Bladluizen op Brexitdag

Het heeft even geduurd, maar nu zijn de Britten formeel dan toch eindelijk uit de Europese Unie gestapt. Het is jammer, maar het is niet anders. Ik kan er op dit moment niet om treuren, want laten we eerlijk zijn, de Britten waren vaak toch wel dwarsliggers binnen de EU. We kunnen nu alleen maar hopen, dat er dit jaar in ieders belang goede afspraken voor de toekomst gemaakt kunnen worden, zodat we in elk geval als goede buren verder kunnen gaan …

Gelijktijdig met de Brexit lijkt het voorjaar zijn intrede in ons tuintje te hebben gedaan. De eerste sneeuwklokjes komen met hun tere witte bloemkelkjes fier opgericht vanuit de donkerste hoekjes naar boven. Op naar het licht!
In een poging om het grijs van de laatste tijd te doorbreken, vertonen de eerste krokussen hun kleur ook sinds gisteren. Toen ik de onderstaande foto gistermiddag op de pc bekeek, zag ik dat er iets op de één van de krokussen zat. Dat vroeg om nader onderzoek …

En dus ben ik meteen weer even naar buiten gegaan, nu met de macro-voorzetlens op de camera. Wat ik al vermoedde, bleek inderdaad het geval te zijn. Je maakt de gekste dingen mee in de winter van 2019-2020, er trippelden bladluizen op de krokus rond. Maar ja, met een gemiddelde temperatuur in januari van  5,4 ºC tegen normaal 2,2 ºC over de periode 1971-2000 is het voor de insectenwereld een lekker wintertje, neem ik aan  …

 

Druppeldrieluik

Het was een donkere en natte boel in de tuin gisteren. En vandaag is het al niet anders. En dat alles aan het eind van een januarimaand die ook alweer 2 of 3 graden warmer is dan het langjarige gemiddelde van eind vorige eeuw.
’t Is om te janken …

Het enige lichtpuntje dat ik erin kan zien, is dat het weer nieuwe kansen biedt om druppels te fotograferen. De mooiste hingen aan een kettinkje onder de tweede pergola. In twee uitsneden zie je door de fraaie lenswerking twee verschillende perspectieven van ons tuintje …

Zaaddoosjes

Zeker met het zachte weer krijg ik er steeds meer lol in om wat in de tuin rond te scharrelen met de camera. Voor wie het wil en kan zien, valt er eigenlijk altijd wel iets te fotograferen …

En dat hoeft niet eens altijd leuk en levendig groen of anderszins kleurig leven te zijn. Ook dood materiaal kan erg mooi zijn. Zondagmiddag viel mijn oog op een paar fotogenieke zaaddoosjes …

Mos beter bekeken

Nadat ik zondagmiddag wat foto’s had gemaakt van het mos in de aardbeienpot op de regenton, heb ik me gisteren op een deel van het mos bij de vijver gericht. Daar groeien her en der ook diverse mossoorten. De onderstaande foto’s heb ik gemaakt op de grens van vijver en terras …

Om te beginnen groeit daar vrij veel mos. Maar het is vooral ook de best bereikbare plek om eens diep door de knieën te gaan voor dit laag-bij-de-grondse plantje. Om mos goed te kunnen bekijken, moet de macro(voorzet)lens eraan te pas komen. Hoe klein de meest interessante delen van mos zijn, kun je op de foto rechtsboven goed zien. Daar kun je in de hoek linksonder wat kleine roodbruine puntjes in het groene mos zien, dat zijn de zogenaamde sporendoosjes. Vergelijk die nu eens met het formaat van de hazelnoot die rechtsboven in beeld te zien is …

We hebben het hier over gewoon dikkopmos, een van de meest voorkomende mossoorten in ons land. Het is makkelijk herkenbaar aan de kleine roodbruine sporendoosjes die als bloemetjes bomen het groen uittorenen. In die doosjes zitten de sporen. Aan het eind van de winter gaan die doosjes open, waarna de sporen zich door de wind laten meenemen, op zoek naar nieuwe groeiplekjes. De doosjes zitten nu nog dicht, en dan vind ik ze het mooist. Door de macrolens laten ze zich goed bekijken, zelfs op een donkere dag als gisteren kun je zien hoe fijn en hoe kleurig dit kleine spul is opgebouwd. Nog regelmatig vol verwondering, raak ik daar eigenlijk nooit op uitgekeken …

 

Glanzend nat

Een bijna verdronken blad toont zijn laatste tinten glanzend nat.

Nog even, en hij is voorgoed verdwenen in ’t zuigend zwarte gat …

Houvast

Hoewel ’t met de wind tot dusver reuze meevalt deze herfst, kun je als pluisje maar beter tijdig wat houvast zien te vinden met de winter in het vooruitzicht …

Kijkend naar dit exemplaar, valt dat soms nog lang niet mee. Ik herken dat wel …

Een late libel op tafel

Hoewel het er zo langzamerhand niet warmer op wordt, probeer ik nog regelmatig een zonnig momentje mee te pakken in de tuin. Op het moment dat ik maandagmiddag even op het terras zat, streek er een vermoeide libel naast me op het tafeltje neer …

Hij liet zich rustig van alle kanten bekijken en fotograferen. Een paar maal leek hij een vruchteloze poging te doen om op te vliegen. Veel meer dan zijn vleugels in hoog tempo op en neer bewegen leek hij niet meer te kunnen …