Grijze panorama’s van De Leijen

Vanmorgen hebben we weer eens genoeglijk bijgepraat met de neuroloog. Over de MS was weinig te melden, die kabbelt ook na zeven jaar nog steeds rustig voort. Wat me nog altijd het meest plaagt is die voortdurende vermoeidheid, maar daar bestaat nu eenmaal geen pilletje tegen, dus dat is en blijft een kwestie van mee leren leven. Over de tekenbeet die ik onlangs heb opgelopen, moest ik me maar niet teveel zorgen maken, zei de neuroloog, omdat de voorgeschreven antibiotica een probaat middel is om Lyme te voorkomen. Nadat we nog even kort hadden bijgepraat over mijn fotokuiertjes, zijn we weer huiswaarts gegaan …

111017-1335x

Aan het begin van de middag ben ik even naar De Leijen gereden. Door het natte rietland ben ik bij Doktersheide naar het prieeltje gelopen. Daar heb ik een tijdje over het water staan turen …

111017-1334x

Heel even leek de zon door het gesloten wolkendek te zullen breken, maar het bleek slechts een schijnbeweging te zijn. Het was grijs en het bleef grijs, en dat had een mooi vaag coulissenlandschap tot resultaat …

111017-1339x

Behalve grijs was het ook knap winderig en frisjes. Terwijl ik tegen de ballustrade geleund stond te fotograferen, blies de wind af en toe gemeen om het hoekje van het prieeltje, wat eigenlijk niet kan om het prieeltje rond is en dus geen hoeken heeft, maar vooruit …

111017-1341x

Nadat ik voldoende was uitgewaaid en uitgekeken raakte op de grijze coulissen, ben ik via Earnewâld en Oudega weer huiswaarts gereden. Onderweg kreeg ik nog de kans om een mooie witte buizerd en een paar reeën op afstand te kieken. Die foto’s gaan eerst even het archief in, zodat ik ook nog wat heb voor de regenachtige dagen die ongetwijfeld zullen komen …

111017-1344x

En terwijl ik dit logje zit te tikken, komt de zon tevoorschijn … Better let as net … 🙂

Waggelend door het leven

Naarmate ik er langer mee door het leven ga, wordt steeds duidelijker dat MS zich echt niet laat verenigen met andere gezondheidskwaaltjes. Een fikse verkoudheid gepaard gaand met het gevoel van een kop vol watten is voor een verder gezond mens al niet fijn, maar bij mij komt het sinds vrijdag weer net even extra aan. Het zuigt vrijwel alle kracht weer uit mijn lijf, zodat ik me sinds zaterdag met enige moeite slechts met knikkende knieën waggelend door het leven kan bewegen …

110915-1439x

Een fotokuiertje zit er ook vandaag en morgen zeker nog niet in, maar dat heeft dan weer het voordeel, dat ik wat foto’s kwijt kan, die ik vorige week heb gemaakt in De Deelen

110915-1423x

Op een graslandje tussen de Hooivaartsweg en een paar petgaten liep een groepje ganzen waggelend te grazen. Eerst heb ik ze vanuit de auto een tijdje bekeken …

110915-1425x

Nadat ik de auto had verlaten, bleven ze rustig doorgaan met hun meest gangbare dagelijkse bezigheid: grazen, grazen en nog eens grazen …

110915-1429x

Toen ik ze na verloop van tijd stapje voor stapje heel voorzichtig wat al te dicht was genaderd, waggelde de hele groep naar de waterkant …

110915-1441x

Terwijl ze koers zetten naar het petgat aan de rechtkant, heb ik ze nog een tijdje nagekeken …

110915-1449x

Nog even zweven

Naar mate de tijd verstrijkt begin ik beter te begrijpen waarom de neuroloog ons al in november 2004 adviseerde om maar niet meer op vakantie te gaan naar Frankrijk of andere zuidelijke en warme oorden. Temperaturen boven de 25 graden zuigen je werkelijk helemaal leeg als je MS hebt. En het stomme is, dat ik dat wel weet … Maar elke keer hoop ik tegen beter weten in, dat het wel wat mee zal vallen door me niet teveel in te spannen en me vooral in de schaduw op te houden. Zo ook afgelopen weekend …

110506-1815x

Jong als hij is, toont Tijmen altijd opvallend veel begrip op een dag dat pake “moeie benen heeft”. Om aan zijn bewegingslust toe te geven, doet hij op dergelijke dagen dan ook geen beroep op pake om te voetballen of te tennissen. Maar samen even over het terrein slenteren om wat te fotograferen, dat zal vast wel kunnen, zo oordeelde Tijmen. En daar had hij ook gelijk in, te meer daar we al voor het warmst van de dag op pad gingen. Een geaderd witje was het mannetje net te snel af voor een foto, en er achteraan rennen leverde Tijmen helaas ook geen succes op. Maar dat kon de pret niet drukken, hij straalde van trots om samen met pake bloemetjes te fotograferen, en omgekeerd was dat al evenzeer het geval … 🙂

110507-1129x

Nee, aan Tijmen is mijn vermoeidheid niet te wijten. En aan Pepijn al evenmin, want die weet ik zittend in de schaduw over het algemeen heel goed te amuseren, terwijl hij in de kinderstoel zit of op een speelkleed aan te tijgeren is …

110508-1141x

Zelfs Jetske kan ik mijn vermoeidheid niet in de schoenen schuiven, want zij was dinsdag tevreden met een gezamenlijke fotokuier die zich beperkte tot de kleurrijke bermen in het Weinterper Skar. Terwijl Jetske op verschillende plekjes in de berm rond kroop, zat ik veelal op de afsluitpaal van een van de bospaden, zoals Jetske toonde in haar verslag van onze fotokuier …

110510-1122x

Nee, die alles overheersende vermoeidheid is gewoon niet te voorkomen in zo’n warme periode. En je kunt je daar vervolgens op geen enkele manier tegen verzetten. Alleen rust en tijd kunnen me er weer overheen helpen. Maar ja, als de woningbouwvereniging uitgerekend in zo’n week begint met het plaatsen van nieuwe keukens in de ons omringende woningen, dan is de rust ver te zoeken. Het plaatsen een nieuwe keuken gaat nog wel, maar de oude moet er eerst ook uit. Het gedender van de pneumatisch beitel waarmee de oude tegels worden verwijderd gaat door alles heen …

110506-1637x

Er rest me niets anders dan het eerst nog maar even heel rustig aan te doen. Er zijn nog maar weinig pluisjes om me mee weg te laten zweven. Om te beginnen heeft Tijmen er in het weekend heel wat weggetrapt, maar ook de regen heeft er geen goed aan gedaan, want met die druppeltjes is het beroerd zweven …

110510-1101xx

Op een droog en beschut plekje ontdek ik nog een paar fraaie pluisjes. De bouwvakkers hebben hun dag erop zitten. Nu nog even zachtjes blazen en ik zweef als een pluisje weer zachtjes weg …

110508-1653x

Te moe

Weer en weekend hebben hun tol geëist.
Ik ben te moe om iets zinnigs te kunnen zeggen over het weekend in Drenthe, en ook om verslag te doen van de korte fotokuier met mijn fotomaatje. Op het eerste kom ik zeker nog terug, voor het tweede verwijs ik jullie door naar Jetske, zij zal daar vandaag of morgen vast wel iets van laten zien.

Ik ga eerst maar eens een uurtje plat om me als een pluisje zachtjes mee te laten drijven op de wind …

110506-1840x

Terug in weblogland

Hèhè, daar ben ik weer …
Om te beginnen dank aan allen die me via een reactie op het weblog of via de mail het beste hebben gewenst!

Voor het eerst sinds ik in oktober 2005 ben begonnen met bloggen, is mijn weblog ruim een week achtereen niet bijgewerkt. Al die tijd heb ik geen letter getikt en geen foto gemaakt. Mijn computer heeft nog steeds geen idee wat hem vorige week is overkomen. Pas nadat hij zeven dagen op rij volkomen geruisloos op het bureau had gestaan, werd hij weer opgestart. Zo lang had geen van mijn computers sinds de zomer van 2004 ooit stil gestaan. En dat alles vanwege een griepje …

Hoewel … griepje is mild uitgedrukt in dit geval. Zeg maar gerust griep, want ik werd geveld door een niet te onderschatten griepvirus. Vooral de eerste dagen ging ik door het leven met een kloppend hoofd, dat met watten gevuld leek te zijn. De zakdoeken waren niet aan te slepen en in de voorraad kamille werd een flink gat geslagen. Daar kwam al snel bij, dat de gevoelsstoornis in mijn halsstreek (een uitwas van mijn MS) – die ik nota bene net weer wat onder controle begon te krijgen – weer extra werd geactiveerd. En dan heb ik het over de spierpijn nog niet eens gehad …

081106-1232x

De eerste dagen heb ik vooral hoestend en proestend doorgebracht, nu eens in bed, dan weer voor de tv hangend, en regelmatig in slaap vallend. De iPad was me die eerste dagen eerlijk gezegd nog te zwaar, en lezen was me te vermoeiend. Van mijn dagelijkse blogrondjes is daardoor niets terechtgekomen …

081106-1231x

Van het maken van fotokuiers zal eerst nog wel niet veel terechtkomen, maar ik heb intussen wel een paar foto’s kunnen maken van de eerste sneeuwklokjes in ons tuintje, dus het begin is er weer …

110211-1257x

Het wordt ook tijd om de blik weer eens omhoog te richten, want gistermiddag heeft zich bij zonnevlek 1158 een flinke uitbarsting (klasse M 6.6) voorgedaan. Het lijkt erop dat deze uitbarsting op de aarde gericht was, waardoor er wellicht in de nacht van dinsdag op woensdag weer een kansje is om poollicht te kunnen zien. Erg groot acht ik die kans overigens niet, daarvoor lijkt de schokgolf met geladen deeltjes volgens Spaceweather net wat te licht te zijn. Bovendien ziet het er naar uit dat bewolking roet in het eten gooit, maar elke kans is er weer één …

110211-1255x

Wanneer het er serieus op gaat lijken, dat we een kans hebben om poollicht te kunnen zien, dan zal ik daarvan zeker melding maken op het weblog. Daarnaast zal ik trachten daarvan live verslag te doen op mijn zojuist geactiveerde twitter-account.

Zo, jullie zijn eerst weer op de hoogte. Ik zal eens voorzichtig een begin maken met bijlezen, want er staan intussen 170 niet gelezen items in mijn reader …

Gekut en gepruts

Uitgerekend op de dag waarop de Stichting MS Research haar 30-jarig jubileum viert, kan ik mijn ene been nauwelijks voor het andere krijgen. Het is, omdat ik er even uit moest om een boodschapje te doen, anders was ik waarschijnlijk de hele dag lekker in joggingbroek en badjas binnen gebleven. Eenmaal onderweg besloot ik toch maar even een rondje te rijden via De Veenhoop en Boornbergum. Foto’s van enigerlei waarde heeft dat tochtje niet opgeleverd, daarom heb ik een paar foto’s uit het archief gezocht. Foto’s van krachtige, maar grillige bomen in hoopvol licht, vandaag precies twee jaar geleden ..

081214-1455x

MS zit tussen de oren,” zeg ik wel eens gekscherend. In letterlijke zin is dat eigenlijk ook zo, omdat beschadigingen in de zenuwbanen in de hersenen (voor een belangrijk deel) verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van MS. Vandaag zat de MS ook in figuurlijke zin tussen mijn oren. Gisteravond laat ontdekte ik tijdens mijn rondje ‘Uitzending gemist’ de documentaire “Het gaat slecht, verder gaat het goed“, die eerder op de avond was uitgezonden door de NOS. Natuurlijk moest ik dat programma meteen nog bekijken, maar achteraf bekeken was het misschien niet zo wijs om dat nog tegen bedtijd te doen, want het was een behoorlijk confronterende documentaire …

081214-1452x

Het gaat slecht, verder gaat het goed” is een documentaire over het leven van de 66- jarige advocaat, schrijver en dichter Chris Veraart. Veraart, een van de bekendste zedenadvocaten van Nederland, weet sinds 1980 dat hij multiple sclerose (MS) heeft. Hierdoor is zijn leven radicaal veranderd. De beperkingen die de ziekte hem oplegt, dwingen hem ingrijpende keuzes te maken. “De dag gaat ten onder aan gekut en gepruts”, zegt hij treffend in de documentaire, waarvoor regisseur Arjan Nieuwenhuizen hem de afgelopen vijf jaar intensief volgde. Zo’n dag had ik vandaag dus ook …

081214-1449x

Het gaat slecht, verder gaat het goed” is wat mij betreft een absolute aanrader. De documentaire is te zien via “NPO.nl“.

Lustrumviering

Een jaar nadat ik in oktober 2004 werd geconfronteerd met de diagnose MS, ben ik begonnen met bloggen. Dat is vandaag precies vijf jaar geleden. De achterliggende gedachte was dat ik dagelijks een fotokuiertje zou maken om in beweging te blijven en zo mijn conditie zo goed mogelijk op peil te houden. De eerste jaren lukte dat ook heel aardig, maar tegenwoordig sla ik ook wel eens een dagje over. Zoals elk jaar heeft de overgang naar het koudere en vochtige weer ook nu weer zijn weerslag op mijn lichamelijk welbevinden. Daarom doe ik nu in slechtere tijden af en toe eens een greep in mijn rijk gevulde foto-archief …

051025-1447x

Helaas is “Afanja’s eerste weblog” in juni 2008 ten onder gegaan als gevolg van technische problemen bij de toenmalige provider. De teksten van die eerste jaren zijn daardoor verloren gegaan, maar gelukkig heb ik de foto’s nog. De foto’s van vandaag zijn de eerste foto’s die precies vijf jaar geleden op het weblog verschenen. Zo te zien hadden we in 2005 een veel beter druivenjaar dan in 2010 …

051025-1449x

Zo, dat gezegd hebbende, ga ik me nu eens opmaken voor een bescheiden lustrumviering. Dat doe ik door rond 14:00 uur mijn jaarlijkse griepprik te halen. En omdat het in tegenstelling tot de verwachtingen stralend mooi weer is, knoop ik daar straks maar even een fotokuiertje aan vast, zodat hier morgen – als het een beetje meezit – weer verse foto’s verschijnen.