Overleven ze de storm?

Van enige afstand is onze lampionplant momenteel een rommeltje …

Maar zodra je er even wat op inzoomt, dan zijn de lampionnetjes nog steeds de moeite waard. Hoe ouder ze worden, hoe fijner de nerven op de kelkjes worden. En hoe beter het oranje besje in het kelkje zichtbaar wordt …

Gistermiddag heb ik nog even wat close-ups van een aantal van de lampionnetjes gemaakt. Dat viel nog niet eens mee, want het was dan wel mooi weer, maar het was niet bepaald windstil. Of het overmorgen ook nog lukt om ze ongeschonden te fotograferen, is maar zeer de vraag. Daarvoor moeten ze eerst de storm overleven die voor morgen op het programma staat …

Onder wulpse witte rokjes

Het wordt toch ook hoe langer hoe gekker … Nou lig ik al begin februari op de knieën in de tuin om even onder één van die wulpse witte rokjes te gluren. Dat deed ik anders nooit voor half maart, soms zelfs pas begin april …

Ik kon het echt niet laten gistermiddag, ze hingen zo verleidelijk wiegend in de wind …
Maar het loonde absoluut de moeite. Kijk maar …

Regen brengt glans

Regen en hagelbuien werden gisteren afgewisseld door steeds langer durende opklaringen …

Voor wie er oog voor heeft, is het dan meteen weer mooi buiten …

Want regen brengt glans …

De tuin, het weer en de pinda-eters

Aan onze tuin is op hoofdlijnen niet zoveel veranderd sinds de laatste echte winter in 2012.
Aan het weer wel …

En we hebben in wat tegenwoordig ‘winter’ heet te zijn ook heel andere pinda-eters.
In 2012 waren het vooral merels die dagelijks even wat pinda’s kwamen kapen, tegenwoordig zijn het twee gaaien …

De aalscholvers worden weer mooi

Hoe het elders in den lande is, weet ik niet, maar hier in het noorden was het zonnige begin van februari van korte duur. Het is weliswaar nog altijd veel te zacht voor de tijd van het jaar, maar het is vooral weer net zo grijs als in januari. En dan komt deze voornamelijk uit grijstinten bestaande serie, die ik eind januari in de Jan Durkspolder heb gemaakt, toch nog weer goed van pas …

Tussen een verscheidenheid aan eenden leken de aalscholvers het die dag goed naar hun zin te hebben. Er werd wat gezwommen, er werd wat gewassen en gepoetst …

En natuurlijk werd het verendek voor zo ver mogelijk zorgvuldig gedroogd. Maar ik kreeg het idee, dat er toch vooral geshowd werd met het vroeg verschijnende voorjaarstenue. Zowel wangen en dijen als kruin en nek begonnen al mooi te kleuren …

De eerste terrasdag

Een nieuwe maand, een nieuw begin. Je zou bijna denken, dat de gaai en het koolmeesje daaraan gedacht moeten hebben, toen ze gisteren aan het eind van de ochtend vlak na elkaar even kwamen poseren in de tuin …

Het uitblijven van ook maar het minste of geringste winterweer voelt niet goed. Zowel in december als in januari kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 5,4 °C. De laagste temperatuur kwam deze winter tot dusver uit op -1,2 °C op 28 december. In januari werd het niet kouder dan -0,2 °C op Nieuwjaarsdag. Het warmst werd het op 14 en 15 januari, op beide dagen werd het 11,6 °C.

Nee, het zit me niet lekker. Maar ja, de hele dag daarover piekeren is wel het laatste wat effectief is. Bewustwording en het eigen kleine steentje bijdragen, lijkt me eerst wel even genoeg. Wetend dat het wat dat betreft wel goed zit, vind ik het raadzaam om er verder maar het best van te maken. En daarom ben ik gistermiddag voor het eerst eens op 1 februari lekker in de zon op het terras gaan zitten …

Stilletjes heb ik even weg zitten dromen over betere tijden, op dat moment op uur en dag precies acht jaar geleden. 1 februari 2012, het begin van de laatste echte winterperiode in ons land. Die dag heb ik een prachtige winterkuier gemaakt in De Deelen …