Weinterper Skar door andere ogen

Omrop Fryslân TV zendt tegenwoordig op maandag een 10 minuten durend natuurprogramma uit. ‘Maitiidsswalker’ (vrijvertaald: ‘voorjaarszwerver’) speelde zich gisteren af in het Weinterper Skar, terwijl de regen tijdens de opnamen af en toe met bakken naar beneden kwam …

Normaal zou ik jullie hier niet mee lastig vallen, want presentator Remco de Vries zal voor de meesten van jullie niet te verstaan zijn. In dit geval ligt dat wat makkelijker, omdat Remco op pad gaat met de volledig Nederlandstalige boswachter Manon van Wesel. En zij is degene die de interessante dingen vertelt over de bijzondere vegetatie van dit mineraalrijke gebied …

Na de intro van het programma, waarin je een deel van het Weinterper Skar vanuit de lucht ziet, beginnen Remco en Manon hun gesprek, terwijl ze lekker op het eerste Afanja-bankje zitten. Ik denk zelfs dat ze behalve het heidekartelblad ook de eerste Brede orchis van dit jaar tonen, die ik hier ook heb geplaatst …

En hier kun je ’t 10 minuten durende programma (terug)zien: ‘Maitiidsswalker.’

Grote muur in een kleine tuin

Eén van mijn favoriete planten in de tuin is de Grote muur

Het is een wilde plant die vooral op de zandgronden in het oosten van ons land te vinden is in loofbossen. Begin jaren 90 hebben we er een klein stekje van geplant op de oever van het kleine beekje, dat de eerste 20 jaar door onze tuin stroomde en zacht kabbelend in de vijver uitmondde. Intussen is de Grote muur uitgewaaierd over een groot deel van de tuin …

Afgelopen dagen heb ik er wat macrofoto’s van gemaakt, met en zonder insecten. En natuurlijk moest er ook een plaatje komen van de Grote muur met de heksenbol op de achtergrond …

Alarmerende grutto’s

Van de vogels in de tuin gaan weer terug naar de grutto’s in de Surhuizumermieden. Nadat ik vanuit de auto een paar grutto’s in het hoge gras had geportretteerd en wat landschapsfoto’s had gemaakt, besloot ik even een wandelingetje te maken …

De auto is in zo’n gebied een prachtige schuilhut, die meestal al snel door de grutto’s wordt geklasseerd als ‘ongevaarlijk’. Zodra je buiten de auto komt, wordt het echter een ander verhaal. Waar de mens aan de wandel gaat, is het altijd oppassen. Wanneer er jongen zijn, vliegen er vaak al snel één of meerdere grutto’s luidkeels roepend over en om je heen. De jongen houden zich op zo’n moment verborgen in het gras …

Eén alarmerende grutto op de foto is al mooi, maar als het er meer zijn, die in formatievlucht over je hoofd scheren, dan is het helemaal mooi. Twee grutto’s gaven me de kans om daar wat foto’s van te maken. Hun boodschap was echter duidelijk: mijn aanwezigheid werd hier niet op prijs gesteld. Vanuit technisch oogpunt zijn het geen topfoto’s, maar ik had geen tijd om de instellingen van mijn camera eerst nog even secuur te checken …

Drukte rond de pergola

Vandaag even een paar foto’s uit de tuin, waar het rond de pergola al langere tijd een drukte van belang is …

Eind april, begin mei werkten de merels hard aan de bouw van een nest in de pergola …

Toen het nest anderhalve week geleden even door beide vogels tegelijk werd verlaten, kon ik snel even mijn mobieltje tussen het bladerdek steken om er een foto van te maken …

Sinds begin deze week vliegen pa en ma af en aan met wormen. Voordat ze naar het nest gaan, wordt vanaf één van de uitkijkposten bekeken of de kust veilig is. In dit geval was dat het dak van de fietsenberging …

Afhankelijk van de situatie in de tuin – lees: waar de fotograaf zich bevindt – wordt dan een aanvliegroute naar de pergola gekozen. Omdat ik op het terras zat, koos pa merel in dit geval voor een duikvlucht naar de achterkant van de tuin. Bijna vanaf de grond vloog hij daarna in een steile klim naar boven om in de pergola te duiken …

Werom nei it fûgeltsjelân

Vorige week donderdag, de beste dag van de week, ben ik in de auto gestapt om weer eens een ritje te maken naar ‘it fûgeltsjelân’ in de Surhuizumermieden ten zuidwesten van Gerkesklooster-Stroobos. ‘Fûgeltsjelân’ is letterlijk vertaald ‘vogeltjesland’, het oude boerenland waar vogels zich nog thuis voelen en waar hun jongen groot kunnen worden …

Nat land waar in het voorjaar een waaier aan bloemen zacht in de wind wuift. Boterbloemen, paardenbloemen, pinksterbloemen, zuring en diverse kruiden …

Bloemen die insecten lokken, insecten die zo broodnodig zijn om de jongen van kievit, tureluur, grutto en wat dies meer zij groot te laten worden. Ondanks het slechte voorjaar, kun je op de onderstaande foto zelfs zo’n smakelijk insect zien vliegen …

De komende tijd zal ik foto’s van landschap, vogels en koeien van deze mooie streek afwisselen met foto’s van flora en fauna in eigen tuin. Daar breekt een spannende tijd aan met de jonge merels die heftig in de pergola zitten te piepen zodra ze vers voedsel krijgen aangereikt …

Nog één rondje …

Een laatste rondje door de natte tuin …

Nog één keer wat druppels in beeld …

Geen mooie ronde ditmaal, lekker liggend op een blad …

Zwaar hangend trekken ze elke bloempje nu nog neer …

Maar vanaf morgen zien we de zon weer … 🙂

Koeien en bloemen

Na afloop van ons bezoek aan de Ecokathedraal zijn Aafje en ik via landelijke wegen huiswaarts gereden …

We waren nog maar nauwelijks onderweg, toen ik Aafje vroeg om een tussenstop te maken …

In een weiland aan de Tjongervallei liep een koppel fotogenieke koeien …

De bloemen in de berm zorgden hier en daar voor een mooie omlijsting of een leuk accent …