Hoe goed ik het kreupelhout naast het pad ook afspeurde, een adder kreeg ik er dinsdag helaas niet te zien. Adders moet je natuurlijk ook niet gaan zoeken, daar moet je op gepaste afstand onverwachts tegenaan lopen …
Toen ik bijna aan het eind van het zuidelijke pad was, besloot ik nog maar even door te zetten en naar het bankje aan de oostkant van de heide te lopen. Eigenlijk was dat weer net wat teveel van het goede, maar rechtstreeks teruglopen zonder even te rusten was ook geen optie …
Uiteindelijk was het heerlijk rustige uitzicht over de heide enige extra vermoeidheid wel weer waard, en ondanks de frisse wind was het er goed uit te houden …
Omdat de noordelijke wind nog steeds koude lucht aanvoert, besloot ik gisteren maar eens een fotokuiertje in de luwte te maken. De keuze viel daarbij op de Merskenheide …
Struiken en boompjes langs het zuidelijke pad bieden voldoende bescherming tegen de noordenwind om lekker in het zonnetje te kunnen wandelen. Langs dit pad heb ik in het verleden verschillende keren een adder zien liggen. Wie weet, dacht ik, misschien zou dat ook vandaag lukken, het was er in elk geval wel het weer voor …
Zo ver kwam het echter niet, maar ik had wel het geluk om de eerste vlinder van het jaar te fotograferen. En dat was nu eens niet een kleine vos of een citroenvlinder, maar een mooi vers blauwtje …
Nadat het dartele diertje een tijdje langs de struikjes was gefladderd, streek hij op een frisgroen blaadje neer, waar hij zich rustig liet bekijken en fotograferen …
Gistermiddag heb ik even een ritje naar het Weinterper Skar gemaakt om eens te kijken hoe het er daar voor staat met de ontwikkelingen in de natuur. Het plas dras terrein aan de uiterste oostkant van het gebied lag er in elk geval lekker vredig bij onder de blauwe lucht, die werd getekend door verwaaiende vliegtuigsporen …
Bij mijn favoriete plekje waar de Nije Heawei de wandelpaden aan de oostkant van het gebied kruist, heb ik eerst maar eens een foto van de weg gemaakt. Het kan nu tenslotte nog, tegen het eind van het jaar zal de weg waarschijnlijk helemaal verdwenen zijn. Het struikgewas dat hier aan de noordkant van de weg stond, is enige tijd geleden al verwijderd. Over enkele weken zal er weer een roze deken van echte koekoeksbloemen over het veld aan de rechterkant van de weg zijn gelegd. De berm en het veldje links van de weg zullen tegen die tijd weer worden gekleurd door orchideeën. En vanaf volgend jaar moet dit dus één ongescheiden gebied zijn …
De afsluitboom voor het noordelijke pad was losgemaakt. Dat was jammer, want ik had die paal zoals gebruikelijk even als rustplaats willen gebruiken. Nog geen minuut later kwam de boswachter aanrijden vanaf het pad. Nadat hij de afsluitboom weer netjes voor het pad had gehangen, hebben we een tijdje gezellig staan praten over de ontwikkelingen in en rond het Weinterper Skar …
Eén van de ontwikkelingen waar ik op dit moment niet blij mee ben, is het feit dat vrijwel alle struiken langs het noordelijke en het zuidelijke pad vorig jaar zijn verwijderd. Hieronder een blik op het zuidelijke pad …
Op de strook links van het pad waar nu gras groeit, stonden tot vorig jaar herfst tot het hek in de verte diverse struiken. Het leeuwendeel van de macrofoto’s die de afgelopen jaren op dit weblog zijn verschenen, heb ik hier bij het struikgewas langs deze paden gemaakt, want van mei tot oktober kon je er altijd een keur aan insecten op de bladeren aantreffen …
Alleen langs de eerste meters van het noordelijke pad zijn wat struikjes blijven staan. Wie weet, misschien kan ik daar de komende tijd zo af en toe nog eens een beestje in beeld vangen. Maar eerst en vooral verheug ik me op de bloei van de orchideeën en de echte koekoeksbloemen …
Terwijl we genoeglijk op het bankje bij het eerste bruggetje zaten, heeft Jetske me vrijdagochtend eerst eens bijgepraat over haar ontmoeting met de pad op het pad. Voor Jetske was dat een mooie gelegenheid om weer eens wat te oefenen met de macrovoorzetlens op haar Sony compactcamera …
Het werken met het macro-objectief op haar Canon spiegelreflexcamera heeft Jetske wel in de vingers, maar het voorzetlensje vergt toch een wat andere werkwijze, maar oefening baart kunst …
En dus bleef Jetske tijdens het tweede deel van onze kuier in De Deelen haar camera richten op katjes en ander klein spul. Het heldere weer werkte in elk geval lekker mee aan het maken van macrofoto’s …
Terwijl we onze weg vervolgden over het bruggetje, dobberden er rechts van het bruggetje een aantal wortelstokken van de gele plomp in het water, die zich vruchteloos trachtten voor te doen als monsterlijke verschijningen …
Ik sluit deze rondgang door De Deelen af met de close-up van een aantal frisgroene blaadjes, die bomen en struiken momenteel in hoog tempo kleuren …
Vrijdag heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens samen met mijn fotomaatje Jetske een fotokuier gemaakt in De Deelen. Toen Jetske al aan het begin van de wandeling al op het eerste bruggetje neerknielde om uitgebreide opnamen te maken van de fraai weerspiegelende wolken, had ik het gevoel dat het wel eens een pittige en langdurende kuier kon worden …
Van alle kanten klonk vrolijk gekwinkelier van diverse vogeltjes. De gezellig kwetterende tjiftjaf nam alle tijd om even rustig voor ons te poseren …
En dat was al niet anders met de merel, die een stukje verderop vrolijk het hoogste lied ten gehore bracht …
De idylle werd eigenlijk alleen verstoord door een paar Canadese ganzen, die wat al te luid en zeker te lang achtereen duidelijk lieten weten van wie dat petgat eigenlijk was …
Terwijl Jetske op ongeveer een kwart van het eerste pad opnieuw was neergeknield, omdat ze een pad op haar pad trof, heb ik mijn weg rustig in noordelijke richting vervolgd …
Onderweg maakte ik in mijn eigen tempo hier en daar nog even een foto van wat uitbottend groen …
Ter hoogte van het bruggetje over het petgat, heb ik me lekker in de zon en uit de wind op één van mijn favoriete bankjes genesteld. Daar voegde Jetske zich een kwartiertje later bij me …
De N381 is dit weekend tussen Oosterwolde en de Drentse grens afgesloten voor alle verkeer. Over een lengte van ca 10 km worden een fietserstunnel en 20 faunaduikers (behalve dat er op die plaatsen water onder de weg doorstroomt, kunnen ook dieren gebruik maken van deze duikers) onder de weg aangebracht, zodat mens en dier de vernieuwde N381 straks op een veilige manier kunnen oversteken …
De afsluiting betekent dus allerminst dat het dit weekend rustig is op het genoemde wegvak, dat deels door het Nationaal Park Drents-Friese Wold loopt. Gedurende het hele weekend zijn er vele tientallen wegwerkers, kranen, trucks, shovels asfaltfreesmachines en asfelteermachines actief …
Het werk begon gisteravond met het wegfrezen van het asfalt op de plaatsen waar een duiker of een tunnel moet worden aangelegd. De foto’s in dit logje heb ik vorige week vrijdag gemaakt op de N381 ter hoogte van het Weinterper Skar …
Ook hier werd op een aantal plaatsen het asfalt van de oude rijbaan weggefreesd, zodat er een paar tunnels en faunaduikers geplaatst kunnen worden …
Deze enorme asfaltfrees W210 van de firma Aduco kan per dag tot 8000 m2 asfalt wegvreten. Binnen luttele minuten heeft hij weer een vrachtwagen volgeladen …
Lang hoeft de machinist van de asfaltfrees nooit te wachten …
Als een geoliede machine wisselen de trucks elkaar af om een vrachtje in ontvangst te nemen en af te voeren …
Tot nu toe lijken de werkzaamheden mooi op schema te liggen, maar dat kan ook moeilijk anders na zo’n zachte winter en het droge voorjaarsweer van de laatste weken.