Nadat er een kleine communicatiestoornis was opgetreden bij het maken van onze afspraak, pasten fotomaatje Jetske en ik de invulling van de dag gistermorgen probleemloos aan …
We reden naar de Leijen om het water te delen met een visser en diverse vissende vogels. Een passerende vrouw die in hoog tempo het meertje overstak op haar supplank, zorgde voor de sportieve toets …
Een gewone oeverlibel deelde dit uitzicht met ons, terwijl hij aan de wand van de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ hing …
Ik heb even geen zin om vrolijk te doen alsof er niks aan de hand is in de wereld en in ons eigen land. Het is benauwend en beangstigend om te zien hoe de bijl steeds verder in de wortel van de beschaving en de rechtstaat wordt gezet. Vorig jaar heb ik de foto hieronder gebruikt na de herverkiezing van Donald Trump als president van de VS. Gisteren heeft hij met zijn Big Beautiful Bill eindelijk zijn zin gekregen: belastingverlaging voor de rijken, terwijl de lagere klassen en kwetsbare groepen sociale voordelen dreigen te verliezen en illegalen met geweld worden opgejaagd. En intussen mag Oekraïne verrekken onder Russische drones, raketten en gifgassen …
In ons eigen land zijn we intussen ook weer verder afgegleden. Van NSC (Nieuw Schijnheilig Contract) had ik al niet anders meer verwacht. Maar dat uitgerekend de SGP, de partij die sinds mensenheugenis bekend heeft gestaan als hoeder van de rechtstaat, gisteravond de deur heeft opengezet voor vervolging van illegalen en mensen die hen helpen, is een regelrechte gotspe …
De wet die gisteravond is aangenomen, moet weliswaar nog naar de Raad van State en de Eerste kamer, maar ik ben er niet gerust op. Het CDA zegt nu weliswaar ook daar tegen de wet te zullen stemmen, maar beloften van het CDA zijn als het erop aankwam al te vaak niets waard gebleken.
Willen we voorkomen dat mensen straks onder de brug moeten slapen, omdat het verboden is om hen voedsel en onderdak te bieden? Ik hecht niet altijd evenveel waarde aan petities, maar deze heb ik van harte ondertekend vanmorgen. Baat het niet, dan schaadt het niet. Misschien kun je hem ook tekenen, op de link hieronder klikken is al een mooi begin …
Direct naast van het haventje van Smalle Ee ligt een deel het erf van de boer aan de overkant van de Bûtendiken. Hier stalt de boer vaak een deel van zijn materieel. Die dag stonden er een paar oude trekkers en o.a. een wagen met pakjes hooi …
Als ik hier met de auto langs kom, rijd ik meestal zo door, maar het was voor ons samen nu wel even de moeite waard. Die oude trekkers en de pakjes hooi zonder dat foeilelijke plastic doen me toch weer even weer terugdenken aan mijn jongste jaren rond de boerderij. Aan de overkant van de weg werden de pakjes hooi van een tweede wagen afgeladen in de schuur. Krachtpatserswerk …
Een stukje verderop langs de Bûtendiken stond een veel modernere trekker met een wagen half in de berm aan linkerkant van de weg. Rechts kwam net de boer aanlopen, die zijn hokkelingen naar het weiland had gebracht …
Zoals dat hoort te gaan met hokkelingen, kwam de hele ca. twaalf koppen tellende kudde achter de boer aan. Even stonden ze beteuterd toe te kijken, toen de boer het hek vast maakte. Daarna dropen ze teleurgesteld af …
Zodra ze ons zagen, leken ze de boer echter vergeten te zijn. In bedaard tempo kwam de hele club op ons af om zich aan de andere kant van de sloot in een lange rij voor ons op te stellen. Na een alleszins hartelijke begroeting vervolgden wij onze weg …
Bijna aan het eind van onze wandeling zagen we dat er een blauwe reiger op één van de betonnen elementen van de oude Deltagoot stond …
Op zich niet zo gek voor een reiger om daar te gaan zitten. Vis zit er waarschijnlijk niet in de vijver, maar hij had er wel een goed overzicht van wat er rondom gebeurde. Dat bood in ieder geval de gelegenheid om vroegtijdig op de wiek te gaan bij de nadering van deze wat al te opdringerige fotografen …
Maar er zitten ook wel eens heel rare vogels bovenop die betonnen kolos. Ik vond een filmpje van een groepje jongeren dat de oude Deltagoot gebruikte als plek voor een interessante en pittige obstacle run. Na een inleidende verkenning en een spannende eerste groepsuitdaging, komen de mannen vanaf 14:00 min. echt op gang …
Vandaag sluit ik de serie over ons dagje op de Peazemerlânnen af. Bijna aan het begin van de strekdam, draai ik me nog eens om. Nog snel een laatste foto van het anderhalve km lange Smidspaed …
Voordat we de zeedijk weer op konden, wachtte nog een kleine hindernis. Een gesloten hek aan de linkerkant van het pad en een veerooster rechts. Met dit rooster had de Whill geen probleem, omdat er beton staal overheen was bevestigd. Dat laatste was bij een rooster aan de andere kant van de dijk niet het geval. Daar moest ik Whilly zelf voorzichtig overheen duwen …
Toen ik een close-up maakte van de spits van de Anker kerk, vloog er net een boerenzwaluw voorbij. Terwijl Jetske halverwege de zeedijk even wachtte, klom ik nog even naar de kruin van de dijk. Daar kon ik nog wat foto’s maken het dorp, het informatiepaneel en mijn wachtende fotomaatje …
Daarna volgde de lange afdaling terug naar de auto. Aan het eind van de afdaling ligt tussen de donkere palen het rooster dat de laatste horde vormde …
De auto stond op het parkeerplaatsje bij het Zeemijn-monument. Hier ben ik deze serie mee begonnen, en hier sluit ik hem ook mee af …
Overbodig om te zeggen, dat het een prachtige dag was. In aansluiting daarop hebben we gisteren opnieuw een fotografische topdag gehad. Daarover later meer.
Als voor ons langzamerhand het eind van de tocht in zicht komt, komen ons drie mannen tegemoet die nog aan hun tocht moeten beginnen …
Vanuit Peazens-Moddergat zijn er diverse mogelijkheden om het jaar rond onder leiding van een gids wadlooptochten van verschillende lengte en zwaarte te maken. Eén van de mannen droeg een stok bij zich. Net als bij het schaatsen op natuurijs, kent de man met de stok waarschijnlijk de veilige route, hij is de gids …
Toen ik even later nog eens omkeek, waren de mannen al bijna uit zicht verdwenen. Jammer dat ze niet passeerden toen wij aan het eind van de strekdam zaten. Het zou mooi geweest zijn om hun sporen op het Wad met de camera te volgen. Helaas viel onze planning en die van hun niet samen …
We hadden niet alleen wat het weer betreft een prima dag uitgekozen om naar de Peazemerlânnen te gaan. Het was er ook heerlijk rustig …
Meer menselijke activiteit dan af en toe een passerende wandelaar in de verte hebben we er die dag niet gezien. Storend waren die mensen niet, integendeel, ze deden het fotografisch erg goed in die immense leegte …
Afanja's Weblog 