Ook dit jaar wordt ons tuintje weer verrijkt met bloemen die spontaan verschijnen …
Ze zullen wel weer zijn voortgekomen uit zaadjes die afkomstig zijn van de winterse voedertafel …
Ik heb geen idee hoe ze heten, maar ze zijn zeker mooi genoeg om ze rustig te laten staan, en ook door de insectenwereld zijn ze goedgekeurd …
Op de dag waarop de Tour de France van start is gegaan, neem ik jullie nog even mee terug naar Terschelling. Er moeten namelijk nog even een paar losse eindjes worden afgehecht …
Om te beginnen was er de prachtige vlinder die we aantroffen bij de Badhuiskuil.
Frans54 -vlinderkenner bij uitstek- schreef in reactie op de foto’s van die vlinder: “Een foto van de onderkant had het een stuk makkelijker gemaakt, maar op grond van de tekening in de middencel, de postdiscale stippen in voor en achtervleugel (verdeling en formaat)en de zwarte tekening in het discale deel van de vleugels ga ik toch uit van duinparelmoervlinder en niet van grote parelmoervlinder.”
Nu had ik wel een vlinder waarop de onderkant van de vleugel te zien was, maar die vond ik in eerste instantie net niet scherp genoeg voor publicatie. Natuurlijk heb ik die foto vervolgens naar Frans gemaild, en daarop kreeg ik vervolgens de volgende reactie:
“Duidelijk duinparelmoervlinder. De zilverkleurige vlekken op ca 1/3 van de achtervleugel vormen een nagenoeg aaneengesloten rij, bij de grote parelmoervlinder zijn deze vlekken kleiner en liggen daardoor duidelijk los van elkaar. Zwarte stip aan de basis van de achtervleugel in de middencel ontbreekt weliswaar voorzover dit te zien is(die had direct al zekerheid gegeven) maar dat is vaker het geval. Enige soort waar hij nu nog mee te verwarren zou zijn is de adippevlinder, maar die komt alleen in het zuiden en oosten incidenteel (dwaalgast) voor.”
Daarmee werd mijn eerste vermoeden, dat het hier mogelijk om een duinparelmoervlinder ging bevestigd. Bedankt Frans!
En dan was er nog het skelet, dat we ongeveer drie kwartier later aantroffen op het strand bij Paal 8, en waarvan wij dachten dat het mogelijk het skelet van een zeehond was …
Op 22 juni kreeg ik een mailtje van een medewerker van Naturalis in Leiden:
“Ik kreeg van een collega bijgaande foto van het skelet van een bruinvis, die ze maakte op Terschelling tijdens Oerol. Nu zag ik op jouw site een foto van volgens mij hetzelfde skelet. Ik hou de nationale database voor dode walvissen op de Nederlandse kust bij (zie http://www.walvisstrandingen.nl) en wil deze melding graag daarin opnemen. Zou je me kunnen vertellen waar jouw foto precies genomen is, dan kan ik ‘m toevoegen. Mag ik die foto van jouw website kopieren en aan de melding plakken op onze site?”
Inmiddels staan de foto’s die ik eerder van dit skelet liet zien op de website www.walvisstrandingen.nl. Daar staat ook een derde foto, waarop te zien is dat het skelet tijdens Oerol bij Paal 8 werd tentoongesteld. Het gaat dus niet zoals wij vermoedden om het skelet van een zeehond, maar om de restanten van een bruinvis.
Daarmee verklaar ik het hoofdstuk “Terschelling 2011” gesloten.
Een echte fotokuier zit er nog niet in vandaag, daarvoor zijn vooral mijn bovenbenen nog te krachteloos. Af en toe even wat heen en weer drentelen in ons postzegeltuintje is voldoende om aan mijn bewegingstaks te komen …
Gelukkig viel er ook nu wel weer het een en ander te zien in ons tuintje. Omdat het er bij een temperatuur van ruim 18 graden goed toeven was, heb ik in het drukste deel van de tuin maar een tijdje post gevat op mijn krukje …
Nadat ik achtereenvolgens een bloem, een wants en een aantal zweefvliegen had geportretteerd, ontdekte ik deze vlieg die zich amechtig leek vast te klampen aan een huisjesslak …
Nog niet zo lang geleden stonden de gele lissen achter in ons tuintje nog in volle bloei …
Intussen hebben ze hun beste tijd gehad …
Deze naaktslak lijkt op de hoogte te zijn van de weersverwachting. Gisteravond trok hij een sprintje om nog vóór de voorspelde hitte de verkoelende beplanting aan de overkant van het terras te bereiken …
Eindelijk een sprintje dat voor mij en mijn videocamera bij te houden was … 🙂
Nadat ik hier twee en een halve week foto’s en verhalen van onze minivakantie op Terschelling heb gepresenteerd, wordt het tijd om weer over te gaan tot de orde van de dag. Sinds we terug zijn heb ik al weer heel wat (macro)foto’s gemaakt …
Zo trof ik op een dag deze vlieg aan op de klimop, die zich rond de tweede pergola in ons tuintje omhoog slingert. Ik kan er niets aan doen, maar al terwijl ik hem portretteerde vond ik het een onguur type …
Nu is dat niet zo verwonderlijk, want het is een roofvlieg, en die zijn nu eenmaal niet erg sympathiek. Daar komt in dit geval nog eens bij, dat er op of rond de dag dat ik dit dier in onze tuin heb waargenomen, 30.000 bezoekers van de teller linksonder op deze pagina zijn verdwenen. Heel apart …
Maar eerlijk is eerlijk: hij heeft een paar mooie ogen …
En wat die 30.000 bezoekers betreft: die staan gelukkig nog wel stevig genoteerd op het dashboard van mijn weblog. 🙂
Vorige week liet ik hier een zonnige serie zien van het strand op Terschelling …
Last week I showed a sunny sequence of the beach of the Dutch isle Terschelling …
Toen we daar een dag later nogmaals waren, was het bewolkt en winderig …
When we returned there a day later, it was cloudy and windy …
Op het terras kregen we gezelschap van een meeuw …
At the terrace we got company of a seagull …
Met deze laatste foto van de meeuw neem ik afscheid van onze korte vakantie op Terschelling …
With this last picture of the seagull I say goodbye to our short holidays at Terschelling …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Afanja's Weblog 