Een punt achter 2025

Het is weer tijd om een punt achter het jaar te zetten. En dat vind ik in dit geval helemaal niet zo erg, Ik vond het weer geen fantastisch jaar met alle vreemde politieke ontwikkelingen en wendingen, zowel nationaal en internationaal.

Op het persoonlijke vlak heb ik niet echt te klagen gehad dit jaar. Ja, ik sukkel langzaam maar zeker verder achteruit, met name mijn onderdanen laten het wel eens wat te vaak afweten. Maar daar doe je met MS verder niks aan. Gelukkig houdt Aafje me thuis met de meeste zaken nog steeds uit de wind, anders zou de strijd een stuk groter zijn.

Mede dankzij mijn trouwe fotomaatje Jetske is het ook in fotografisch opzicht toch best weer een aardig jaar geworden. Hieronder even een kort overzicht met voor elke maand een foto …

Dank aan alle lezers, likers en reageerders. Zonder jullie bijdragen zou het hier een saaie boel zijn. Mede namens Aafje wens ik jullie allen een rustige & veilige jaarwisseling en een gelukkig & gezond 2026.

Café de Moespot

Moespot is een buurtschap in de gemeente Steenwijkerland. De naam is waarschijnlijk afgeleid van het plaatselijke café De Moespot (OpenStreetMap). De kleine nederzetting was een van de vele dorpjes die vanaf de 16e eeuw ontstonden bij sluizen of herbergen langs de land- en waterwegen als gevolg van de turfwinning in het gebied …

Vanaf ca. 1730 tot 1967 waren er in de buurtschap vlak bij elkaar zelfs twee horecagelegenheden met die naam: het oudste noemde zich “Vanouds de Moespot”. Als café eindigde de oude Moespot in 1967. We staan hier voor de nieuwe Moespot, die in 1879 in handen kwam van de familie Belt.

Vorig jaar overleed Moespot-eigenaar Reinier Belt op 77-jarige leeftijd. Hij was de vierde generatie die sinds 1850 gasten verwelkomde in de kroeg aan de dijk richting Blokzijl. Opvolgers waren er niet en daarom zochten nabestaanden naar een nieuwe eigenaar. Belangstellenden konden een brief schrijven aan de familie met daarin hun plannen voor de authentieke pleisterplaats …

We hadden graag binnen een kop koffie willen drinken, maar wegens verbouwing was de zaak gesloten. De gebroeders Pot van ‘restaurant Robuust’ in Vollenhove zijn de nieuwe eigenaren. Zij laten‘de Moespot’ momenteel verbouwen. Het oude café blijft in oorspronkelijke staat, maar de bijbehorende voormalige koeienstal wordt omgebouwd tot restaurant. We moesten het doen met een spiedende blik naar binnen op het interieur, zoals Jetske hier linksonder laat zien …

Het hele verhaal over de oude en de nieuwe Moespot is hier te lezen met nog enkele interieurfoto’s

Voll. vergunning + ANWB voetpomp

Tijdens ons laatste ritje door de omgeving van de Weerribben en de Wieden kwamen fotomaatje Jetske en ik langs een oud plaatselijke café, dat erom vroeg gefotografeerd te worden. Het pand dateert van 1870, maar er was op deze plek al in de 17e eeuw een herberg gevestigd. Er lijkt sindsdien niet eens zo gek veel veranderd … 😉 

– wordt vervolgd

Op dun ijs

Zo, dat was weer een winterprikje van korte duur. De minimumtemperatuur steeg gisterochtend vroeg weer boven tot boven het vriespunt. Voeg daarbij mistig en vochtig weer, dan weet je dat het met de draagkracht van het ijs snel gedaan was …

De vaste meelezers weten dat ik me zelden zorgen maak over schaatsers op dun ijs in het ondergelopen polderland. Maar zo af en toe maak ik wel eens een uitzondering. Zo zag ik Eerste Kerstdag o.a. een paar volwassenen die met een kind achter een stoel op het ijs bezig waren. Ook zag ik een paar kinderen die zo te zien ongeveer voor het eerst op de schaats stonden. Verder werd er een klein kind op een slee voortgetrokken, als het gezelschap al in beweging was tenminste. Met meerdere personen op één plekje stilstaan, is op dun ijs helemaal uit den boze.

In dat soort gevallen vind dat ondergelopen land toch een slecht gekozen locatie. Er lopen tenslotte ook wat slootjes door het gebied waar het wel wat dieper is dan een halve meter. Je wilt toch niet dat kind en slee daar door het ijs zakt. Een ijsbaan lijkt me in dergelijke gevallen een geschiktere locatie om na anderhalve nacht met licht tot matige vorst het ijs op te gaan …

In februari 2012 heb ik me eens echt opgewonden over onverantwoord gedrag op het ijs.

Schaatsers op Tweede Kerstdag

Als je dit in Fryslân na een nachtje met matige vorst aan de bevroren waterkant ziet liggen, dan kan dat maar één ding betekenen: er wordt geschaatst …

En zo was het ook! Rond 10 uur vanmorgen waren de eerste schaatsers actief op de Wolwarren bij Oudega en in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. En natuurlijk stond ik meteen met mijn camera langs de kant …

Bij de baggeraar

Vanaf het bruggetje over de Dwarsgracht  (kaart OpenStreetMap) hadden we in alle richtingen uitzicht over de kenmerkende grachten van de Weerribben en de Wieden …

De huizen en bedrijven die aan de verkeerde kant van één van de grachten wonen, zijn alleen bereikbaar over het water, te voet of op de fiets. De aan- en afvoer van (bouw)materialen en ook verhuizingen gaan er over het water. Rond het beeld ‘de Baggeraar’ van beeldhouwer Jarno Petter en het huis erachter wordt al geruime tijd hard gewerkt. Daar liggen ook een paar rechthoekige vaartuigen in het water. Deze zogenaamde ‘bokken’ worden in deze streek gebruikt voor het vervoer van materiaal over het water …

Het beeld van ‘de Baggeraar’ heb ik hier in verleden al meerdere keren zien staan tijdens een rondvaart door het gebied met Jetske (foto linksonder). Vanaf de brug op de foto rechtsonder heb ik vrijdag de bovenstaande foto’s gemaakt …