum). De vraag doet zich nu voor of het op mijn foto’s gaat om een jonge vrouwelijke watersnuffel, of dat het toch nog weer een andere soort is. Wie het weet, mag het zeggen …   🙂

130711-1410x