Een beetje boerensloot wordt momenteel gesierd met de vrolijk oplichtende zonnetjes van de dotterbloemen …
Ook in ons vijvertje doet de dotterbloem het weer goed, zodat het er ook daar weer kleurig en fleurig uitziet …
Tagarchief: foto
De eerste citroenvlinder
Zodra je raam of deur maar open doet, komt het voorjaar je tegemoet …
Gistermiddag ben ik weer een tijdje neergestreken op het bankje bij de dobbe, regelmatig fladderde er één of andere vlinder voorbij …
Witjes, dagpauwogen en oranjetipjes bleven veelal in de lucht, maar een citroenvlinder wilde uiteindelijk wel even poseren op een paardenbloem …
Skywatch Friday 294
De ene dag is de andere niet …
(de foto’s kunnen 2 bij 2 worden vergroot door erop te klikken) …
What a difference a day makes …
(the pictures can be enlarged 2 by 2 by clicking on them) …
De foto’s links zijn gemaakt op vrijdag 4 april rond 15:00 uur, de foto’s rechts zijn een dag later rond dezelfde tijd gemaakt …
The pictures on the left are made on Friday April 4th around 1500 pm, the images on the right were made the next day around the same time …
Wat leven we toch in een heerlijk afwisselend klimaat in Nederland … 🙂
We are living in a wonderful varied climate in the Netherlands … 🙂
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
En Pepijn dan …?
Nu Tijmen hier vier dagen achtereen in het middelpunt van de belangstelling heeft gestaan, zal menige vaste bezoeker zich wellicht afvragen waar Pepijn is gebleven. Wel, terwijl Tijmen en ik door de Friese natuur struinden, had Pepijn een prima middagje met beppe bij de kinderboerderij. Toen ik ’s avonds aan Aafje vroeg of ze nog foto’s had gemaakt bij de kinderboerderij, keek ze me aan alsof ze water zag branden …
“Waarmee dan …?” luidde haar reactie: “ik heb toch geen camera …”
“Ik dacht dat jij op je verjaardag een iPhone had gekregen,” repliceerde ik.
Tja, dat daar een prima camera in zit om kinderboerderijkiekjes te maken, daar had Aafje even niet aan gedacht …
Hoe dan ook, Pepijn had zich uitstekend vermaakt bij de kinderboerderij. En ook op zondag heeft hij zich geen moment verveeld, hij ging zoals zo vaak weer volledig op in zijn spel met de autootjes …
Zodra hij in de gaten kreeg dat hij op de foto kwam, zette hij het lachend op een lopen …
“Nee pake, nu even niet … ik heb het veel te druk …” 🙂
Tijmen bij de Leijen
De laatste halte van onze rondrit was bij de vogelkijkhut die in de volksmond bekend staat als het prieeltje aan de westelijke oever van de Leijen bij Doktersheide …
Voor mij werd het na onze voorgaande avonturen bij Earnewâld al een hele wandeling, maar Tijmen ging huppelend over het vlonderpad …
Omdat hij op palen in het water staat en er geen ramen met luikjes in zitten zoals in ander vogelkijkhutten, vond Tijmen vond het maar een rare vogelhut. Bovendien was de reling rond het uitkijkplateau zo hoog, dat Tijmen er alleen op zijn tenen staand overheen kon kijken …
Daar had Tijmen echter al snel wat op gevonden, terwijl ik op één van de bankjes onder het dak ging zitten, nestelde Tijmen zich lekker op de vlonder, zodat hij vrij zicht had over het meertje …
En zo hadden we allebei een prima plekje om wat van het uitzicht te genieten, terwijl we genoten van de laatste versnaperingen die ik voor ons had meegenomen …
Het was het einde van een prachtige middag, waar we allebei nog wel eens aan terug zullen denken. En het zal ook vast niet ons laatste uitstapje in de natuur geweest zijn …
Tijmen en de reeën
Nadat we de rietsnijder achter ons hadden gelaten en we voor de tweede maal terug waren bij de auto, vroeg ik Tijmen of hij terug wilde naar beppe en Pepijn of dat hij eerst nog ergens anders naar toe wilde. Omdat Tijmen eerst best nog even ergens anders naar toe wilde, stelde ik voor om even bij het meer De Leijen te kijken, en dat leek Tijmen een prima plan. Ik besloot het ritje naar de Leijen te beginnen met een kleine omweg. Wie weet, met een beetje geluk zouden we de zwarte ree en zijn maatjes op hun vaste plekje kunnen spotten. En we hadden geluk!
“Kijk pake, daar staat een ree, ” zei Tijmen een minuut of vijf later, terwijl hij naar het hooiland links van de weg wees. Omdat ik de zwarte ree – die bruiner leek dan bij eerdere ontmoetingen – al even in het vizier had, liet ik de auto alvast rustig uitrollen in de berm. Nadat Tijmen zijn camera uit het wat krappe tasje had gewurmd, zei ik tegen hem dat hij maar rustig uit moest stappen en dan voorzichtig voor de auto moest gaan staan om foto’s te maken. Zodra Tijmen voor de auto stond, kwam een tweede ree overeind uit het gras. En zo kon Tijmen dit bijzondere stel fotograferen. De eerste foto is van Tijmen, is hij niet prachtig!? Ik vind het razend knap, vooral omdat de reeën toch op een flinke afstand van ons liepen …
Zelf had ik intussen het autoraampje aan de bestuurderskant naar beneden laten zakken, zodat ik ook een paar foto’s kon maken zonder de dieren teveel te verontrusten. De beide dieren gingen intussen in rustig tempo aan de wandel …
Midden in het stuk land stond een knobbelzwaan, daar hield de voorste ree even halt, en dat leverde toch wel weer een bijzonder plaatje op …
De onderstaande foto vond ik het totaalbeeld van de reeën, de ganzen, de scholekster en het hek op de achtergrond wel aardig …
Met een high five kwam Tijmen even later weer naast me zitten: “Wij hebben echt een geluksdag, hè pake,” zei hij glunderend. Dat kon ik alleen maar bevestigen, want toen ik hier onlangs met mijn fotomaatje langs kwam, was er geen ree te zien …
Op mijn vraag of hij ook na dit avontuur nog naar het meer wilde, knikte Tijmen bevestigend met een brede glimlach.
Brand in het rietland
Terug bij de auto ontdekte Tijmen zaterdagmiddag in de verte brand in het rietland: “Kijk pake, daar is een beetje brand … waarom is dat?”
Hoewel de voorgaande fotokuier al flink voelbaar was in mijn bovenbenen, stelde ik Tijmen voor om dat vuurtje maar eens van dichtbij te bekijken …
Terwijl we die kant op liepen, begon ik alvast te vertellen wat die rietsnijder aan het doen was met het riet en het vuurtje …
Nu kwam de kennis die ik in 2010-2011 had opgedaan bij het maken van de film “Werk in het Weerribbenriet” goed van pas … 🙂
Terwijl de rietsnijder de ruigte uit het riet kamde, stond Tijmen aandachtig te luisteren naar mijn uitleg …
Ook het krachtig samenbinden van het riet tot een groot bos kon Tijmen nog wel boeien, maar daarna was het gedaan …
Zoals het een echte jongen betaamt, ging Tijmens aandacht al snel weer uit naar het vuurtje, daar moest natuurlijk nog wel even een close-up van worden gemaakt …
Daarna was het tijd om afscheid te nemen van de rietsnijder en terug te gaan naar de auto …
Afanja's Weblog 