Tagarchief: jetske

Op zoek naar de zwarte stern

Geplaatst op door

Het laatste deel van ons rondje pontje verliep snel. Tussenstops hebben we niet meer gemaakt. Om te beginnen waren er weinig interessante plekjes meer onderweg. Maar een tweede reden was, dat dit de eerste lange rit op mijn iLark was dit jaar. Ik had vooraf nog niet getest hoeveel km ik nu nog op een accu kan rijden. Uiteindelijk kwamen we via de kortste route weer thuis met nog één knipperend streepje op het stuur …

fietsbrug 'de Slinger' aan de Zuiderhogeweg in Drachten

Onderweg op e-bike en i-Lark had ik verteld, dat ik maandag zwarte sterns had gefotografeerd bij de vogelkijkhut ‘Blaustirns’. Echt mooi waren die foto’s niet geworden, omdat het bewolkt was op dat moment. Aafje, die ons nog niet had verwacht, vond het prima dat we nog even naar de Leijen zouden rijden om er hopelijk nog wel wat zonnige foto’s van te kunnen maken. Ditmaal pakten we de auto. Een minuut of 20, nadat we Drachten hadden verlaten via de fietsbrug de Slinger (foto boven), keken we vanuit de vogelkijkhut uit over de Leijen …

mijn fotomaatje kijkt uit over het meertje de Leien vanuit de vogelkijkhut 'de Blaustirns'
er ligt een bootje bij de laatste boom van het eilandje 'de Kninepôle' in de Leijen
er ligt een bootje bij de laatste boom van het eilandje 'de Kninepôle' in de Leijen
waterlelies vlak voor de vogelkijkhut 'de Blaustrins'
er vaart een rubberbootje naar het bootje bij de laatste boom van het eilandje 'de Kninepôle' in de Leijen
er vaart een rubberbootje naar het bootje bij de laatste boom van het eilandje 'de Kninepôle' in de Leijen

Veel viel er in eerste instantie nog niet te zien. Er lag een bootje voor anker bij de laatste boom van het eilandje ‘de Kninepôle’. Omdat er niemand aan boord leek te zijn, vermaakten we ons tijdelijk met de waterlelies voor de hut. Na een tijdje verscheen er een rubberbootje, waarmee koers werd gezet naar het plezierbootje bij de boom. Kort daarna verscheen er af en toe een zwarte stern in beeld …

een bloeiende waterlelie vlak voor de vogelkijkhut 'de Blaustrins'

– wordt vervolgd

Degelijk houtwerk

Geplaatst op door

“Kunnen we de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder hier vandaan ook zien?” vroeg Jetske na enige tijd. Ze keek op dat moment wel de goede kant op, want aan Jetskes’ oriëntatie ligt het niet. De hut was echter niet te zien. In 2018 stond hij nog duidelijk afgetekend tegen de achtergrond van de bekende windmotor en de boerderij (foto linksonder). Tegenwoordig gaat hij echter schuil achter de bomen (foto rechtsonder) …

de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder gezien vanaf de uitkijktoren 'Romsicht' in oktober 2018
Jetske kijkt vanaf de uitkijktoren 'Romsicht' in de richting van de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. Na 7 jaar is de hut niet meer te zien door de intussen flink gegroeide komen.

We werpen nog even een blik omhoog naar de binnenkant van het dak van deze degelijk gebouwde uitkijktoren. En dan is het tijd om via beide houten trappen af te dalen en ons ‘rondje pontje’ te vervolgen …

het dak van de uitkijktoren gezien vanaf de tweede verdieping
we dalen af naar de eerste verdieping van de uitkijktoren
we dalen af naar de eerste verdieping van de uitkijktoren

Rond de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder leek weinig activiteit te zien, daarom besloten we door te rijden. In Oudega maakten we nog even een korte stop bij het ‘Albert Faber parkje’ om wat houtsnijwerk te fotograferen …

een uit een boom gesneden ooievaar in Oudega
een uit hout gesneden uil in Oudega
twee uit hout gesneden otters in Oudega

De laatste bezienswaardigheid was de in verval geraakte bijenkorf, die t.g.v. Leeuwarden-Fryslân 2018 in de zomer van 2018 tussen Oudega en Opeinde langs de weilanden werd geplaatst …

een grote bijenkorf in het weidelandschap, gemaakt t.g.v. Leeuwarden-Fryslân 2018
een grote bijenkorf in het weidelandschap, gemaakt t.g.v. Leeuwarden-Fryslân 2018

Bij uitkijktoren ‘Romsicht’

Geplaatst op door

Nadat we met het pontje aan waren overgezet, staken we bij de Hooidammen de weg over, om daarna het fietspad in de richting van Earnewâld te pakken. Na ruim een kilometer kwamen we aan bij de uitkijktoren ‘Romsicht’ …

de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder

De picknicktafel aan de voet van de toren stond mooi in de schaduw. We troffen het, want er gingen net vier mensen weg. En zo hadden we toch een mooi en lekker koel plekje om onze broodjes op te eten …

de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder
de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder

We hadden de broodjes net op, toen Jetske de door zonne-energie aangedreven excursieboot ‘Blaustirns’ van It Fryske Gea zag naderen. Jetske liep naar het bruggetje om de boot te fotograferen, ik deed dat vanaf de plek waar ik stond bij de picknicktafel. Vanuit dit standpunt kun je goed zien, dat je vanaf het bovendek mooi over de rietkragen heen kunt kijken …

Jetske fotografeert de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea'

Hoewel Jetske niet zo’n held is bij uitkijktorens, had ze – zoals ik al had verwacht – met deze mooie houten uitkijktoren weinig moeite. Zo kwamen we mooi op tijd op de tweede verdieping om de ‘Blaustirns’ nog net te kunnen zien, voordat hij de thuishaven Earnewâld bereikte …

de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea'
de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea' verdwijnt langzaam uit zicht

‘Deltawerk//’ in alle rust

Geplaatst op door

Ter afsluiting van deze lange serie blogs over het Waterloopbos heb ik voor de liefhebbers van strakke lijnen en weerspiegelingen nog een 6 minuten durende diaserie van de oude Deltagoot met een muziekje. Best lekker op zo’n warme dag, denk ik …

Fijne dag, hou ’t hoofd koel. ❄️

Bij het Proeflab

Geplaatst op door

Tegen vier uur ’s middags waren we terug aan het begin van onze rondgang door het Waterloopbos. Paviljoen ‘Proeflab’ lonkte, maar ik maakte nog even een klein ommetje …

Het 'Proeflab', de horecagelegenheid in het Waterloopbos

In het verlengde van het paviljoen lag een speelveldje voor kinderen met in de hoek een zandbak en plekje waar met water gespeeld kon worden. Naast het veldje lag een oude boomstam. Die zou als bankje kunnen dienen, ware het niet, dat hij op dat moment volledig omgeven was door margrieten …

een speelplaats met water en zand, er staan een paar dode boomstammen en er groeien veel margrieten
een oude boomstam omgeven door margrieten

Jetske stond intussen op me te wachten op het terras. Tijd dus om die kant op te gaan en mijn voorkeur voor een plekje in de schaduw kenbaar te maken …

fotomaatje Jetske staat op het terras op me te wachten

Onder het genot van een verkoelende versnapering blikten we op een lekker koel plekje in de schaduw terug op deze mooie dag …

een bordje met daarop een glas frisdrank en een ijsje bij het 'Proeflab' in het Waterloopbos
plattegrond van het Waterloopbos

Weidebeekjuffers

Geplaatst op door

Terwijl ik me nog bezig hield met de Maasvlaktecentrale, stond mijn fotomaatje Jetske een stukje verderop te fotograferen op een bruggetje. Tijd om me weer eens bij haar te voegen …

fotomaatje Jetske staat op een bruggetje te fotograferen

Er zweefden meerdere gewone oeverlibellen boven het water dat onder het bruggetje door liep. Een paar maal lukte het om er eentje in de vlucht in beeld te vangen. Maar het mooist kun je ze toch wel bekijken als ze even ergens stil blijven zitten …

een gewone oeverlibel in de vlucht
een gewone oeverlibel in de vlucht
een gewone oeverlibel hangt aan een blad

De echte verrassing bestond uit een paar weidebeekjuffers, die er rond vlogen. De weidebeekjuffer is een soort die houdt van kleinere wateren met stroming, zoals beken, sommige kanalen en kleinere rivieren. Het hele jaar door moet er zuurstofrijk water van goede kwaliteit voorhanden zijn. …

een weidebeekjuffer
een weidebeekjuffer
een weidebeekjuffer

De weidebeekjuffer komt in mijn eigen omgeving maar nauwelijks voor. Daarom was dit wel een hoogtepuntje van de dag. Er was trouwens meer moois te zien. Vanaf dit bruggetje zagen we ook meerdere keren een klein, lichtbruin vogeltje vliegen. Hij landde vervolgens steevast op de rechteroever. Waarschijnlijk had hij daar een nestje. Voor mij was het beestje steeds te snel, maar Jetske heeft er wel een paar foto’s van kunnen maken. De ijsvogel – ook een soort die van stromend water houdt – die we elders tijdens onze tocht als een flits voorbij zagen komen, was ook voor Jetske te snel …

stromend water in het Waterloopbos

Project ‘Maasvlaktecentrale’

Geplaatst op door

Het project ‘Maasvlaktecentrale’ is één van de modelplaatsen van het voormalig Waterloopkundig Laboratorium in het Waterloopbos, die onlangs gerestaureerd zijn. Dit schaalmodel werd gebruikt voor onderzoek naar de koelwatervijver van de destijds nog aan te leggen elektriciteitscentrales op de Maasvlakte …

een wateruitlaat
we naderen een nieuwe waterpartij in het Waterloopbos
een waterpartij in het Waterloopbos

Op een informatiepaneel bij het schaalmodel valt het een en ander te lezen over de onderzoeksopzet en -uitvoering naar de waterstromen in de koelwatervijver van de Maasvlaktecentrale …

informatiepaneel over het onderzoek naar de Maasvlaktecentral (1972-1973)

Er werd vooral onderzoek gedaan naar de stroomsnelheden van het koelwater en het effect daarvan op de stabiliteit van de bodembekleding van de koelwatervijver. De situatie in Rotterdam werd in het Waterloopbos op schaal nagebouwd en de beoogde stortstenen bodembekleding van de koelwatervijver werd op stabiliteit onderzocht. Uit het onderzoek bleek dat er in de vijver aanzienlijke wervelingen ontstonden. Daarom werd besloten de bekleding van de koelwatervijver veel zwaarder uit te voeren dan vooraf gedacht … 

een deel van het stroommodel van de Maasvlaktecentrale
een deel van het stroommodel van de Maasvlaktecentrale

Mede door de oliecrisis in 1973 is uiteindelijk maar één van de vijf geplande centrales gebouwd. De onderstaande video laat zien hoe het schaalmodel in het Waterloopbos er vóór en na de restauratie uitzag …