Niet alle ooievaars zijn na het verwijderen van hun nesten eind februari meteen op zoek gegaan naar een nieuw plekje om ergens rondom de gaswinlocatie bij Earnewâld een nieuw nest te bouwen …

Op 10 maart zaten verschillende dakloze ooievaars nog steeds wat verdwaasd om zich heen te kijken op de van lampen ontdane lichtmasten en de lantaarnpalen binnen de omheining van de gaswinlocatie …

Toen ik er een week later weer eens langs reed, zag ik dat twee van de ooievaars net waren begonnen met de bouw van een nieuw nest boven één van de gasinstallaties. Daar zou men bij Gasbedrijf Vermillion vast niet blij mee zijn, bedacht ik me glimlachend …

Terwijl ze eendrachtig samenwerkten om een tak op de juiste plek te krijgen, straalde dit onverschrokken koppel iets uit van “de aanhouder wint, dit was onze plek en het blijft onze plek …”

Benieuwd naar de stand van zaken met betrekking tot de illegale nestbouw op de gaswinlocatie, ben ik drie dagen later – we schrijven dan 20 maart – weer eens naar Earnewâld gereden. Oei, dat was een lelijke tegenvaller voor het ooievaarspaar, hun nest in aanbouw was weggehaald en er waren stalen pennen met wapperende lintjes op de installatie gezet, zodat verder bouwen niet mogelijk leek …

Ruim een week later ontdekte ik op vrijdag 28 maart dat Vermillion intussen nog verdergaande maatregelen had getroffen om de nestbouw te verhinderen: er was een puntdak boven de installatie gebouwd. Zie daar nog maar eens een nest op te bouwen …

Het ooievaarspaartje hield echter nog steeds stand. Luid klepperend zaten ze naast elkaar op de nok van het puntdak … Nou ja, ze waren in elk geval niet meer dakloos …

Verbeeld ik het me, of hoor ik links en rechts al eens iemand verzuchten “Och, wat sneu … wat zielig …”?
Wel, dat valt reuze mee, het is voornamelijk dom en dwars gedrag dat hier tentoongespreid wordt. Hemelsbreed amper 100 meter ten westen van het puntdak waar ze hier op zaten, stond nog een prachtig nieuw paalnest leeg …

En ook pakweg 200-300 meter naar het zuiden staat nog een ongebruikt paalnest. Kortom: het is een kwestie van keuzes maken …

Als het weer het toelaat, en daar ziet het wel naar uit, dan hoop ik hier zaterdag een fotokuiertje te maken met kleinzoon Tijmen. Eens zien wat we dan weer aantreffen … 🙂