Het heeft even geduurd, maar nu het langzamerhand toch wat kouder wordt – we hebben al twee dagen op rij met een maximumtemperatuur onder de 5 ºC gehad (!) – laat het roodborstje zich ineens weer zien in ons tuintje …
De pot pindakaas met meelwormen heeft duidelijk niet alleen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op mussen, merels en mezen in de buurt, maar ook het roodborstje geniet ervan …
Nu 5 december snel naderbij komt, valt er zelfs voor mij niet aan te ontkomen om op zoek te gaan naar wat presentjes voor deze en gene. Daartoe ben ik vanmorgen voor het eerst sinds lange tijd weer eens in het centrum van Drachten op pad gegaan. Nadat ik met wat geluk een parkeerplekje had weten te bemachtigen, heb ik een tijdlang rondgedrenteld in de grootste boekhandel die Drachten rijk is. Doodvermoeiend dat gedrentel, maar uiteindelijk heb ik toch weer een aardig cadeautje weten te vinden (hoop ik) …
Het drentel in de stad heeft me beweging genoeg opgeleverd vandaag, omdat ik daarbij nu eens geen foto’s heb gemaakt, heb ik voor dit logje een paar foto’s uit het archief getrokken, die ik in november 2008 in ons tuintje heb gemaakt …
In één van de bladeren van de beukhaag had een bladmineerder een mooi gangenstelsel aangelegd. Bladmineerders zijn de larven van insecten, die gangen graven in de bladeren. Die gangen kunnen wit of gelig tot bruin van kleur zijn, en ze kunnen verschillende patronen en vormen hebben …
“Wachten op de (zonne)storm” schreef ik gisteren. Wel, van een zonnestorm was nog geen sprake, maar dat had ik ook niet anders verwacht. Op de eerste herfststorm hoefden we echter niet lang te wachten. Een zware storm heeft vandaag een spoor van vernieling over grote delen van het land getrokken. Het KNMI kondigde vanmorgen voor het westen en noorden van het land ‘Code Rood’ af, en dat was ditmaal voor de verandering eens volkomen terecht. Nadat er rondom bomen begonnen om te waaien en trucks van de weg werden geblazen, is in Fryslân alle openbaar vervoer aan het begin van de middag stilgelegd.
Geheel tegen het advies van de burgemeester van Opsterland in heeft Aafje rond 13:30 uur nog een poging ondernomen om op haar werk in Beetsterzwaag (de hoofdplaats van de gemeente Opsterland) te komen, maar ze moest al snel terugkeren, omdat de weg op verschillende plaatsen werd geblokkeerd door omgewaaide bomen …
In ons tuintje ontstond rond het middaguur ook schade: de pergola kon de windkracht niet meer weerstaan. Een van de palen brak als een lucifer af. En dat was niet voor het eerst, want in maart 2005 is die pergola al eens bezweken onder een sneeuwdek van bijna een halve meter. “Zo, die gaat niet weer om, want nu zit er een hardhouten paal in,” zei zwager Hotze trots, nadat hij de pergola in maart 2005 voor ons had hersteld …
Toen Aafje haar broer aan het begin van de middag belde om de schade door te geven, zei Hotze: “O vervelend, maar dat stelt weinig voor … hier in de straat is een boom op een monumentale boerderij gevallen … Maar ik kom straks wel even kijken.” Als Hotze komt, dan komt hij echter niet alleen om te kijken, maar dan steekt hij meteen de handen uit de mouwen. En dus wordt de pergola intussen weer op provisorische wijze overeind gehouden …
Intussen is de herfststorm hier uitgeraasd, zodat we het nog even weer over een eventuele zonnestorm kunnen hebben. Afgelopen nacht heeft zonnevlek nr. 1875 weer een X1 zonnevlam de ruimte in geslingerd. Die zal bij ons waarschijnlijk geen kans op poollicht geven, daarvoor zit hij al wat teveel op de westelijke rand van de zon. Aan de oostkant draaien echter drie actieve zonnevlekken naar het centrum van de zon, als die één dezer dagen nog eens een paar uitbarstingen in de X-klasse voortbrengen, dan kan het nog best interessant worden in de loop van de week …
Tot die tijd zullen we het nog even moeten doen met de herinneringen aan de grote zonnestorm van eind oktober 2003. Van de zeventien zware uitbarstingen tijdens de periode van 19 oktober tot 5 november 2003 waren er twaalf afkomstig van zonnevlekgroep 486. Vandaag precies 10 jaar geleden ging dat gepaard met een X17 uitbarsting, daarna volgden nog een X10 uitbarsting op 29 oktober en een X28 (geschat) uitbarsting op 4 november.
Morgen, woensdag en donderdag zal ik hier rond het tijdstip waarop ik ze 10 jaar geleden maakte wat van mijn mooiste foto’s van de fantastische poollichtshow van oktober 2003 publiceren.
Het doet me deugd dat er zo af en toe eens iemand is, die zich zorgen maakt als het eens een aantal dagen achtereen stil is op mijn weblog. Zo vaak gebeurt dat tenslotte niet, want ik streef er nog altijd naar om mijn weblog dagelijks bij te werken. Het zat er de laatste weken al een beetje in, dat dat niet zou blijven lukken. Sinds begin augustus zit ik weer in een fase van slopende vermoeidheid. Vooral de dagen waarop ik wat langer op pad was, zoals de dag bij het skûtsjesilen en mijn tocht langs de IJsselmeerkust hebben er behoorlijk ingehakt …
En dat was na afloop van de heerlijke vaartocht die Aafje en ik afgelopen maandag samen met Jetske op de Gieterse wateren hebben gemaakt al niet anders. Hoewel je aan boord weinig meer hoeft te doen dan lekker zitten en genieten van net uitzicht, vergt het voortdurende geschommel van zo’n sloep meer van mijn bovenbenen dan mij lief is. Voeg daar over de hele dag nog wat wind en volop zon op je bol bij, dan zal duidelijk zijn, dat ik uiterst rozig thuis kwam. Daar kon een partijtje zwemmen in de Beulakerwijde niets aan af doen. In tegendeel zelfs, daar zal het niet beter van zijn geworden, maar het was het weer waard, want het was een heerlijke en uiterst gezellige dag …
Dinsdag heb ik zo ongeveer de hele dag voor pampus gelegen om wat bij te tanken, maar dat zat er gisteren niet in. Een paar weken geleden hebben we nieuwe kozijnen gekregen, en die worden door Aafje en één van haar broers in eendrachtige samenwerking van een beschermende laag mergelwitte verf voorzien …
Omdat de rust thuis ver te zoeken was, ben ik gistermiddag maar even naar het Weinterper Skar gereden. Daar heb ik een eigenlijk al weer net wat te lange kuier naar de dobbe gemaakt, maar mijn inspanning werd weer ruimschoots beloond. Het uitzicht vanaf het bankje was mooi en rustgevend als altijd, en ik kreeg er ook nog leuk en fotogeniek gezelschap …
Net als in september 2012 kwam er bijna tien minuten lang een kleine levendbarende hagedis bij me op het bankje. Zowel beweeglijk als geduldig liet hij zich al die tijd van dichtbij portretteren, nu eens van links, dan weer van rechts. Ik zal er binnenkort nog wel eens een paar foto’s van tonen …
Toen ik later op de middag nog even zat te rusten op de paal aan het begin van het pad naar de dobbe, streek daar een bloedrode heidelibel naast me neer. Die moest natuurlijk ook nog even op de foto, voordat ik de terugreis naar huis aanvaardde …
Zo, hiermee zijn jullie eerst weer helemaal op de hoogte. Behalve de vermoeidheid die me plaagt, is er niets verontrustends aan de hand. Het zal zijn tijd wel weer even moeten hebben, tijd en rust … Van dat laatste zal de eerstkomende dagen echter wel niet zo gek veel terechtkomen, want van morgenmiddag t/m zondagmiddag komen Tijmen en Pepijn logeren. Omdat die mannetjes over het algemeen wel raad weten met mijn energie, zal het hier eerst nog wel even rustig blijven. Daarom wens ik jullie wat vroeger dan te doen gebruikelijk nu alvast een prettig weekend!
Vorige week liet ik hier een fleurig en kleurig bloementapijt van krokussen zien, dat over één van de plantsoenen in onze wijk lijkt te zijn gedrapeerd …
De krokussen in ons tuintje staan er een stuk minder florisant bij, er is maar een handjevol tot bloei gekomen …
Het maken van overzichtfoto’s zoals bij het plantsoen heeft dan ook geen enkele zin …
Maar door ze één voor één door de macrolens te bekijken, zijn ze stuk voor stuk toch wel de moeite waard …
De afgelopen weken was er in ons land sprake van een ware invasie van sijsjes. Tijdens de trektocht naar hun noordelijker gelegen broedgebieden bleven ze in afwachting van warmer weer enige tijd in ons land hangen. Ook in ons tuintje lieten de mooie geel-zwarte vogeltjes zich in maart en begin april regelmatig zien. Op 28 maart liet ik hier al een serie foto’s van het sijsje en zijn meisje zien, terwijl ze zich tegoed deden aan de pinda’s. Vandaag zonder verder commentaar nog wat foto’s van een paar sijsjes in de hazelaar …
Nee, ook na deze op veel plaatsen recordkoude aprilnacht is het nog zeker geen rokjesdag …
Toch wil ik jullie op deze zonnige dage een blik gunnen onder een paar opwaaiende rokjes …
’t Kan geen kwaad, want het zijn maar sneeuwklokjes … 😉
Afanja's Weblog 