Een ‘wringe’ in Drenthe

Op één van mijn ‘vluchtdagen’ in verband met de geluidsoverlast door renovatiewerkzaamheden op de buurt, heb ik via de vernieuwde N381 de wijk genomen naar Drenthe. Omdat ik vroeg van huis was gegaan, had ik voordat ik mijn bestemming bereikte nog even tijd voor een kleine culturele omweg …

170522-1102x

Bij Dalen trof ik langs een landweggetje dit hek aan. In Fryslân noemen we zo’n oud, draaibaar hek een ‘wringe’, maar hoe dat in Drenthe heet …? Geen idee. Enfin, Morgen nemen we even een kijkje achter de wringe of hoe zo’n hek ter plekke ook maar mag heten …

170522-1120x

Bekende geuren opsnuiven

Zo af en toe bekruipt mij de behoefte om weer eens wat bekende geuren uit mijn jongste jaren op te snuiven. Nu hebben we in Fryslân natuurlijk genoeg boerenbedrijven waar ik dat in potentie wel zou kunnen doen, maar om nou zo maar een willekeurig erf op te stappen om wat geuren op te snuiven, dat doe je niet zo snel. Ik prijs me dan ook gelukkig, dat ik – sinds ik een jaar of acht geleden via mijn weblog kennis heb gemaakt met Hendrika en haar boer – welkom ben op hun boerderij in het zuidoosten van Drenthe. Het is even een stukje rijden, maar dan ben ik er ook meteen even een dagje uit …

161215-1325x

Donderdag ben ik die kant weer eens op gegaan. Nadat we onder het genot van een lekker bakje koffie genoeglijk hadden bijgepraat, heb ik – deels samen met Hendrika – een rondgang over het bedrijf gemaakt om wat welbekende geuren op te snuiven en het vee te bekijken. Zodra ik de stal betrad, werd ik welkom geheten door een ontvangstcomité (zie bovenstaande foto).
Op gepaste afstand daarachter stond ze me op te wachten … Kompas Olga 931

161215-1326x

Op majestueuze wijze stond ze helemaal achter in de stal tussen de hekwerken door te kijken. Volgens de boerin is Kompas Olga 931 een doorsnee koe van 5 jaar oud, die nooit zo opvalt in de koppel. Mij viel ze die dag wel degelijk op. Bijna hooghartig leek ze me van top tot teen te nemen. Ze leek me het gevoel te willen geven alsof ik bij haar op audiëntie was … wat een prachtdier …   🙂

161215-1328x

Gedurende de rest van de rondgang heb ik de geuren van het boerenbedrijf weer volop kunnen opsnuiven, en heb ik onder andere kunnen genieten van de worstelpartij van de boerin om een de avond daarvoor te vroeg geboren kalfje te laten drinken. En bovenal was het goed om weer eens goed en gezellig bij te praten. Met dank aan Hendrika en haar boer!

’t Schaap met de mooie wimpers

Van voorgaande bezoeken aan ‘de Merelhof’ wisten we dat er regelmatig een koppel koeien graast op het weiland achter ‘de Schaapskooi’, die waren er ook dit jaar weer …

151009-1635x

Vorig weekend liepen er in het weilandje aan de voorkant van het landgoed voor het eerst schapen …

151011-1706x

Toen we na ons bezoekje aan de hunebedden rond vijf uur ’s middags terugkeerden op ‘de Merelhof’, lagen die schapen daar nog lekker in het laatste zonlicht …

151011-1702x

Kleine vliegjes die boven de weide en de schapen rond dartelden, lichtten mooi op in het laatste zonlicht …

151011-1659x

Het schaap met nr. 13 viel me vooral op door haar buitengewoon mooie wimpers …

151011-1655x

Najaarszon over ‘de Merelhof’

We zouden ons vorig weekend ongetwijfeld ook bij minder mooi weer prima vermaakt hebben op ‘de Merelhof’, maar het zonnige najaarsweer vormde hier toch wel het toefje slagroom op de taart …

151011-1649x

De oprijlaan van ‘de Merelhof’ ziet er mooi uit met de beginnende herfstkleuren in het najaarszonnetje …

151011-1651x

De lijsterbessen vinden gretig aftrek bij diverse vogels, en ook vliegjes lijken er niet vies van te zijn …

151011-1709x

Het goed geoutilleerde huis ‘de Schaapskooi’ badend in het toen nog gerieflijke najaarszonnetje te midden van de beginnende herfsttinten …

151011-1710x

Ook Pepijn bedwingt D53

Zoals hier gisteren al te zien was, trok Tijmen na aankomst bij de hunebedden meteen een sprintje om als eerste hunebed D53 te beklimmen …

151010-1521x

Hij zat dan ook al snel fier als een vorst op zijn troon …

151010-1522x

Bij die aanblik van zijn grote broer bovenop het hunebed kon Pepijn natuurlijk niet achterblijven, zo goed en zo kwaad als het ging worstelde hij zich naar boven …

151010-1539x

Met een beetje hulp verplaatste hij zich vervolgens van de ene zwerfkei naar de andere …

151010-1530x

Het duurde dan ook niet lang …

151010-1529x

Toen zat ook Pepijn trots op zijn rots …

151010-1527x

Omdat zijn eigen camera nog steeds een lege batterij had, vroeg Tijmen vlak voordat we de hunebedden achter ons lieten, of hij met mijn camera nog even een groepsfoto mocht maken. Dat leek me een prima afsluiting van ons bezoek aan de hunebedden …

151010-1550xx

De Havelter hunebedden

Nadat we in het overigens zeer matige en ongezellige zelfbedieningsrestaurant bij de vlindertuin wat hadden gedronken, stelde ik voor om nog even uit te waaien bij de slechts enkele honderden meters verderop gelegen hunebedden. Want zeg je ‘Havelte’, dan zeg je ‘hunebedden’ …

Een logje over de geschiedenis van de twee hunebedden aan de Hunebeddenweg bij Havelte heb ik in maart vorig jaar al eens geschreven n.a.v. een bezoekje aan de hunebedden met Jetske. Dat logje kun je (nog eens) lezen door hier te klikken

140324-1250xx

Hier pak ik de draad van het afgelopen weekend weer op, maar daarvoor duik ik eerst even het archief in om een paar foto’s te tonen van het moment waarop Tijmen ruim vijf jaar geleden voor het eerst kennis maakte met de hunebedden …

100321-1433x

Dat viel in eerste instantie nog lang niet mee, zoals op de bovenstaande foto te zien is, want zo’n hunebed is voor een manneke van vier nog een hele klim. Maar uiteindelijk stond Tijmen toch maar mooi fier bovenop één van die grote zwerfkeien …

100321-1432x

Zaterdag trok Tijmen even een sprintje om als eerste de top te bereiken. Hij mocht zich tenslotte al een paar jaar ervaringsdeskundige noemen, en dat wilde hij graag even laten zien …

151010-1525x

Voor Pepijn was het zaterdag de eerste keer dat hij geconfronteerd werd met die immense bouwwerken, natuurlijk moest ook hij de top zien te bereiken …

151010-1526x

– wordt vervolgd –

In de vlindertuin

Daar had ik dus even niet aan gedacht toen ik het idee opperde om naar de Vlinderparadijs Papiliorama bij Havelte te gaan … Zodra we de kas binnenstapten, sloeg de vochtige warmte op ons neer …

151010-1415x

De eerste tien minuten kwam er van fotograferen maar weinig terecht. Pas toen de camera de omgevingstemperatuur had aangenomen, hoefde de lens niet meer voorafgaand aan elke foto te worden droog gepoetst …

151010-1450x
Ik was niet de enige die last had van de warmte, Pepijn nestelde zich na enige tijd met rode konen naast beppe op een bankje. Maar ja, Pepijn had het dan ook wel erg druk gehad met het ontwijken van verschillende grote vlinders die af en toe vervaarlijk om ons heen fladderden, want die waren knap indrukwekkend …

151010-1446x

Om de vochtige warmte nog even te kunnen blijven trotseren, ben ik zelf ook een paar keer even op een bankje gaan zitten. Zodra er een vlinder in de buurt kwam, werkte ik mezelf weer overeind om een foto te maken. En dat is uiteindelijk toch een aantal keren aardig gelukt …

151010-1448x

Tijmen had helaas minder geluk met fotograferen, al snel kwam hij erachter dat de batterij van zijn camera leeg was. Hem restte weinig anders dan maar een tijdje samen met mama bij een verkoeling brengende luchtstroom te blijven staan …

151010-1455x

Nadat ik de onderstaande schoonheid met zijn doorzichtige vleugels had geportretteerd, was het de hoogste tijd om naar het restaurant te gaan voor een verfrissende versnapering …

151010-1425x