Tagarchief: Wolken

In een zee van goud

Geplaatst op door

Voor de verandering ben ik het (beeld)verslag van mijn dag met Jetske gisteren eens begonnen met de mooiste foto van de dag. Dat betekent dat ik verder wat heen en weer spring in de tijd.

Jetske had in De Deelen meteen gekozen voor het pad langs het oostelijke petgat aan het begin van de parkeerplaats. Ze is op de eerste foto nog net te zien in haar blauwe jas. Het was op dat moment mooi zonnig weer met een vriendelijke lucht …

Nadat ik Jetske had uitgezwaaid, liep ik eerst even naar het tweede petgat. Een minuut of 10 later liep ik terug naar de parkeerplaats. De lucht boven het eerste petgat bood toen een heel ander beeld. Kijkend naar de grijze valstrepen in de verte leek er een bui met hagel en/of natte sneeuw te naderen …

er nadert een bui met hagel en natte sneeuw bij De Deelen

Ik liep een stukje het pad langs het petgat op. Een aalscholver kwam uit de rietkraag tevoorschijn. Hij gaf me net genoeg tijd om een paar foto’s te maken, terwijl hij in een zee van goud aan me voorbij zwom …

een aalscholver zwemt in een zee van goud
een aalscholver zwemt in een zee van goud
een aalscholver zwemt in een zee van goud

Zodra hij mijn aanwezigheid merkte, begon hij vaart te maken. Al snel verhief hij zich uit het water om in noordelijke richting weg te vliegen …

Zonnig accent op een bui

Geplaatst op door

Fotomaatje Jetske en ik reden gisteren al geruime tijd tussen felle buien met hagel en natte sneeuw door over het vlakke Friese land, toen halverwege de middag het absolute fotografische hoogtepunt van de dag bereikt werd …

een bui met hagel of natte sneeuw nadert een pet gat in De Deelen, belicht door fel zonlicht

We waren net in De Deelen, toen er halverwege de middag vlak ten noorden van het natuurgebied een zware bui voorbij trok. De donkere lucht werd extra geaccentueerd door het felle zonlicht op de oostelijke oever van het petgat en de grote zilverreiger, die gewoon zijn ding bleef doen …

een grote zilverreiger zit fel belicht door de zon op de oever van een petgat in De Deelen

Buien boven de polder

Geplaatst op door

Bijna terug bij de auto heb ik nog even een kort rustmomentje gepakt op de grote rood met witte paddenstoel, die scheef tegenover de boerderij ‘Heydhuysen’ staat. Ik zat te twijfelen of ik nog even door zou rijden naar Bakkeveen of dat ik huiswaarts zou gaan. Ik besloot het laatste te kiezen, want mijn benen zaten aan hun taks na twee fotokuiers …

Nog maar net onderweg stelde ik mijn plan bij. Zodra ik buiten het bos meer zicht kreeg op de lucht en de horizon, zag ik dat de lucht betrokken was geraakt en dat er vanuit het noorden donkere wolken opdoemden. Daarom besloot ik de openheid van het polderland bij Oudega en Earnewâld nog maar even op te zoeken. Enige tijd later stond ik in de Jan Durkspolder …

lunchtijd in de Jan Durkspolder met buien in ontwikkeling

Terwijl ik me bezighield met het jongvee op de voorgrond en de ontwikkelingen in de lucht op de achtergrond, slikte ik mijn medicijnen, dronk ik wat water en nuttigde ik een stuk koek …

jongvee in de Jan Durkspolder
jongvee in de Jan Durkspolder
jongvee in de Jan Durkspolder
jongvee in de Jan Durkspolder
jongvee in de Jan Durkspolder
een bui boven de zuidkant van de Jan Durkspolder

Na ongeveer een kwartier gingen plotseling de hemelsluizen open en verdween het jongvee in een gordijn van water. Zodra het enkele minuten later weer droog was, startte ik de auto om een stukje in de richting van Earnewâld te rijden …

het jongvee verdwijnt achter beregende autoramen

– wordt vervolgd

Windmotor met weerspiegeling

Geplaatst op door

Ik ontdekte nog een paar zonnige foto’s uit eind oktober. Nadat het ’s ochtends grijs en bewolkt was, brak de lucht halverwege die middag nog even open …

windmotor achter een hek

Ten noorden van Earnewâld heb ik op dat moment even een korte tussenstop gemaakt om een paar foto’s te maken van de windmotor aan de Hooiweg met zijn weerspiegeling …

windmotor met weerspiegeling achter een schrikhek
windmotor met weerspiegeling tegen een bewolkte lucht

Mossen en korstmossen

Geplaatst op door

Het was zwaar bewolkt toen ik maandagochtend na de koffie in de auto stapte om even een ritje te maken. Even weer de horizon zien en wat frisse lucht opsnuiven. Ik besloot eerst even naar de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ bij de Leijen te rijden …

op het vlonderpad van en naar de vogelkijkhut bij de Leijen

Het was stil rond de hut, heel stil. In de verte zaten een paar aalscholvers in de top van de laatste boom van het eilandje de Kninepôle, daarmee was het gezegd voor wat betref de vogels ter plekke.

Om toch wat foto’s te maken, heb ik de camera eens gericht op de rijkelijk met mossen en korstmossen begroeide zijkanten van het vlonderpad …

mossen en korstmossen langs de zijkanten van het vlonderpad
mossen en korstmossen langs de zijkanten van het vlonderpad
mossen en korstmossen langs de zijkanten van het vlonderpad
mossen en korstmossen langs de zijkanten van het vlonderpad
mossen en korstmossen langs de zijkanten van het vlonderpad

Nadat ik deze mosculturen in beeld had gebracht, besloot ik terug te lopen naar de auto. Ruim voorbij het vlonderpad, hoorde ik vanuit het bijna manshoge riet een groepje vogels zingen. Toen Merlin Bird ID me even later wist te vertellen, dat het baardmannetjes waren, was ik meteen attent. Hoe goed ik ook keek, ik kreeg ze niet te zien. Zodra ik in beweging kwam, begonnen zij te vliegen en te zingen …, bleef ik stilstaan, dan doken zij stil het riet in …

Dat spel hielden zij langer vol dan ik …

op het vlonderpad van en naar de vogelkijkhut bij de Leijen

Een trieste en donkere dag

Geplaatst op door

Net als 8 jaar geleden zag ik het vannacht laat – het kan ook vanmorgen vroeg geweest zijn – weer gebeuren, de Republikeinen leken opnieuw op een overwinning af te stevenen. Er restte me weinig anders dan mezelf maar weer zachtjes in slaap te huilen, net als in 2016 …

Toen ik vanmorgen wakker werd, bleek het allemaal nog wat erger te zijn. Trump wordt niet alleen weer president van de VS. De Republikeinen lijken ook het Congres en de Senaat in handen te krijgen. Daarmee lijkt er een eind te komen aan de zogenaamde ‘check & balances’ die voor een evenwichtig bestuur moeten zorgen. Trump lijkt de ruimte te krijgen om zijn hele agenda van hel en verdoemenis uit te kunnen voeren. Ik ben met stomheid geslagen …

de Amerikaanse democratie loopt groot gevaar

Dat is niet alleen triest voor Amerika, maar ook voor de rest van de wereld. Het is niet te overzien wat voor gevolgen dit kan hebben op het vlak van milieu, klimaat, internationale handel en vrede & veiligheid in de wereld. Ik houd mijn hart vast voor wat er de komende jaren op ons afkomt …

een donker wereldbeeld

Acht jaar geleden heb ik op de dag na de verkiezingen in stilte een kuier gemaakt in het Weinterper Skar. Straks moet ik eerst de griepprik halen, daarna zal ik eens kijken of ik nog ergens een mijmerplekje kan vinden.

Op een bankje bij een poel

Geplaatst op door

Terwijl Jetske nog in het bos aan de andere kant van de poel van Dien rondstruinde, maakt ik het me gemakkelijk op het bankje bij de Poel …

een bankje bij de Poel van Dien

Toen Jetske zich na enige tijd bij me voegde op het bankje, had ze meteen onze rugzakken met water en broodjes meegenomen. Dit was ten slotte een prima plekje om even te lunchen. Het was alleen jammer dat zon het liet afweten, want de herfstkleuren wilden niet echt lekker sprankelen. Door die wolken in combinatie met de wind begonnen mijn bovenbenen na verloop van tijd af te koelen …

herfstkleuren bij de Poel van Dien
herfstkleuren bij de Poel van Dien
herfstkleuren bij de Poel van Dien
herfstkleuren bij de Poel van Dien
toenemende bewolking boven de Poel van Dien

Tijd om weer eens een stukje verderop te kijken. We waren hier over een zandpad gekomen, dus moesten er ook weer over dat zandpad weg. We zaten nog maar net in de auto of de zon begon te schijnen …

zandpad in de richting van Vledderveen