A roundabout us

Enige tijd geleden liet ik hier de onderstaande foto van een ‘Alziend oog’ zien. Vandaag is het tijd om te onthullen wat het is. Het maakt onderdeel uit van het kunstwerk ‘A roundabout us’ van Hans Mes, dat in 2011 ter gelegenheid van het 60 jarig bestaan van de Philipsfabriek in Drachten op een rotonde in de Noorderhogeweg is geplaatst …

In opdracht van Philips maakte de kunstenaar een sculptuur op de rotonde voor het bedrijf rondom het thema: ‘Wij maken het verschil’. Voor hij aan het ontwerp begon vroeg hij verschillende werknemers van Philips hoe zij over het thema van zijn opdrachtgever dachten. Het thema en hun visie leidden samen tot deze interactieve gedachtewolk, die de inspirerende innovatie laat zien van zes decennia succes …

Het in staal uitgevoerde kunstwerk is de 3 dimensionale schets van die gedachtewolk. Het symboliseert de ontwikkeling van ideeën door Philips Consumer Lifestyle, het vooruitlopen op trends in de markt. Maar ook verwoordt deze gedachtewolk de wensen van de consument die zijn manier van leven wil verrijken. Het ruimtelijke lijnenspel van de wolk heeft een schetsmatige structuur alsof hij met een potlood is getekend …

De wolk omvat drie beeldende elementen: Een portret van Dr. Alexander Horowitz, de uitvinder van het roterend scheersysteem, de drie scheerkoppen zoals ze al jarenlang worden gemaakt in Drachten en een oog wat in de toekomst kijkt. Deze drie iconen geven gestalte aan 60 jaar succes van Philips Drachten …

Langzaam en gelijktijdig veranderen het portret, de scheerkoppen en de iris van het oog steeds in een andere kleur waarbij het tempo van de kleurverandering kunnen worden bepaald door de mate van omgevingslicht en de verkeersdrukte op de rotonde. De natuurgetrouwe iris die geleidelijk in een steeds andere kleur van de regenboog verandert is letterlijk en figuurlijk de eye catcher van het beeld …

De oostelijke afslag van de rotonde voert direct naar het fabrieksterrein van Philips Consumer Lifestyle, of Philips Drachten zoals het kortweg wordt genoemd. Met momenteel nog ca. 1500 werknemers, waarvan ruim een derde ingenieur is, is Philips nog steeds met stip de grootste werkgever van Drachten. Zonder Philips zou Drachten waarschijnlijk nog een onbeduidender dorp geweest zijn dan het nu is. En dat zegt toch wel wat …

Kerstslingers in de tuin

Meestal ben ik ’s ochtends rond 8:30 uur wakker, maar vandaag heb ik bijna twee uur langer geslapen. Dat voelt nog niet direct goed, want voor het eerst sinds enige tijd heb ik momenteel weer echt elastieken benen. Dat past me niet direct vandaag, maar MS slaat nu eenmaal altijd toe als het niet gelegen komt …

Afijn, met een beetje geluk trekt het straks nog wat bij. Het maakt een fotokuier in de natuur nog wat onzeker op dit moment. Maar aangezien het droog is en ik zelfs de zon al even heb gezien, moesten we zo meteen in ieder geval maar eens een blokje om gaan. Hoe dan ook, ik laat jullie hier even achter met de kerstslingers in onze tuin. Maak er een mooie dag van …

Van Canon naar Sony

Vrijdag hadden Jetske en ik weer een afspraak voor een gezamenlijke fotodag. We togen die dag naar Urk, niet zozeer om te fotograferen maar om nu eens grof geld uit te geven. Jetske was op zoek naar een goed statief en ik naar een goede camera. Terwijl de regen urenlang met bakken uit de lucht kwam, lieten wij ons adviseren bij Cameranu. Nadat we allebei naar tevredenheid zaken hadden gedaan, reden we nog even langs de vuurtoren om daar vanuit de auto snel even een foto van te kunnen maken …

Na rijp beraad had ik groen licht gekregen van de afdeling financiën om mijn Canon Powershot SX70 IS te verruilen voor een Sony RX10 IV. Dat betekent in alle opzichten in principe een flinke stap voorwaarts. Maar het betekent vooral ook, dat ik aan de bak moet om het volledig nieuwe menu en de talloze opties die de camera in huis heeft, te leren kennen …

Zelf vind ik de eerste resultaten al veelbelovend. Zulke scherpe foto’s heb ik nog nooit kunnen maken van ons roodborstje, dat vanmorgen wel even wilde poseren bij de pindakaas. Ondanks het extreem donkere weer wilde meneer merel gistermiddag toch even in bad. Daarbij heb ik voor het eerst druppels kunnen fotograferen in plaats van alleen maar streepjes van wegschietende druppels …

Licht op Drachten

Onder het motto ‘Hoe meer kleur en fleur, hoe beter het humeur’ vandaag nog eens een passende fotoserie. Eind november – begin december vond in Drachten de eerste editie plaats van het lichtfestival ‘Licht op Drachten’. Het gemeentehuis werd daarbij ’s avonds door Kroft&Smids veranderd in ‘Een levend canvas’.

‘In een wereld waarin we maar al te vaak omringd worden door beton en opgeslokt worden door digitale schermen, herinnert “Een Levend Canvas” ons eraan dat we nooit echt alleen zijn, dat we worden omringd door de grenzeloze schoonheid en oneindige kracht van alles dat leeft. De natuur laat ons zien wat veerkracht en aanpassingsvermogen is en dat alles met elkaar verbonden is …’

‘“Een Levend Canvas” zoomt in op bloemen in bloei en vergroot die uit tot in het extreme. Het laat een symfonie van kleur en beweging zien. Het gebouw komt tot leven, ademend met de levenskracht die alle natuur doordringt. En daarmee nodigt het ons uit om even stil te staan en te genieten van de pulserende levenskracht die ons omringt, als een betoverende herinnering aan onze verbondenheid met alles dat leeft …’

Impressie van een herfstdag

Sommige fotografen beheersen de kunst om in het bos foto’s te maken van ‘bewegende bomen’, terwijl er geen zuchtje wind staat. Ik heb dat ook wel eens geprobeerd, maar dat leverde meestal niet meer op dan een fotografische wirwar die meteen rijp was voor de prullenbak. Maar de aanhouder wint.

Daarom heb ik, voordat de laatste bladeren van de bomen waren gewaaid, begin december nog eens geprobeerd om een eigen impressie van een herfstdag in de tuin te maken …

Een biddend torenvalkje

Na het treffen met de grote zilverreiger besloot ik mijn ‘rondje Earnewâld’ nu eens niet linksom te maken, maar rechtsom. Op die manier kijk je toch weer net even anders tegen de wereld aan. Dat bleek in dit geval een gelukkige keuze te zijn. Toen ik ergens halverwege het rondje een biddend torenvalkje zag, zat ik aan de goede kant om hem netjes in beeld te kunnen brengen …

Netjes is in dit geval betrekkelijk. Het terugzetten naar de fabrieksinstellingen van mijn camera heeft niet mogen baten om de scherpte terug te brengen. Pakweg 2/3 van de foto’s kwam ook nu weer niet lekker scherp uit de camera tevoorschijn …

Afijn, dit tweede treffen met een torenvalk in ruim een week tijd maakte de gemiste kansen van eerder dit jaar om er foto’s van te kunnen in eens helemaal goed. En dat is tegen het eind van het jaar ook wat waard …

Zilverreiger verschalkt ’n visje

Vorige week werd ik bij het verlaten van de kijkhut verrast door een goudhaantje, dat niet wilde meewerken aan een kleine fotosessie. Ditmaal trof ik er een grote zilverreiger aan …

Terwijl ik over het door wilgen en struiken omgeven paadje in de richting van de auto liep, zag ik links aan de overkant een grote zilverreiger door het water waden. Ik zette mijn trekkingstokken tegen een boomstam en had net een gaatje in de begroeiing gevonden om de reiger te kunnen fotograferen, toen hij toesloeg. Hij kwam weer boven met vaag zichtbaar een flinke spartelende vis in zijn snavel, die al snel in de diepte van zijn lange hals verdween …

Na de maaltijd draaide de grote witte vogel zich om, waarna hij zijn weg in noordelijke richting vervolgde. Ik besloot voldaan hetzelfde te doen, want die kant moest ik op om bij de auto te komen …