Het is weer tijd voor … pak ‘m beet, ongeveer een kleine time out …
Categorie archief: Vogels
Veilig in sloot en wei
In het Groene Hart worden zwanen massaal afgeschoten (let op: schokkende beelden!), maar in Fryslân kunnen ze zich gelukkig nog steeds veilig wanen …
Dit viertal – buiten beeld stond nog een zwaan – trof ik rustig grazend in de wei en lekker dobberend in een boerensloot ten westen van Drachten aan …
Zilverreiger aan de lunch
Omdat er weinig vaart zat ik het bergingswerk bij de gaslocatie, heb ik tussendoor maar even een rondje gereden ten noordoosten van Earnewâld …
Vlakbij de plek waar ’s ochtends op de Bolderen een blauwe reiger doodgemoedereerd over de weg kuierde, spotte ik ditmaal een grote zilverreiger …
Ik was net op tijd om vast te kunnen leggen dat hij een hapje wegwerkte, zo te zien was het een mol, maar het kan ook een vette muis geweest zijn …
Kijkend naar de manier waarop hij even later zijn weg vervolgde, zag het er naar uit dat zijn honger nog niet was gestild. Dat heb ik echter niet meer afgewacht …
Tempo en souplesse
In een tempo en met een souplesse dat sterk aan mijn eigen manier van voortbewegen deed denken, stak deze blauwe reiger vorige week dinsdag uiterst bedaard stapje voor stapje de weg De Bolderen bij Earnewâld over …
Pijnvrij de mist in
Nadat ik drie maanden achtereen vrijwel elke dag erg veel last heb gehad van pijn in mijn rug, nek en zij, ben ik sinds vorige week eindelijk weer eens vrij van pijn. Niet dankzij de neuroloog – daar zullen we volgende week dan ook eens een serieus gesprek mee voeren, sprak hij dreigend – maar wel met grote dank aan de huisarts. Die schreef me ruim twee weken geleden een paardenmiddel voor, waar ik eerst zeker een week niet mee mocht autorijden, maar dat had ik er graag voor over, want het voelt intussen als een bevrijding …
Vrij van pijn kon ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk weer eens in de auto stappen voor een helaas mistig ritje naar mijn fotomaatje. Samen zouden we een bezoekje brengen aan de rietsnijders in de Weerribben. Daar was ik al te lang niet meer geweest, omdat het weer en/of mijn lijf dat vorig jaar regelmatig verhinderde. Onderweg maakten we op mijn verzoek een tussenstop aan de waterkant, waar het riet vaag werd weerspiegeld op het wateroppervlak. Terwijl we door de mist stonden te turen, landden er net een paar eenden …
Na hun veilige landing in de mist dobberden de eenden langzaam bij ons vandaan. Nadat we nog even van de rust in het mistige landschap hadden genoten, stapten we in de auto om onze weg naar de rietsnijders te vervolgen …
Merels ontkleden terraspoes
Naturetoday.com kwam vandaag met het bericht dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema. In ons tuintje is dat al niet anders. Eind december stond de eerste narcis al stoer te bloeien, en op dit moment hebben de merels volop nesteldrang. Ze zijn in elk geval druk bezig met het verzamelen van nestmateriaal, onze terraspoes wordt langzaam maar zeker van haar warme en heerlijk zachte moskleedje ontdaan door een paar merels …
Het is me helaas nog niet gelukt om een merel te fotograferen, terwijl die aan het mos aan het trekken was. Zodra ze me gewaarworden vliegen ze weg of ze gaan heel onschuldig iets verderop aan de rand van de vijver zitten …
En dan maar quasi onschuldig omkijken, alsof ze willen zeggen: “Aan de terraspoes komen …? Ikke …? Welnee, ik kom alleen even om een slokje water te drinken en mijn toilet te maken …”
Zilverreiger bij de vogelkijkhut
Nadat ik vorige week vrijdag wat van het onstuimige weer had opgesnoven bij de Leijen, ben ik nog even doorgereden naar de Jan Durkspolder …
Daar scharrelde bij de grote vogelkijkhut een grote zilverreiger rond …
Statig stapte hij door het water, voortdurend scherp om zich heen kijkend of er nog wat te eten was, maar dat leek tegen te vallen …
Afanja's Weblog 