Bij de huidige zomerse temperaturen is het vooral aan de waterkant goed toeven …
Dat dacht ook het jongvee, dat ik gisteren in de buurt van Heerenveen aantrof …
Met een verblijf aan de waterkant waren ze duidelijk niet tevreden …
Nee, tot de knieën in het water, dat geeft pas echt verkoeling, lekker pootjebaden … 🙂
In De Deelen broeden elk jaar vele honderden ganzen. Na de broedtijd waggelen de ganzen met hun jonge kroost bij voorkeur over de omringende weilanden en akkers om zich te voeden met het eiwitrijke gras en jonge maïsplantjes. Om dat te voorkomen werd er in voorgaande jaren in het voorjaar tijdelijk een afrastering rond een deel van het natuurgebied gezet, zodat de ganzen hun kostje in De Deelen bijeen moesten scharrelen …
Omdat dit onvoldoende resultaat opleverde, zijn in het afgelopen voorjaar zoveel mogelijk ganzeneieren stuk geprikt, zodat de aanwas van de ganzenpopulatie tot staan wordt gebracht. Over de resultaten van deze actie heb ik nog niets gelezen, maar tijdens mijn fotokuier van maandagmiddag heb ik er geen gans gezien. Intussen lijkt zich echter wel een ander probleem aan te dienen in De Deelen …
De afgelopen jaren is het regelmatig voorgekomen, dat ik tijdens een kuier in het gebied een konijntje op mijn pad aantrof, nu eens een bruin getint exemplaar, dan weer een zwarte …
Zoveel als maandagmiddag heb ik er echter niet eerder gezien, volgens mij zaten er meer konijnen dan ganzen in De Deelen, want ganzen heb ik er niet gezien maandag …
Wel trof ik op de terugweg naast het pas in een bosachtig gedeelte een drietal eieren aan. Het zouden ganzeneieren kunnen zijn, geprikt zijn ze in elk geval niet …
Ik vervolgde mijn weg terug naar de auto over het vlonderpad dat door het moerassige rietland loopt …
Bij de parkeerplaats lag een zwart konijntje in de beschutting van een rietkraag lekker te zonnen …
Helemaal aan het eind van mijn wandeling zat nog een konijntje onder de picknicktafel. Omdat ik mijn zinnen erop had gezet om daar even te rusten voordat ik huiswaarts zou keren, moest hij zijn heil even elders zoeken …
Terwijl ik aan de oever van het petgat wat zat te mijmeren aan de picknicktafel, heb ik eens even geteld hoeveel konijnen ik had gezien. Ik ben uitgekomen op negen stuks … het is bij de wilde konijnen af …
Vrijheid is ook …
Een ommetje maken op Bevrijdingsdag …
Daarbij oog in oog komen te staan met een ree …
En daar dan alleen op schieten met je camera … 🙂
Gezellige Bevrijdingsdag en een goed weekend allemaal!
Eigenlijk had ik me nu op de discussie moeten storten die n.a.v. het logje “Earth Hour 2012” van gisteren gaande is over de klimaatverandering, maar ik kan er niet toe komen. De MS heeft me alweer een paar dagen in zijn greep door die alles overheersende deken van vermoeidheid over me heen te draperen …
Er rest me vandaag weinig anders dan maar in mijn gemakkelijke stoel voor de Ronde van Vlaanderen te gaan hangen. Af en toe zal ik wel even wegzakken in een hazenslaapje en zullen de ogen even dicht vallen, maar zodra het spannend wordt, zullen mijn oren zich vast wel spitsen. Even de ogen openen om te zien wat er gaande is in de koers, en dan weer lekker weg sukkelen …
Zo’n dag dus …
Vanmiddag heb ik een heerlijk rondje gereden door het weidegebied ten westen van Drachten. Ik had gehoopt wat weidevogels te kunnen fotograferen, maar dat viel nog vies tegen. Het is van tweeën één: òf er zijn nog maar weinig weidevogels teruggekeerd, òf ik heb mijn route langs de verkeerde weilanden laten voeren. Ook zonder weidevogels werd het gelukkig een mooi ritje met enkele tussenstops en twee korte fotokuiertjes …
Mijn laatste tussenstop was bij Earnewâld (kaartje Google Maps). Behalve ooievaars heb ik er een paar imkers in actie gezien, de foto’s daarvan zullen eerdaags wel volgen als de bult op mijn hoofd als gevolg van een venijnige bijensteek is afgezakt. Voordat ik werd gestoken, heb ik een tijdlang zitten genieten van een paar pony’s die duidelijk de voorjaarskolder in de kop het hoofd hadden …
Regelmatig deden ze even een dansje met elkaar, om vervolgens weer een tijdje samen als dollen door het stukje land te hollen …
Steevast kwam er vervolgens weer een moment, waarop ze een rondedansje voor me opvoerden …
Het was werkelijk een geweldig showtje …
Uiteindelijk keerde de rust voor langere tijd terug, toen het olijke tweetal samen ging staan smoezen achter de rug van een paar andere pony’s, die al die tijd rustig hadden staan grazen alsof er niets aan de hand was. Ik had zo’n vermoeden dat dat nog wel eens zou kunnen veranderen, maar dat heb ik niet meer afgewacht …
Vermoeiend hoor, al dat gedartel …
Eerst maar eens een middagslaapje doen …
Spiegeltje, spiegeltje bij de wei … wie staat er het mooiste bij …
Zo achter dat riet zie ik ’t niet … doe eens een stap opzij …
