Behalve kalveren vinden ook veulens het lekker om in het zonnetje in de wei te liggen …
Als mama in de buurt is tenminste, want het moet wel veilig zijn …
Als er dan ineens iemand aan de rand van het weiland staat, wil je als veulen best even overeind komen …
Eens even kijken wat die vreemde snuiter van me wil …
Ojee, die man blijft daar maar staan … Dan toch maar wat dichter bij mama gaan staan … veiligheid voor alles …
Het is en blijft een mooi gezicht om koeien in de wei te zien. Als die koeien dan ook nog eens hoorns blijken te dragen, levert dat helemaal fraaie plaatjes op. Het beeld wordt tot slot helemaal afgemaakt door kalfjes die in het weiland bij moeder mogen drinken …
Dit zijn dan ook geen melkkoeien, zoals Hendrika vanmorgen al in reactie op het vorige logje schreef. Deze koeien worden enkel gehouden voor de vleesproductie. Nu niet meteen allemaal zeggen dat dat zielig is, want deze dieren hebben tot hun dood een prima leven in de wei …
Waar kun je op een grijze junidag als kalf nou het best liggen …?
Natuurlijk, lekker dicht tegen je stoere en lieve mama aan in de wei … 🙂
Terugkijkend kan ik niet anders dan zeggen dat vrijdag 5 juni een vreemde dag was. Om te beginnen was het na een fris voorjaar de eerste tropische dag van het jaar. Omdat MS en tropische temperaturen allerminst vrienden zijn, heb ik die dag grotendeels lekker met de airco aan in de auto doorgebracht. De rit voerde me o.a. langs ooievaarsnesten waar vliegoefeningen werden gedaan, Friese paarden in zon en schaduw, een bruidspaar in wit, roze en rood en een machtige mooie trike …
Maar het eerste wat ik die dag voor lens kreeg, was een groepje ganzen die in Nationaal Park De Alde Feanen bij Earnewâld genoeglijk stonden te grazen. In een soort sluipgang schuifelden ze al vretend gestaag door het grasland aan de waterkant …
Regelmatig stak er eentje de kop op om de omgeving eens in ogenschouw te nemen, je weet tenslotte maar nooit wanneer er gevaar dreigt en waar het vandaan komt. Dit groepje ganzen kon gerust zijn die dag, door toevallig op een goede plek te gaan zitten, zijn ze aan de dood ontsnapt …
Een vele malen grotere groep ganzen had op hemelsbreed pakweg 3 km afstand in datzelfde Nationaal Park De Alde Feanen veel minder geluk. In de Jan Durkspolder werden op die vrijdagochtend de eerste grauwe ganzen gevangen en vergast. Drijvers in boten en te voet leidden de vogels naar een vangkraal. Daarna werden de ca 1.000 ganzen vergast met CO2. De provinciale vereniging voor natuurbescherming ‘It Fryske Gea’ – waar ik nota bene (nog) lid van ben – voelt zich gedwongen dit middel in te zetten omdat andere middelen te weinig effect hebben, stelt directeur Henk de Vries.
Met een paar foto’s van paardenhoofden in close-up wil ik nog even terugkomen op die prachtige Friese paarden in de zon. Natuurlijk zullen de paarden die in de zon staan meer last hebben van de warmte dan de paarden die de beschikking hebben over een plekje in de schaduw. Maar we moeten het toch niet overdrijven, lijkt me …
Het ging vorige week vrijdag om één dag met een maximumtemperatuur rond de 30 ºC, en dat lijkt aanstaande vrijdag niet anders te zijn. Ik vergelijk het maar met mezelf, ik kan de laatste jaren bar slecht tegen temperaturen boven de 25 ºC. Maar van één dag met een temperatuur boven de 25 graden heb ik betrekkelijk weinig last. De problemen ontstaan pas, wanneer het meerdere dagen achtereen zo warm is. Dan hoopt de warmte zich met een verlammende werking op in het lichaam …
Ik ga er vanuit, dat het bij paarden en koeien op een vergelijkbare manier werkt. Natuurlijk is het fijn als er een schaduwrijke plek voorhanden is aan de rand van een weiland, maar ook daar zonder zullen paarden en koeien van zo af en toe eens een flink warme dag betrekkelijk weinig last hebben, neem ik aan. Het wordt een ander verhaal, wanneer er sprake is van een warmte- of hittegolf, dan zullen deze dieren zonder schaduw in de wei beter af zijn in de stal.
Mocht mijn redenatie niet kloppen, dan hoor ik dat natuurlijk graag van één van de hier meelezende boeren of boerinnen.
Op een tropische dag als vorige week vrijdag is een beetje schaduw van harte welkom …
De paarden aan de ene kant van deze boompjes in de Jan Durkspolder hadden geluk, zij hadden schaduw …
De paarden aan de andere kant hadden pech, voor hen was er slechts een plekje in de volle zon …
Ik stel voor dat ze in de aanloop naar de volgende warme vrijdag maar even van plaats ruilen …
In de buurt van Pean stond vorige week een lam zo mooi aan de waterkant dat ik wel even moest stoppen om een foto te maken …
Terwijl ik de foto maakte, zag ik een moedereend met drie jongen vanuit het weiland naar de sloot lopen …
Onder het toeziend oog van het lam hingen de eenden gevieren te water voor een zwemtochtje …
Even kreeg ik de jongen alleen voor de lens …
Moeder voegde zich al snel weer bij haar kroost, want met een fotograaf op de wal kun je maar niet voorzichtig genoeg zijn …
Niet veel later verdween het hele gezin in een dwarssloot uit beeld …
Afanja's Weblog 