Langzaam maar zeker verschijnen er in ons tuintje her en der kleine herfsttafereeltjes …

Een neergedwarreld blad van de hazelaar had een tijdelijke rustplek gevonden op het verkleurende blad van één van de hosta’s …

Langzaam maar zeker verschijnen er in ons tuintje her en der kleine herfsttafereeltjes …

Een neergedwarreld blad van de hazelaar had een tijdelijke rustplek gevonden op het verkleurende blad van één van de hosta’s …

Eerlijk is eerlijk: de gele plomp (Nuphar lutea) in ons tuintje is al enige tijd uitgebloeid, maar omdat ik momenteel weinig inspiratie heb en omdat een fotokuier er vandaag even niet in zit, heb ik even een greep in het archief gedaan …

Laten we de vrolijke gele bloem van deze waterplant maar zien als het zonnetje dat het grijze weer verdrijft om ons de komende dagen weer te verwennen met licht en warmte …

Vorige week verschenen er voor het eerst sinds lange tijd weer eens wat libellen in ons tuintje …

Terwijl ik woensdagmiddag met de camera binnen handbereik op het terras zat, ging er eentje op een dood takje van de druif zitten …

Dat leidde tot dit drieluik met luxaflex en/of kozijn op de achtergrond…

Sssst …

Terwijl ik gisteren aan het eind van de ochtend een bakje koffie dronk op het terras, hoorde ik vrijwel voortdurend het gezoem van bijen bij de blauwe druifjes, die in een bak op de terrastafel staan …

Dat bracht me op het idee om er ’s middags eens goed voor te gaan zitten om voor het eerst dit jaar weer eens wat macrofoto’s te maken …

Het is elk voorjaar weer even wennen om met het macrolensje te werken, maar hoewel de blauwe druifjes af en toe flink heen en weer bewogen in de wind en ondanks het feit dat de bijen zich nauwelijks enige rust gunden, heb ik toch een paar foto’s kunnen maken waar ik best tevreden over ben …

Daarmee verklaar ik het macroseizoen officieel voor geopend. Hoeveel macrofoto’s dat op korte termijn zal opleveren, is o.a. afhankelijk het weer. Met de zon schijnt het voorlopig wel goed te zitten, maar de temperaturen lijken na de uitschieter van gisteren voorlopig weer aan de lage kant te blijven …

Omdat het de tijd van het jaar is …

En omdat ze ook dit voorjaar weer kleur en fleur brengen in ons tuintje …

Met net 18 graden op de thermometer was gisteren de eerste lekkere tuindag, en daar heb ik meteen goed van geprofiteerd door eerst het terras maar eens aan te vegen en vervolgens wat algen uit de vijver te vissen …

Daarna heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een rondje door de tuin gemaakt met de camera. Eerst langs de tuintobbe, waarin weer van alles tot leven komt …

Natuurlijk kon ik het niet laten om even door frisgroene bladeren van de iris naar ons zonnende vrouwtje aan de overkant van de vijver te gluren …

In de hoek van vijver komt de dotter weer tot leven, er zitten redelijk wat knoppen in, die volgende week ongetwijfeld zullen openbarsten. Langs de bedding van het drooggevallen stroompje komt de muur weer tevoorschijn …

Op ’n paar plekken langs de vijver heeft zich in de loop der jaren een fraai mostapijtje ontwikkeld, en daar nestelen zich intussen ook wat andere plantjes …

Het skeletje van één van de laatste lampionnetjes houdt dapper stand aan de waterkant …

Achter in de tuin is de kerria weer tot bloei gekomen met zijn prachtige felgele bloemen …

Lager bij de grond achter doen ook de narcissen achter in de tuin hun best om het voorjaarsgevoel verder op te zwepen …
