Aan de gerafelde vleugeltjes is goed te zien dat dit vrouwelijke heideblauwtje vorige week woensdag haar beste tijd al had gehad …
Ik vraag me af of ze de zware zomerstorm van zaterdag jl. heeft overleefd …
Tagarchief: vlinder
Heideblauwtje op dopheide
Het wemelde van de vlinders rond de dobbe in het Weinterper Skar, toen ik daar woensdag met mijn fotomaatje was. We zagen diverse soorten fladderen, maar heideblauwtjes leken toch duidelijk in de meerderheid te zijn …
De vlindertjes lieten zich helaas niet allemaal even makkelijk fotograferen, omdat ze veelal wegdoken in een wirwar van diverse hoog opgeschoten grassoorten, die bovendien vaak wat al teveel in beweging werden gebracht door de wind …
En als er dan al eens een exemplaar op een polletje dopheide bleef zitten, zoals het vrouwtje in deze serie, dan werd mij nogal eens de rug toegekeerd. Maar uiteindelijk hield ik er toch weer een aardige serie aan over …
De strijd om geel
In de Tour de France wordt vandaag in de etappe naar Alpe d’Huez uitgemaakt wie morgen in Parijs met het geel om de schouders de hoogste trede van het podium mag beklimmen. De Colombiaan Quintana is in feite de enige die Chris Froome het geel nog kan ontfutselen, maar dan moet hij niet weer wachten met aanvallen tot de laatste berg, zoals hij gisteren deed. Nee, hij zal al tijdens de eerste beklimming van de dag op de Col de la Croix de Fer voor de aanval moeten kiezen. Ik ben benieuwd …
Ook dichter bij huis wordt nog steeds fel gestreden om het geel. Het geel staat in dit geval voor de wederik, (Lysimachia) een mooie gele bloem met rode accenten, die op dit moment in het Weinterper Skar volop in bloei staat. In een voortdurend gezoem en gefladder gaan diverse insecten met elkaar de strijd aan om het lekkers dat de wederik te bieden heeft. Eén van de liefhebbers is de onderstaande vlinder, het koevinkje (Aphantopus hyperantus)…
Maar de meest geziene gasten op en rond de wederik zijn waarschijnlijk toch wel de diverse zweefvliegen, die er regelmatig even komen snoepen, zoals de onderstaande pyjamazweefvlieg (Episyrphus balteatus) …
Voor de bloemetjes en de beestjes zal het vanmiddag geen weer zijn als de negende julistorm sinds 1906 over de provincie trekt. Ik nestel me straks lekker voor de buis, hopend op een mooie en spannende rit naar “de Nederlandse berg” Alpe d’Huez. Zo mooi en spannend als in 1989, toen er voor het laatst een echt Nederlands feestje gevierd kon worden, dankzij een glorieuze overwinning op de fameuze Alpe, zal het wel niet worden. Maar ja, toen stonden we dan ook zelf ergens halverwege de beklimming en hadden we een onvergetelijke dag!
Een dikkopje in ’t groen
Het is zeker niet de mooiste of de meest sierlijke vlinder die ik ken …
Maar als zo’n dikkopje vlakbij neerstrijkt en dan ook nog even blijft zitten, zodat ik een paar foto’s van hem kan maken, dan laat ik zo’n kans niet lopen …
Fladderend geel tussen het roze
Het wil dit jaar maar niet lukken met de vlinders …
Ik heb weliswaar diverse soorten voorbij zien fladderen, maar even poseren is er niet bij …
Toen ik onlangs weer even langs het veld met echte koekoeksbloemen in het Weinterper Skar scharrelde, had ik het geluk echter even aan mijn kant …
Tussen al het roze fladderde een citroenvlinder die nu eens een keer bleef zitten tot ik er een paar foto’s van had gemaakt …
Met Tijmen in de Ecokathedraal
In het eerste weekend van mei hadden we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Met het oog op de staat van mijn gezondheid kwam dat niet echt goed uit, maar daar hoefden de jongens niet de dupe van te worden …
Pepijn vermaakte zich vanaf het eerste moment weer uitstekend met de garage en de autootjes, en daar kwam in de loop van het weekend nog een legertje ridders bij ook. Om nog even van het mooie weer te kunnen genieten, brachten Aafje en Pepijn de middag deels door in de kinderboerderij …
Tijmen had zich erop verheugd om met mij op pad te gaan om ergens in de natuur wat te fotograferen, en dus legde ik hem zaterdagmiddag meteen de keuze voor waar hij naar toe wilde: bos, heide of water. Tot mijn grote vreugde koos Tijmen voor het bos. Dat betekende dat we mooi even een ritje naar de Ecokathedraal konden maken, een stukje bos met voldoende plekjes om her en der even te kunnen zitten …
Zodra we ter plekke uitstapten zei Tijmen: “O, we moeten hier dus wel voorzichtig zijn …,” terwijl hij naar het bord ‘Betreden op eigen risico’ bij de ingang van het terrein wees …
Tijmen keek zijn ogen uit bij al die wonderlijke bouwwerken, hij schakelde meteen over op de fotografiemodus …
En voor wie nu denkt: “Ach, zo’n kind klikt natuurlijk zomaar wat met zijn camera …” Niets is minder waar! Terwijl ik regelmatig even ergens op een muurtje of een andere stapel stenen ging zitten, was goed te zien, dat Tijmen wel degelijk op zoek ging naar mooie standpunten en composities …
Nadat we voor de tweede maal even ergens op een muurtje wat hadden zitten kletsen, eten en drinken, begon Tijmen al snel weer rond te struinen met zijn camera. Nu richtte hij zich vooral op de natuur …
-
- Tijmen fotografeert (1)
-
- Tijmen fotografeert (2)
“Ik heb een rood juffertje gefotografeerd, pake,” hoorde ik even later. Nadat ik me weer bij hem had gevoegd, wees Tijmen me het juffertje aan, zodat ik ook mijn eerste juffertje van het jaar kon fotograferen …
Ook met het fotograferen van een bont zandoogje was Tijmen me even later te snel af. Zijn dag kon duidelijk niet meer stuk. En die van mij ook niet trouwens …
Ruim een uur later stonden we samen weer bij de ‘Porta Celi’, daar heb ik nog even een plaatje van ons samen gemaakt …
Op weg naar huis hebben we nog een tussenstop gemaakt bij Smalle Ee, waar we nog even genoeglijk samen bij een picknicktafel aan de waterkant hebben gezeten. Het was een vermoeiend dagje, maar het was weer alleszins de moeite waard!
Kleine vuurvlinder op de hei
Behalve dat het me in mijn werkzame leven jaarlijks een vrije dag opleverde, heb ik met Koninginnedag eigenlijk nooit iets gehad. Met Koningsdag is dat al niet anders. En met de nieuwe datum die voor deze nationale feestdag is gekozen, is het ook allerminst beter geworden. Wat mij betreft mag die Koningsdag meteen worden afgeschaft als nationale feestdag, waarop in principe iedereen een vrije dag heeft, ten faveure van Bevrijdingsdag. Voor mijn gevoel bindt Bevrijdingsdag ons als volk veel meer dan dat hele Oranjehuis …
Maar goed, ik zal geen spelbreker zijn bij alle feestgedruis in den lande. De laatste jaren zocht ik op Koninginnedag en later op Koningsdag bij voorkeur even een lekker rustig plekje in de natuur op. Vanmiddag maak ik misschien nog wel even een ritje en een fotokuiertje, maar echt lekker zal dat niet zijn bij een maximumtemperatuur rond de 12 graden …
Mijn eigen rustige bijdrage aan de oranje festiviteiten is ditmaal een kleine vuurvlinder. Slechts enkele minuten nadat ik het blauwtje had gefotografeerd, streek deze kleine vuurvlinder voor me op het pad neer. Hij had een minder fotogeniek plekje uitgezocht dan het blauwtje, maar ja …, deze modellen laten zich sturen noch regisseren, dus ik doe het er met alle plezier meer mee …
Hoe dan ook, maak er een mooie dag van, en eh … hou je veilig! 🙂
Afanja's Weblog 