Buien rond de Bûtendiken

Ik ga verder met het tweede deel van mijn eerste dronevlucht. Op de eerste foto hieronder liggen in westelijke richting aan overkant van het water de Hooidammen. Aan deze kant van het water ligt De Veenhoop aan de horizon. De tweede foto is meer op het zuidwesten gericht, daar hangt in de verte een bui boven Nij Beets. Als we dan doordraaien naar het zuidoosten, zien in de verte de Boornbergumerpetten en de bossen van Beetsterzwaag. …

Op de vierde foto kijken we in oostelijke richting. Daar is linksboven nog net een deel van het industrieterrein bij de haven van Drachten te zien. De middelste foto hieronder laat nogmaals een beeld zien van de graafwerkzaamheden van het nieuwe meer bij Oudega. En dan is het tijd om af te dalen en terug te keren naar het punt van vertrek aan de Bûtendiken

Ik had het niet beter kunnen treffen met deze eerste vlucht. Terwijl het aan de Bûtendiken zonnig was met weinig wind, waren er rondom buien te zien. Ik had de drone net weer laten landen, toen ik na ongeveer 20 minuten de eerste kleine druppeltjes voelde. Ik denk dat ik dit erg leuk ga vinden.

Even voorstellen: Flip

Zoals ik gisteren al schreef, was ik toe aan een nieuwe prikkel om het derde decennium van mijn weblog mee in te gaan. Die heb ik intussen gevonden in de vorm van een kleine drone …

De DJI Flip is een kleine, niet te snelle drone met een dosis A.I. aan boord, die het mogelijk maakt om de drone zonder afstandsbediening te laten vliegen. De Flip heeft met zijn opvouwbare propellers een eigenzinnig uiterlijk. Daarin schuilt ook een van zijn zwakkere punten, hij is nogal windgevoelig. Zijn grootste kracht zit in de geweldige camera, die goed is voor 4K-video en 48 MP foto’s. De komende tijd zal ik hier wat foto’s tonen, die ik in de eerste, gelukkig goeddeels windstille dagen heb kunnen maken. Dit is de eerste foto die ik met mijn nieuwe aanwinst heb gemaakt …

Morgen meer …

Met de pont over

Een stuk voorbij het Noordergemaal gaat de weg over in een smal, maar mooi fietspad. Helaas hadden de bermen hier hun beste tijd al gehad met de vroege bloei van vooral koolzaad en fluitenkruid. De grote Herkules windmotor stond er vrijwel roerloos bij. Af en toe werd het rad even piepend en krakend in beweging gebracht door een zuchtje wind …

Bij De Veenhoop maakten we gebruik van de fiets- & voetgangerspont “De Grietman Eco’ om over te steken naar de Hooidammen. We steken hier het Grietmansrak en de Wijde Ee over. Op maandag 28 juli strijden de skûtsjes hier weer boord aan boord om het jaarlijkse kampioenschap. Na een korte vaart kwamen we aan bij de Hooidammen. Omdat daar geen bankje in de schaduw beschikbaar was, besloten we meteen maar door te rijden in de richting van de Jan Durkspolder …

’t Stille vuurwerk van 2024

Kijkend naar alle ontwikkelingen in binnen- en buitenland vond ik 2024 een naar deprimerend jaar. En het weer maakte het er vaak ook niet beter op. Maar er waren ook lichtpuntjes. Wat zeg ik, er waren zeeën van licht in de lucht. De zonnecyclus bereikte dit jaar zijn maximum, en dat was goed te merken aan de vele keren dat er vanuit ons land poollicht zichtbaar was …

Dat begon al op vrijdag 10 mei. Nadat ik de hele dag met fotomaatje Jetske op pad was geweest langs het Wad, troffen we bij thuiskomst een alarmmelding aan van de poollichtjagers. Een dag vroeger dan verwacht, werd er die avond op grote schaal poollicht verwacht. Hoewel ik doodmoe was na het dagje aan het Wad, heb ik mezelf aan het eind van de avond toch maar even naar de auto gesleept om een ritje naar De Veenhoop te maken. Daar heb ik o.a. de eerste foto en de onderstaande serie gemaakt …

Zondag 23 juni zag ik vanuit huis aan het eind van de avond lichtende nachtwolken aan de noordelijke hemel verschijnen. Ik heb het die avond beperkt tot een aantal foto’s, die ik in onze straat heb gemaakt …

Drie dagen later, we schrijven dan 26 juni, was het in onze tuin met 29,1°C net niet tropisch warm. Overdag was het me te warm, maar ’s avonds was het lekker weer. Daarom heb ik die avond een ritje naar de Jan Durkspolder gemaakt. Ik hoopte er lichtende nachtwolken of poollicht achter het silhouet van de windmotor te kunnen fotograferen. Ik nestelde me lekker mijn klapstoeltje in de polder. Het was er mooi, maar poollicht of lichtende nachtwolken kreeg ik die avond niet te zien …

Op maandag 12 augustus was ’t met een maximumtemperatuur 28,9°C opnieuw warm. Omdat er die avond wel kans op poollicht was, heb ik het me nogmaals gemakkelijk gemaakt bij de windmotor in de Jan Durkspolder. Ook ditmaal heb ik er weer heerlijk gezeten, maar het duurde lang voordat er wat gebeurde. Toen er uiteindelijk een mooie paarse goed verscheen, ging bij mij het lichtje uit en was het tijd om op huis aan te gaan …

Op donderdag 10 oktober was er opnieuw kans op poollicht. Ditmaal besloot ik naar It Eilân te rijden om weer eens een andere setting te hebben. Het was een waardeloze avond met veel bewolking en het was kil. Nadat ik een tijdlang aan de waterkant had staan posten, verscheen er toch nog een gaatje in de bewolking en kreeg ik een laatste kans op wat poollichtfoto’s in 2024 …

Hiermee kon ik 2024 toch nog enigszins kleurig afsluiten. En wie weet, misschien krijgen we in de oudjaarsnacht tussen de wolken en het vuurwerk door ook nog wat poollicht te zien. Behalve harde wind wordt er namelijk komende nacht ook een flinke zonnestorm verwacht!

Tot slot

Dank aan alle lezers, likers en reageerders. Zonder jullie bijdragen zou het hier een saaie boel zijn. Mede namens Aafje wens ik jullie allen een rustige & veilige jaarwisseling en een gelukkig & gezond 2025.

Een buizerd op een kraanvogel

Via Akkrum en De Veenhoop vervolgden we onze weg terug richting Drachten. Terwijl we bij de Veenhoop op de Kraanlânswei reden, vroeg Jetske of ik mijn camera bij de hand had. Ze had een buizerd gespot, die prinsheerlijk op één van de van wilgentenen gemaakt kraanvogels** stond …

Natuurlijk had ik mijn camera bij de hand! Rustig zette Jetske de auto op enige afstand stil. Omdat de vogel aan de rechterkant van de weg zat, kon ik er een paar foto’s van maken door het geopende raam aan de passagierskant …

Jetske had minder geluk. Nadat ik mijn eerste foto’s had gemaakt, opende zij voorzichtig het portier aan haar kant. Hoe voorzichtig ze ook deed, zodra mijn fotomaatje naar buiten probeerde te stappen, ging de grote vogel er vandoor. Voor mij was dat weer een gelukje, want de vogel vloog mooi op afstand langs de auto, zodat ik er ook nog een paar foto’s in volle vlucht van kon maken …

De buizerd vloog om een grote wilg heen en verdween daarna uit beeld. Voor mij was het een prachtige afsluiting van een toch al mooie dag …

** De kraanvogels aan de Kraenlânswei bij De Veenhoop zijn hier in 2018 geplaatst in het kader van LF2018, Leeuwarden Culturele Hoofdstad van Europa. Onder de noemer ‘WOODlandart’ zijn er indertijd meer kunstwerken in het landschap verschenen.

Ergens langs het water

Voor de verandering gaan Jetske en ik vandaag eens op woensdag op pad. Het zal een ritje op fiets en iLark worden. We moeten het er alleen onder de koffie nog even over hebben welke kant we op gaan. De kans is groot dat het een ritje ergens langs het water zal worden. We kunnen in de richting van Smalle Ee en De Veenhoop …

Maar we kunnen ook kiezen voor een ritje langs het Opeinder Kanaal naar de Leijen. Wat het ook wordt, we zullen de dag wel weer doorkomen. Een ritje op fiets en iLark heeft dankzij de verkoelende rijwind een weldadig effect met het warme weer …

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel!