Met het gietijzeren hek en de smetteloos witte, rietgedekte huisjes had de entree van de Oude Stadsbegraafplaats in oktober 2008 nog altijd een zekere grandeur, maar eenmaal voorbij de poort was van die grandeur al snel weinig meer over …
Het eerste wat me bij het betreden van de begraafplaats opviel, was het vervallen lijkenhuisje. Meer dan een ruïne was het in feite niet meer …
Op zoek naar meer foto’s van mos op begraafplaatsen, heb ik vorige week een compleet vergeten serie uit oktober 2008 herontdekt …
Jarenlang kwamen we regelmatig langs de oude begraafplaats aan de Spanjaardslaan in Leeuwarden. En jarenlang liep ik ook rond met ’t plan om eens wat foto’s te maken van die al geruime tijd in verval verkerende begraafplaats …
Zoals dat wel vaker gaat, kwam het er maar niet van om die foto’s te maken. Totdat ik in oktober 2008 las dat er eindelijk voldoende geld was voor een grote restauratie van de begraafplaats, en dat de schep zelfs binnenkort al echt de grond in zou gaan …
Eenmaal echt ter plekke op de oude begraafplaats, heb ik mijn ogen uitgekeken. Ik wist niet wat ik eerst of laatst moest fotograferen. Wat een chaos en wat een trieste aanblik, maar hoe fotogeniek! Er was alleen één probleem: ik had die middag erg veel moeite met het harde licht …
Na een paar dagen, waarin enkel macrofoto’s centraal stonden, is het nu weer tijd voor wat landschappelijke plaatjes. De foto’s van vandaag vormen de inleiding voor mijn Skywatch Friday van morgen.
Al jarenlang stonden de resten van een oude, vervallen en roestige windmotor gestaag verder weg te kwijnen aan de rand van het rietland ten noorden van Earnewâld. De eerste foto dateert van augustus 2010 …
In maart 2011 probeerden een paar ooievaars er nog iets van te maken door er hun liefdesnest op te bouwen …
Dat werd natuurlijk niets, want de takken waaiden al snel naar beneden, de ooievaars beteuterd achterlatend …
De afgelopen anderhalf jaar was het plekje waar deze oude windmotor staat vanwege diverse werkzaamheden in de omgeving nauwelijks of niet toegankelijk. Toen ik in januari op een mooie dag het inrijverbod negeerde om even een kijkje te nemen bij de werkzaamheden van de rietsnijders, miste ik ineens het iele silhouet aan de horizon …
Toen ik er op 17 april jl. weer langs kwam, zag ik dat de windmotor volledig was gerestaureerd en met behulp van een rupskraan werd terug geplaatst op zijn vertrouwde plekje …
Morgen wat foto’s van de blinkend gerestaureerde windmotor onder een zeer bijzondere wolkenlucht …