Grote muur in een kleine tuin

Eén van mijn favoriete planten in de tuin is de Grote muur

Het is een wilde plant die vooral op de zandgronden in het oosten van ons land te vinden is in loofbossen. Begin jaren 90 hebben we er een klein stekje van geplant op de oever van het kleine beekje, dat de eerste 20 jaar door onze tuin stroomde en zacht kabbelend in de vijver uitmondde. Intussen is de Grote muur uitgewaaierd over een groot deel van de tuin …

Afgelopen dagen heb ik er wat macrofoto’s van gemaakt, met en zonder insecten. En natuurlijk moest er ook een plaatje komen van de Grote muur met de heksenbol op de achtergrond …

Nieuwe druppelstudies

Het weer pakte gisteren weer heel anders uit dan verwacht en gehoopt. Nadat ’s ochtends de zon nog even scheen, ontstond er rond het middaguur een buiencomplex met onweer en veel regen. Met een westelijke aanvoer bleef het buienfront tot vier uur ’s middags ten oosten van het IJsselmeer opbollen. Toen aan het eind van de middag de zon nog even doorbrak, ben ik nog even op zoek gegaan naar druppels in de tuin …

Het eerste onderwerp waar mijn oog op viel, was een lieveheersbeestje tussen de druppels, en met nog vaag een druppel op zijn schild zichtbaar. Daarna heb ik me weer bezig gehouden met druppels op de lange, af en toe zachtjes in de wind dansende bladeren van de blauwe iris. Daarbij heb ik vooral op verschillende manier gezocht naar combinaties met de heksenbol aan de andere kant van de vijver …

Ik sluit deze nieuwe serie druppelstudies af met een opname van een heel klein druppeltje. Krampachtig bleef het zich vasthouden aan het rechtop staande blad, dat zachtjes heen en weer wiegde in de wind …

Tuinklussen (2)

Nadat mijn zwager het zware werk had gedaan, konden Aafje en ik beginnen met de finishing touch. Om te beginnen werd de heksenbol weer op zijn plek gezet. Aafje verrichtte nog wat snoeiwerk rondom de hazelaar …

Daarna gaven we een paar stukken boomstam van de in maart gevelde hazelaar een plekje in de tuin. De tuin heeft die hazelaar jarenlang gevoedt, nu is het tijd voor de restanten van de boom om wat terug te geven …

En zo had het geheel vanaf het terras alweer een heel ander aanzien gekregen …

Ook van dichterbij ziet het er achter in de tuin weer een stuk beter uit nu de erfscheiding opnieuw is opgetrokken. Op de afgezaagde stammen van de hazelaar die zijn blijven staan, heb ik op provisorische wijze een voederplek voor de vogels gemaakt. Daar heb ik nu ook vanaf het terras en vanuit huis mooi zicht op …

En zo ziet het er ’s avonds uit. Laat maar komen die mooie, lange zomeravonden …

IJs – de middagsessie

Om even een volledig ander beeld op het weerspiegelende ijsvloertje te krijgen, ben ik zondagmiddag even achter de pergola gaan staan. Vanaf dat standpunt kreeg ik een mooie weerspiegeling van ons huis te zien …

Ik kon het niet laten om daar voorzichtig draaiend en inzoomend nog even wat mee te spelen …

Toen de zon uit de tuin was verdwenen heb ik de heksenbol nog even verenigd met wat harde en scherpe lijnen in het ijs …

IJs – de ochtendsessie

Wat was het mooi gisteren, hè!? Eindelijk een echte winterdag na een nacht met matige vorst. Mijn weerstation wist me te melden dat de temperatuur was gedaald tot -7 ºC, zo koud is het hier ruim 2 jaar niet geweest …

De vijver was weer van een mooi laagje ijs voorzien. Daar heb ik me gedurende dage weer diverse keren mee weten te vermaken, want ik houd nu eenmaal van het lijnenspel dat bij de ijsvorming ontstaat  …

IJs mag dan wel de naam hebben spiegelglad zijn, het oppervalk is van nature allerminst egaal gepolijst. Het subtiele reliëf wordt zichtbaar door al kijkend gebruik te maken van licht en tegenlicht …

– wordt vervolgd –

IJzige tafereeltjes

Vanmorgen lag er voor het eerst sinds januari 2019 weer eens een dun laagje ijs op de vijver …

Zoals gebruikelijk heb ik daar meteen maar weer een paar ijzige close-ups van gemaakt …

Om de week na dit donkere weekend toch maar weer enigszins optimistisch en hoop vol te beginnen, sluit ik af met een foto van de heksenbol. Ook daar lag een dun vliesje ijs overheen …

Eindelijk wat sneeuw

Als ik me niet vergis, hadden we gisteren voor het eerst sinds 1 februari 2019 landelijk weer een laagje sneeuw …

En als ik dan ook goed heb geteld, is dat pakweg zo ongeveer 714 dagen … ’t Is toch om te janken …

Als ‘kind van de winter’ heb ik natuurlijk wel weer geprobeerd om alles eruit te halen. Maar dat viel niet mee …

Met amper twee cm sneeuw in je tuintje doe je niet zoveel, de beltsjeblommen (fuchsia’s) stalen er de show …

Daarmee had ik het in de tuin eerst wel bekeken. Tijd voor een klein ommetje, maar dat is voor morgen …