Nadere toelichting lijkt me hier overbodig …
Maandelijks archief: januari 2016
Bij de bocht van de rivier
Nu we weer in een zuidwestelijke stroming terecht zijn gekomen, is de winter voorlopig weer verdreven. Dat kan mij er echter niet van weerhouden om vandaag en de komende dagen nog wat winterse plaatjes te presenteren, ik heb ze tenslotte niet voor niks gemaakt …
Deze foto’s van het riviertje het Koningsdiep (Alddjip in het Fries), dat zich tussen licht besneeuwde oevers een weg in westelijke richting zoekt, heb ik vorige week dinsdagochtend gemaakt vanaf de nieuwe brug in de N381. Links zie je de bebossing van het Weinterper Skar en rechts de bossen van Olterterp …
Het Koningsdiep is een riviertje dat oorspronkelijk stroomde vanaf de zandgronden ten noorden van Bakkeveen tot de veenweidegebieden bij Nij Beets. De gronden maken deel uit van de Ecologische Hoofdstructuur, het netwerk van natuurgebieden in Nederland. Het herinrichten van dit gebied draagt bij aan de belangrijke verbinding tussen het natuurgebied het Weinterper Skar en de bossen rondom Olterterp.
Skywatch Friday 371 – Winter
Voor de verandering hadden we weer eens een koude winterweek in Fryslân. Er viel wat (ijs)regen, er viel wat sneeuw en we hadden een paar nachten met matige vorst. Onder andere op het ondergelopen land aan de Wolwarren bij Oudega kon er worden geschaatst. Iets meer zon was welkom geweest, maar verder houd ik nog steeds van dit winterse weer …
For a change, we had a cold winter week in Friesland. There was some (freezing) rain, there was some snow and we had a few nights with moderate frost. At the frozen flooded land at the Wolwarren near Oudega some people were skating. A little more sunshine would have been welcome, but otherwise I still love this wintry weather …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Gecamoufleerde ooievaars
Tijdens mijn eerste winterse rondritje deze week kwam ik vlak ten noorden van Earnewâld aan de Dominee Bolleman van der Veenweg langs een weiland waar een boer bezig was met het frezen van de greppels …
Terwijl ik mijn blik over het licht besneeuwde weiland achter de tractor liet glijden, zag ik behalve de lijnen die door het freeswerk waren ontstaan, ineens nog iets … Kijk maar eens goed, er scharrelden vier goed gecamoufleerde ooievaars in het weiland rond …
Even later liepen ze in een keurige linie scherp speurend naar wat lekkers van noord naar zuid langs de pas weer geopende greppel. Af en toe boog één van de vogels zich even voorover om iets op te pikken …
Van de aanwezigheid van de boer, die rustig heen en weer bleef rijden om ook de resterende greppels weer open te leggen, trokken de parmantig voortstappende dieren zich niets aan …
Met de boer als bondgenoot komen de ooievaars ook deze relatief koude winterperiode vast wel door …
Schaatsers als bonus
Met het oog op de onzekere weersverwachting voor vandaag besloten mijn fotomaatje en ik gisteravond om onze plannen voor vandaag aan te passen. In plaats van een fotosessie in het rietland in de Weerribben werd het een fotoritje vanuit Drachten. Kijkend naar de buienradar, leek het mij na de koffie wijs om de openheid van het landschap in de buurt van Oudega en Earnewâld maar weer op te zoeken. Dan zouden we de buien in elk geval aan zien komen …
Nadat we in de omgeving van Earnewâld een paar tussenstops hadden gemaakt om wat foto’s te maken, zetten we koers naar de Headammen om nog wat foto’s van de ijsvlakte aan de Wolwarren te maken. Tot mijn verwondering waren er net als gisteren weer twee schaatsers actief. Dat beloofde nog een aardige bonus te worden op de schaatssessie van gistermiddag …
Op het moment dat we uitstapten, kierde de laagstaande zon af en toe hinderlijk scherp door gaten in het gestaag toenemende wolkendek. Dat leverde spelend met standpunt en kijkrichting voortdurend veranderend licht op …
Het ijs had zijn beste tijd intussen al gehad. Gisteren was het nog mooi zwart en spiegelend ijs, na de sneeuw- en regenbuien van gisteravond en vanochtend was de toplaag van het ijs veranderd in een harde, maar steeds brosser wordende laag fondantijs. Het scherpe gekras van de schaatsen op het ijs klonk dan ook een stuk doffer en minder mooi dan gisteren …
Het kon ook dit jaar natuurlijk niet uitblijven … Vorig jaar waagde ze zich op 6 februari bij de Leijen een paar stapjes op het ijs, vandaag moest en zou dat nog even gebeuren op het landijs aan de Wolwarren … 🙂
Een klein kwartiertje nadat we de eerste foto’s van de schaatsers hadden gemaakt, moest er nog even een klein sprintje aan te pas komen om aan de volgende felle bui te ontkomen. De temperatuur was intussen opgelopen tot ruim 4 ºC. Het zal nog wel een dag of twee wat blijven kwakkelen, maar een vorstelijke voortzetting van dit korte schaatswintertje zit er helaas niet in …
Hoe dan ook, wij hebben nog weer een paar winterse plaatjes mee kunnen pakken. En daar ben ik blij mee, want die winterse plaatjes worden steeds schaarser.
Schaatsers aan de Wolwarren
Gelukkig voelde ik me vanmorgen weer wat beter dan gisteren, daarom ben ik rond elf uur in de auto gestapt om even een rondje door het nog steeds winterse landschap te rijden …
Rond half één reed ik vanuit Oudega in de richting van de Headammen. Daar zag ik aan de Wolwarren, een stukje verder dan de windmotor die ik hier maandag liet zien, de eerste schaatsers op natuurijs dit jaar …
Het waren er op dat moment maar twee, maar ik vermoed dat het intussen al wat drukker zal zijn, want er ligt een prachtig ijsvloertje …
Erg dik zal het ijs na twee nachtjes met matige vorst nog niet zijn, maar zo lang er geen horden schaatsers komen, zal het wel wat los lopen …
En mocht het mis gaan, dan kan men nooit erg diep zinken, want meer dan pakweg 30 cm water zal er niet onder het ijs staan …
Het was heerlijk om het gekras van goed geslepen schaatsen over het harde ijs weer even te horen. 🙂
IJsvloertje in close-up
’t Is alsof de duvel ermee speelt, uitgerekend met deze prachtige winterdagen word ik weer eens geplaagd door een scala aan geniepige pijntjes …
Een mooie winterwandeling zit er dus niet, en omdat de vogeltjes het ook laten afweten, heb ik de camera maar even op de vijver gericht …
Close-ups van het fragiele ijsvloertje dat Koning Winter vannacht heeft geprepareerd, leveren in mijn ogen weer fraaie abstracties op …
Afanja's Weblog 