De thermometer geeft nog vrijwel dagelijks aangename nazomerse temperaturen aan …

Maar lucht en landschap vertonen steeds meer herfstachtige trekjes met laag hangende bewolking en nevelslierten die over het land trekken …

De thermometer geeft nog vrijwel dagelijks aangename nazomerse temperaturen aan …

Maar lucht en landschap vertonen steeds meer herfstachtige trekjes met laag hangende bewolking en nevelslierten die over het land trekken …

Ik ben blij dat ik gisteren ten volle heb geprofiteerd van het mooi herfstweer, want het is vandaag weer huilen met de pet op. Vandaag laat ik wat kleine herfsttafereeltjes zien, die ik gisteren in het bos bij Heidehuizen (kaartje Google Maps) heb gescoord …

In een dik bladerdek trof ik zelfs nog een late paddenstoel aan, die – geknakt als hij was – zijn beste tijd duidelijk had gehad, maar dat mag dan ook wel zo half november …

Gek is dat, als je dan eenmaal een paar kleine onderwerpen op de grond voor je lens hebt gehad, dan zie je vervolgens het ene na het andere onderwerp verschijnen, zo ook de kleine zwammetjes op dit stronkje hout …

En toen kwam ik tot de ontdekking, dat mijn macrolensje nog in de auto lag … Stom, want de minuscule druppeltjes op de zwammetjes schreeuwden om nader onderzoek, maar dat er dus helaas even niet in …

Ik sluit af met een wat groter onderwerp: een van de vele zonneharpen die af en toe geruisloos door het bos dansten …

Omdat ik op deze stralende herfstdag de beschikking had over de auto, ben ik vanochtend meteen na de koffie op pad gegaan voor een ferme boswandeling bij Heidehuizen (kaartje Google Maps). Het viel me op, dat veel bomen ondanks de storm van ruim twee weken geleden, nog gehuld zijn in een prachtige herfsttooi …

Ik was net op tijd om nog te kunnen genieten van het spel van nevel en zonlicht door het herfstige bladerdek, waardoor er hier en daar een fraaie zonneharp verscheen …

Nadat ik in de achter ons liggende vorstperiode de nodige foto’s had gemaakt van ijspret en sneeuwlandschappen in de eigen contreien, had ik vorige week vrijdag zin om weer eens een kijkje te nemen aan de rand van Nederland. Onderweg naar Paesens-Moddergat (kaartje Google Maps) wisselden zon en mist elkaar af. Eenmaal aangekomen aan de Friese Waddenkust hield een lichte nevel de overhand, slechts heel even zag ik een stukje blauwe lucht. Maar het door de nevel gefilterde schijnsel van de zon legde regelmatig een mooi zacht licht over de witte wereld, waardoor het besneeuwde landschap en de lucht in de verte leken samen te smelten …

De komende dagen volgen er nog wat foto’s van mijn ritje van Paesens-Moddergat naar het Tempeltje van Ids bij Marrum …
Terwijl hier op dit moment heel voorzichtig de eerste natte sneeuwvlokjes van de nieuwe winter neerdwarrelen, is het tijd om even kort terug te blikken op het weer in november. De maand begon nat met in de eerste week ruim 36 mm regen, daarna volgde een tamelijk droge periode, waarin het hooguit af en toe wat miezerig was. In de laatste week was het met 17,5 mm regen weer wat natter …

In ons tuintje heb ik in november 60 mm regen afgetapt, tegen normaal ca. 80 mm. Volgens het KNMI was het met gemiddeld over het land ca. 50 mm regen, tegen een langjarig gemiddelde van 82 mm., ook landelijk een droge maand. Het was ook een vrij rustige maand. Alleen op 25 november veroorzaakte een klein lagedrukgebied onstuimig weer. In het noordwestelijk kustgebied kwam het even tot een volle storm (kracht 9) met zeer zware windstoten tot ca. 110 km/uur …

Met dank aan het relatief zachte en rustige weer liet de herfst zich in november van haar mooiste kant zien. Het duurde lang voordat de bladeren verkleurden dit jaar, maar toen het eenmaal zo ver was viel er vooral in parken en bossen veel te genieten …

Niet alleen de herfsttinten waren een lust voor het oog, onder de juiste omstandigheden -windstil, wat zon en een beetje nevel- waren er af en toe prachtige zonneharpen te zien in het bos …

De temperaturen liepen in november in ons tuintje uiteen van -2,0 ºC tot 11,7 ºC. De gemiddelde temperatuur kwam met 6,2 ºC net iets boven het langjarig gemiddelde uit, maar het was wel 0,7 ºC warmer dan het langjarige gemiddelde over de periode 1971-2000. In november heb in ons tuintje vier vorstdagen (minimumtemperatuur lager dan 0,0 °C) kunnen noteren, en dat is twee minder dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …

Ik sluit dit overzicht af met een paar sfeerbeelden. Eerst een plaatje van een zonovergoten Poepedobbe bij Bakkeveen op 12 november …

Tot slot een foto van de dichte mist, die op 15 november een klein wereldje maakte van de weidse Friese vlakten …

Even pas op de plaats …

Ook vandaag neem ik jullie nog even mee terug naar die mooie herfstkuier van maandagmiddag in het bos bij Heidehuizen. Het was echt prachtig om te zien hoe zon en nevel maandagmiddag in een fraai samenspel bijna sprookjesachtige zonneharpen tevoorschijn toverden …

De belangrijkste ingrediënten voor dergelijke zonneharpen zijn zon en wat (lichte) nevel, en ook niet onbelangrijk: een stukje bos waar het zonlicht door het bladerdek kan spelen. Vooral met het oog dat laatste is de kans om zonneharpen te zien in theorie het grootst in voor- en najaar, omdat het bladerdek dan nog niet of niet meer helemaal dicht is …

Eigenlijk had ik er natuurlijk ook nog wat video-opnamen van moeten maken, zodat ik ook het effect van de lichte bewegingen van takken en twijgjes zou kunnen laten zien, maar daar heb ik op dat moment niet aan gedacht. Dat is dan iets voor een volgende keer … 🙂
