Tagarchief: rook

Weer aan het werk

Geplaatst op door

Zo lang de machines zwegen tijdens de lunchpauze van de rietsnijders heerste er rust in het rietland. Even kwam er geen geluid van de trekker met de rietkammachine, en ook de ratelende rietmaaier deed er het zwijgen toe …

rust in het rietland

Maar lunchpauzes duren meestal niet lang in het rietland. Er moest nog even flink worden doorgewerkt om het al gemaaide riet van het land te halen, omdat er volgende week regen wordt verwacht. Zodra de hamburgers op waren, werden daarom de machines weer gestart om de ruigte uit het riet te kammen en het laatste strookje riet langs een sloot te maaien …

een trekker met een rietkammachine
een rietmaaier in de ruststand
een rietsnijder maait riet aan de slootkant
een rietsnijder is in de verte aan het werk
terwijl een rietsnijder een bosje riet kamt, kijkt een junior-rietsnijder toe
een rietsnijder is bezig met het kammen van een bosje riet

Terwijl Jetske werkoverleg leek te hebben met een aantal van de kinderen, besloot ik een poging te wagen om de drone te laten opstijgen …

– wordt vervolgd

Code geel vanwege mist

Geplaatst op door

De rietsnijders waar we al een aantal jaren te gast zijn in het seizoen, waren zaterdag weer aan het werk op een plek die goed bereikbaar is met de auto. Daarom hadden fotomaatje Jetske en ik het plan opgevat om daar weer eens wat foto- en video-opnamen te maken. Dat pakte echter net wat anders uit dan we hadden verwacht …

bosjes riet staan in schoven op het land om te drogen

Nadat we hier in het noorden dagenlang achter elkaar code rood en geel hadden gehad vanwege gladheid door ijzel, hadden we zaterdag code geel wegens dichte mist. Daardoor ging ik een uurtje later van huis dan gepland. Maar dat maakte weinig uit. Toen we rond met middaguur bij het rietland aan kwamen, was het nog steeds mistig. We werden er welkom geheten door drie rietsnijdersdochters, die op een hoopje rietafval lagen. Het leek wel een familiedag, behalve drie rietsnijders waren ook vrouwen en kinderen aanwezig in het rietland. Omdat het lunchtijd was, konden we meteen aanschuiven …

rietsnijderskinderen in het rietland
een mengeling van mist en rook hangt boven het rietland
een mengeling van mist en rook hangt boven het rietland
het is lunchtijd in het rietland
rook en mist boven het rietland

– wordt vervolgd

Waar rook is …

Geplaatst op door

Nadat ik de eerste rook omhoog had zien kringelen, stak ik even over naar de overkant van het veld om beter zicht te hebben op hetgeen er gaande was …

Kijk, vandaar de haast … de rietsnijdersleerling mocht een hoopje ruigte verbranden. Alleen al voor dat werk zou ik eigenlijk ook best rietsnijdersleerling willen zijn …

Sterker nog, in de voor hedendaagse begrippen koude winter van 2018, heb ik op 6 februari mijn eerste les in het verbranden van ruigte gehad. Je ziet het …, dat is nog een hele kunst, ik veroorzaakte meer rook dan vuur …

Maar op zo’n mooie zonnige dag als vorige week zaterdag is het natuurlijk nog veel mooier om een tijdje lekker met de camera in het rietland rond te slenteren dan er een vuurtje te stoken …

Aanvulling:

Het stoken van een vuur in de open lucht wordt in Nederland per gemeente geregeld in de zogenaamde APV (Algemene Plaatselijke Verordening). In de gemeente Steenwijkerland kunnen de rietsnijders in de Weerribben-Wieden een stookontheffing aanvragen voor het verbranden van riet en maaiafval (https://www.steenwijkerland.nl/Inwoners/Leefomgeving/Stookontheffing).

Op zoek naar de ijsvogel

Geplaatst op door

Ook zonder aangenaam voorjaarsweer gaat de tijd gestaag voort. Het is intussen alweer bijna drie weken geleden dat ik voor het laatst met mijn fotomaatje op pad was. Jetske nam me die dag mee naar een observatiewand in De Weerribben …

Dit is – of in ieder geval was tot voor kort – het jachtgebied van een ijsvogel. Hoewel ik er al jaren naar uitkijk om eindelijk eens een mooie foto van een ijsvogel te kunnen maken, had die kans zich tijdens onze tochtjes door de Weerribben nog niet eerder voorgedaan …

Een ijsvogel kregen we nog niet meteen te zien. Wel verschenen er een paar niet-alledaagse eenden. Een koppeltje grote zaagbekken paradeerde geruime tijd voor de observatiewand heen en weer …

Op de bovenstaande foto’s zie je mevrouw Zaagbek met haar bruine coronakapsel. Meneer Zaagbek, die op de onderstaande foto’s te zien is, was blijkbaar al naar de kapper van Baudet geweest of zo …

Na verloop van tijd hielden de zaagbekken het voor gezien. In fraai tegenlicht verdwenen ze langzaam uit zicht …

Tegelijkertijd kwam er van rechts een tweede verrassing tevoorschijn, een nonnetje. Net als de grote zaagbek is ook het nonnetje met zijn prachtige tekening een eendensoort die zich hier alleen in de winter laat zien …

Een ijsvogel hadden we intussen nog niet gezien.Omdat ijsvogels dagelijks een aantal verse visjes moeten vangen om te kunnen overleven, is het maar de vraag of ze allemaal de korte, maar krachtige februariwinter hebben overleefd. Achter de observatiewand werd het er gedurende de tijd dat we er zaten overigens ook niet beter op. Rietsnijders die verderop aan het werken waren, deden een geslaagde poging om ons uit te roken …

Tijd om het elders te proberen, maar dat is voor morgen.

Rietsnijders in de verte

Geplaatst op door

Gisteren vertelde ik hier wat over de eerste keer dat ik in het rietland van de Weerribben was. Sindsdien ben ik vooral in de periode januari – april talloze malen op ‘werkbezoek’ geweest bij de rietsnijders in die contreien. Dat is één van de zaken waarbij de coronacrisis zand in de machine heeft gestrooid …

Helemaal zonder rietsnijders hoef ik het echter niet te doen dit jaar. Toen ik onlangs was afgereisd naar de noordkant van de Rypstjerksterpolder (deze tongbreker mag wat mij betreft door niet-Friestaligen worden uitgesproken als Rijperkerkerpolder … 😉 ) om foto’s te maken van de eerste grutto’s, waren rietsnijders in de verte bezig met het snijden van het riet en het verbranden van de ruigte. Meer dan wat verre sfeerplaatjes zit er niet in dit jaar. Ik doe het ermee …

In het Weerribbenriet (3)

Geplaatst op door

Omdat het gemaaide riet in schoven bijeen staat, verplaatst de rietsnijder zijn werkplek regelmatig. Zo kan hij het afval uit het riet kammen zonder dat hij met elk bosje heen en weer moet lopen …

Zodra hij zijn werkplek heeft verplaatst, begint de rietsnijder de ruigte die uit het riet is gekamd op te ruimen. Dat doet hij simpelweg door het te verbranden. Hoe lang dat nog kan, is ook maar de vraag. Er gaan stemmen op om het verbranden te verbieden, dat zou betekenen dat de rietsnijder het moet verzamelen en afvoeren. En wie dat zal betalen …? De rietsnijder, vrees ik. Zo lang die zijn werk nog kan doen tenminste …

Het werk van de rietsnijder is momenteel alleen lonend dankzij subsidie. Nu de overheid van plan is om die subsidie te halveren, valt er voor de meeste rietsnijders straks zelfs geen droog brood meer te verdienen. En voor de rietsnijder die het misschien nog wel lonend kan maken, heeft de overheid nog een andere verrassing in petto. Tot nu toe wordt er voor de pacht van rietlanden gewerkt met langjarige contracten. Ook daar wil de overheid van af. Dat zal de nekslag zijn voor veel rietsnijder, maar ook voor natuur en landschap …

de werkplek is werkplaatst
even wat vuil wegwerken
aanvoer van brandstof
Jetske en Kelev
nog even ’t vuurtje opppoken

De rietsnijders zijn onontbeerlijk voor het behoud van de uitgestrekte rietlanden in de Weerribben en de Wieden, maar ook in De Alde Feanen en verschillende andere gebieden in ons land. Wanneer de rietlanden niet jaarlijks worden gemaaid, dan zullen ze binnen enkele jaren veranderen in bossen. Dat was al goed te zien in het perceel waar Klaas dinsdag aan het werk was. Om de paar meter schiet een klein boompje tussen het riet omhoog. De rietmaaier kan die jonge twijgen nu nog aan, maar na een tweede jaar komt hij er niet meer doorheen …

ruigte in de hens
wel even aan de goede kant van vuur en rook blijven
dat fikt lekker
de restanten
de rietsnijder hervat het kamwerk

Nee, het was niet echt een heel vrolijk bezoek aan de rietsnijders. Er hingen niet alleen grijze rookwolken boven het rietland, maar ook de spreekwoordelijke donkere wolken met het oog op de toekomst waren voelbaar. Voor Kelev maakte het allemaal niets uit,  hij was en is gewoon heer en meester over zijn domein …

Tot slot: bij RTV Oost kun je terecht voor een radio-interview en een tv-interview over de problemen.
Met dank aan RTV Oost en mijn fotomaatje Jetske, ook zij publiceerde een logje over de ‘Kopzorgen in het rietland’.