Buien met hagel en natte sneeuw bepalen het weerbeeld in Fryslân deze week …
Storms with hail and sleet determine the weather in Fryslân this week …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Vorige week vrijdag lag er voor het eerst in ruim twee jaar weer een laagje ijs op de vijver in ons tuintje. Bij de aanblik van dat gladde, maar allerminst vlakke ijsvloertje kon ik het niet laten om even snel naar buiten te gaan voor een paar foto’s …
Een van de boom gewaaid katje van de hazelaar durfde als eerste voorbode van het nakende voorjaar de confrontatie met de winter wel aan. Onder het ijs zwommen de vissen in traag tempo heen en weer …
De volgende dag waren zowel het katje als de vissen verdwenen onder een laagje sneeuw, en intussen herinnert niets meer aan het miniwintertje …
Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik vind 2015 tot nu toe maar een naar jaar. Het weer heeft tot dusver eigenlijk alleen maar storm en regen gebracht, onze regering is bezig om er op verschillende terreinen een potje van te maken, en het internationale nieuws wordt goeddeels overheerst door bloedige terreuraanslagen resulterend in 17 doden in Parijs tot wellicht 2000 doden in Nigeria …
Alsof dat alles nog niet genoeg is, kwam het slechte nieuws ineens wel heel dichtbij, toen Aafjes’ moeder in de nacht van donderdag op vrijdag plotseling met spoed moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Haar toestand is op dit moment weliswaar stabiel, maar blijft desalniettemin zorgelijk …
Omdat met name dat laatste nieuws mijn energiemetertjes weer flink naar het rood doet uitslaan, zet ik het bloggen eerst maar even weer op een laag pitje.
Ik wens jullie allen een goed en rustig weekend.
Woensdagochtend hadden we een mooie heldere lucht boven Fryslân …
Wednesday morning we had a nice clear blue sky …
Terwijl ik een fotokuiertje maakt in de Jan Durkspolder, kwam er plotseling een kleine kudde schapenwolkjes overdrijven …
While I was making a walk in a nature reserve, suddenly a small flock of sheep clouds passed …
Slechts enkele minuten later waren de wolkjes voorbij en klaarde het weer helemaal op …
Just minutes later, the clouds had passed and the weather cleared up completely again …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Toen ik gisterochtend voor het eerst dit jaar op pad ging om een fotokuiertje te maken, wilde ik in elk geval even naar de Headammen. Langs deze weg, die de zuidelijke grens van de Jan Durkspolder vormt, is onlangs een plaats ontdekt waar regelmatig otters (Lutra lutra) met gevaar voor eigen leven de oversteek wagen, een zogenaamde otterwissel. Daarom heeft de provinciale natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea hier dinsdag twee waarschuwingsborden geplaatst, die automobilisten ertoe moeten aanzetten om ter plaatse langzamer te rijden. De borden zijn betaald door Stichting Ynnatura, een samenwerkingsverband van zo’n veertig bedrijven die It Fryske Gea steunen …
Sinds 2002 is de otter weer terug in Nederland, en het gaat goed met het dier: de totale populatie in ons land wordt momenteel op ruim 100 dieren geschat, waarvan een groot deel in Fryslân en de Kop van Overijssel leeft. Helaas worden veel otters slachtoffer van het voorbij razende verkeer. Op heel veel plaatsen kunnen dieren zoals de otter (nog) niet veilig de weg passeren …
Het plaatsen van waarschuwingsborden is de eerste, en goedkoopste maatregel om otterlevens te sparen. In feite is het slechts een noodmaatregel, want hierbij blijven de otters afhankelijk van de wellevendheid en de oplettendheid van automobilisten. Een betere, maar ook aanzienlijk duurdere oplossing is het aanleggen van een tunnel onder de weg door. Omdat er in 2014 op verschillende plaatsen zulke tunnels voor otters en/of dassen zijn aangelegd, zal ik daar binnenkort ook eens een voorbeeld van tonen …
Eigenlijk had ik vandaag best het een en ander te vertellen … Over een goed kennismakingsgesprek dat we gisteren hadden met een van de ms-verpleegkundigen in ziekenhuis de Tjongerschans in Heerenveen. Over de tussenstop die Aafje en ik vervolgens onderweg naar familie maakten op de oever van het Nannewiid. Over het zonnige ommetje dat ik vanmorgen heb gemaakt in de Jan Durkspolder, waar het eerste ijs van het jaar de bijna strakblauwe hemel fraai weerspiegelde …
Maar vanaf het moment dat ik kort na het middaguur terug in de auto hoorde van de misselijk makende terreurdaad in Parijs, heb ik er even geen zin meer in. Dit is weer een zwarte dag voor Frankrijk, voor Europa en voor de rest van de vrije wereld. Voor de gelegenheid heb ik het ijs een paar tintjes donkerder gemaakt, verder doe ik er even het zwijgen toe …
Nee, het was geen bol om heksen af te weren, geen kerstbal en zelfs geen skippybal … Het was aargh, die uiteindelijk met de goede oplossing kwam: het is een gymbal, ook wel fitnessbal genoemd, met een doorsnee van 75 cm. Er zal nu ongetwijfeld hier of daar met opgetrokken wenkbrauw een vraag opborrelen in de trant van: “Wat moet jij nou met je lange lijzige lijf met een gymbal, Jan …?”
Wel, dat is een lang verhaal, maar ik zal proberen om het in kort bestek te vertellen …
26 oktober 2014 was het precies tien jaar geleden dat ik na een lange periode met vage klachten en diverse onderzoeken kreeg te horen dat ik MS heb. De belangrijkste klachten waarmee ik de afgelopen tien jaar te kampen kreeg, waren voortdurende vermoeidheid en gestaag afnemende kracht in mijn benen. Mijn fotokuiertjes werden gaandeweg de jaren steeds wat korter, maar ik kon en kan mijn kuiertjes nog steeds vrijwel elke dag maken.
Tijdens of vlak na de warmte in juli 2014 begon ik rugklachten te krijgen, die mijn kuiertjes flink bemoeilijkten. Naar mate ik langer liep, kreeg ik steeds meer rugpijn. In overleg met de huisarts besloot ik me maar weer eens tot de fysiotherapeut te wenden. Die heeft me sinds 2002 tweemaal door een moeilijke periode met rugklachten heen kunnen helpen, maar in december zijn we na vier maanden hard werken gezamenlijk tot de conclusie gekomen, dat dat er ditmaal niet in zat. Integendeel: na een bezoek aan de therapeut had ik meestal één tot anderhalve dag nog meer last dan normaal. Daarom hebben we op 19 december in onderling overleg besloten om eerst maar een tijdje te stoppen met de therapie. Fysiotherapie moet wel een zekere meerwaarde hebben, en daar was in mijn geval helaas geen sprake van met de huidige klachten …
Nu ik de afgelopen twee weken geen therapie heb gehad en amper fotokuiertjes heb gemaakt, gaat het op dit moment weer heel aardig met mijn rug. Om mijn rug toch enigszins soepel te houden, ga ik op advies van de fysiotherapeut gewoon door met de dagelijkse rek- en strekoefeningen, die ik al een aantal jaren doe. Daarnaast zit ik sinds pakweg twee maanden dagelijks enige tijd op mijn gymbal om al wiebelend, wiegend en draaiend mijn rugspieren in conditie te houden. Dit alles met mate, daar gedij ik het best bij.
Met mijn fotokuiertjes doe ik het daarom eerst ook nog maar even rustig aan. Het kille en grijze weer doet mijn spieren geen goed, en in fotografisch opzicht heeft het ook niet echt veel te bieden. Een tijdje wat ècht winterweer zou me waarschijnlijk wel even een boost kunnen geven, maar dat lijkt er voorlopig niet in te zitten. Daarom richt ik mijn blik en mijn hoop maar op het voorjaar, want winter of geen winter, voorjaar zal het toch vast wel weer worden. 🙂
Afanja's Weblog 