Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik bij mooi weer altijd veel plezier beleef aan de vijver in onze tuin. Klein maar fijn, zeg ik altijd maar. Want veel groter dan 1 bij 1,5 meter is onze vijver niet …
In april heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens koffie gedronken bij mijn fotomaatje in de tuin. Daar ligt pas echt een vijver in, en hij is werkelijk prachtig …
Maar ja … verschil moet er zijn, zeg ik altijd maar. Bovendien weet ik hoeveel werk zo’n grote tuin en vijver vergen …
Maar wij hebben salamanders in de vijver, en die heb ik bij Jetske nog niet kunnen ontdekken … 😉
Terugblikkend op de afgelopen periode, ontdekte ik nog een fotoserie die ik begin april in de Ecokathedraal bij Mildam heb gemaakt. Daar heb ik me in de eerste weken van de corona-lockdown een paar maal teruggetrokken om in alle rust buiten te kunnen zijn …
Normaal gesproken staan vooral de bouwwerken van los op elkaar gestapelde stenen, tegels en stoepranden centraal in mijn fotoseries over de Ecokathedraal. In deze serie wijk ik eens van dat patroon af om jullie te laten zien hoe mooi wilde voorjaarsbloeiers de Ecokathedraal momenteel kleur geven. Loop maar even mee …
In de oudere delen ligt op verschillende plaatsen een kleurige en fleurige deken langs het pad en rond de bouwwerken. Je kunt er o.a. bosanemonen (boskanemoanen), speenkruid (bûtergieltsjes), grote sneeuwroem (grutte stjerblom) en gele dovenetel (giele dôvenettel) vinden …
Alles is raar dit jaar. Zelfs onze 75e Nationale Bevrijdingsdag zullen we dit jaar zoveel mogelijk in eigen huis en tuin moeten vieren. Het wordt een viering in beperkte vrijheid. Geen festivals, geen optochten met oude legervoertuigen en geen vuurwerk. Van alle evenementen die dit jaar niet door kunnen gaan, steekt dit eigenlijk nog het meest. Niet zozeer omdat dit voor mij persoonlijk de belangrijkste feestdag van het jaar is, maar vooral vanwege het feit dat het mogelijk/waarschijnlijk een definitieve streep door de rekening is voor de laatste geallieerde veteranen die nogmaals over zouden komen voor de feestelijke viering van de vrijheid …
Ik vier Bevrijdingsdag hier vandaag op bescheiden wijze met een paar vrolijke oranje bloemen. De foto’s van de goudsbloemen hierboven heb ik onlangs in de tuin van mijn fotomaatje gemaakt. De klappertjes hieronder staan momenteel zachtjes wiegend in de wind in onze tuin te pronken …
Ondanks alle beperkingen wens ik jullie allen een fijne Bevrijdingsdag. Laten we het op waardige wijze vieren. En wat mij betreft doen we allemaal mee met het initiatief van Claudia de Breij, dat intussen ook is omarmd door het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Om 16:55 uur (vijf voor vijf) laten we met ramen en deuren open allemaal ‘Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder’ van Ramses Shaffy uit de luidsprekers klinken …
De afgelopen dagen is er eindelijk weer wat regen gevallen. Met in totaal amper 15 mm zijn natuur en landbouw er nog niet echt mee geholpen, maar het stelde mij wel in staat om een oude liefhebberij weer eens op te pakken …
Het fotograferen van druppels vind ik nog altijd een uitdaging. En met het afnemen van de kracht in mijn benen en handen die er ook niet stabieler op worden, wordt die uitdaging eigenlijk alleen maar groter. Bij de minste of geringste trilling is een foto mislukt, want druppels zijn alleen mooi als ze echt strak op de foto staan.
Tussen de buien door heb ik mijn camera gistermiddag weer eens op de druppels van één van de hosta’s gericht. Dankzij een vetlaagje zijn vooral de jonge bladeren van de hosta erg dankbare planten voor druppelfotografie. De druppels liggen er als mooie ronde glazen knikkertjes op …
Afanja's Weblog 