Een kiekendief boven de JD-polder

Van It Útein, waar ik vorige week donderdag de wulp zag vliegen en waar de grutto een perfecte landing maakte, reed ik naar de Jan Durkspolder. Daar parkeerde ik de auto op de eerste dam voorbij de brug. Hier was ik eind mei gaan staan, toen ik er verrast werd door een kiekendief bij de kijkhut. Deze keer zette ik de auto er neer, omdat ik daar vandaan een mooi zicht had op de onweersbui, die ten zuiden van de Jan Durkspolder voorbij trok. Ik kon de auto net zo parkeren, dat ik het zijraampje open kon draaien zonder echt nat te worden …

Van het onweer kreeg ik geen last. Het heeft een paar maal flink gerommeld, daarna verdween de bui in oostelijke richting. Ook hier had ik weer geluk, want al snel verscheen de bruine kiekendief opnieuw boven het rietland bij de vogelkijkhut …

Nadat hij enige tijd laag over het rietland had gevlogen, steeg hij naar grotere hoogte. Daarna besloot hij de oversteek te maken naar de noordkant van de Jan Durkspolder. Daar kon ik hem vanwege wind en regen niet meer volgen …

Tot zover een uurtje vogelgeluk tussen de buien op de dag van de Europese Verkiezingen

Een grutto bij donker weer

Nadat ik donderdagochtend mijn burgerplicht had gedaan in het stembureau, heb ik even een ritje gemaakt naar Earnewâld en omgeving …

In de buurt van It Útein heb ik even een tussenstop gemaakt om eens om me heen te kijken. In zuidoostelijke richting was een bui te zien waar ik geen last meer van zou krijgen. Vanuit het zuidwesten kwamen dreigende wolken dichterbij, maar voorlopig was het nog droog. Terwijl ik wat foto’s maakte van het landschap en de wolken, verscheen er een grutto in beeld …

Ik besloot de grutto te volgen, en daarbij was ik weer niet ongelukkig. Hij landde niet ver bij me vandaan op een dikke dampaal. Daarna kreeg ik ter plekke nog een paar aangename verrassingen voorgeschoteld …

Een donkere dag

Het is dan toch eindelijk zo ver, we krijgen een ultrarechtse regering die alleen maar ellende zal brengen. Het is een donkere dag. Ik voorzie zeer donkere tijden voor alles aan natuur, milieu en cultuur en wat dies meer zij waar de meesten van ons hier op Bluesky zo van houden …

Ik had een mooie en goede week tot dusver, met mooie ritjes op mijn milieuvriendelijke iLarkje. Maar na de presentatie van het hoofdlijnenakkoord voor de nieuwe regering staat het huilen me nu echt nader dan het lachen. De sloop van ons land en de verdere afbraak van natuur & milieu kunnen beginnen met een reeks aan ronduit idiote plannen … ;-(

– Laten we hopen dat het mogelijk blijft om tegengas te geven en onze rechtsstaat overeind te houden.

Aardappelen achter de dijk

Vanuit een zonnig Drachten zetten Jetske en ik vrijdagochtend koers naar het noordwesten. We hadden zin om weer eens een ritje van west naar oost langs de Waddenkust te maken. We reden nog maar net op de Hoarnestreek ten noordoosten van Harlingen, of er werd links en rechts op het akkerland achter de dijk gewerkt …

We stopten bij een akker waar een boer bezig was met het poten van de aardappelen. Tussendoor kwam de boer op zijn trekker naar het begin van de akker. Daar laadde hij een nieuwe lading aardappelen over naar de bak achter zijn trekker. Nadat hij vervolgens in de cabine de GPS opnieuw had geactiveerd, ging hij door met zijn rechtlijnige werk …

Voordat hij zijn werk hervatte, kwam de boer even bij ons staan. Hij was blij, dat hij twee weken later dan gebruikelijk de aardappelen kon poten. Het was misschien wat een tegenvaller dat we geen reportage voor de krant maakten, maar ik heb hem intussen wel blij kunnen maken met een fotoserie van zijn werk. De boer was er trouwens niet alleen aan het werk. Wie heel goed kijkt, ziet op de onderstaande foto nog een tweede trekker. Die bekijken we later nog van dichtbij …

Op zoek naar verkoeling

Het leven met MS heeft af en toe zo zijn nadelen. Mijn defecte inwendige thermostaat kan de plotselinge temperatuurstijging weer niet aan. Na een paar dagen met temperaturen boven de 25°C is de meeste kracht alweer uit mijn benen gevloeid …

Gisteren hadden mijn onderdanen er weer moeite mee om me van voor tot achter in de tuin te dragen. Dat was sinds vorig jaar zomer niet meer gebeurt. Daarom heb ik vooral in de schaduw en binnenshuis gezeten …

Op dit moment voelen mijn benen weer net wat krachtiger dan gisteren, maar het is nog vroeg. Als het een beetje kan, wil ik straks toch maar even een ritje maken op de iLark. Misschien rijd ik wel even weer naar de Smalle Eesterzanding, kijken of wind en water wat verkoeling kunnen brengen …

Hoe dan ook, ik wens jullie allen een mooie dag. Geniet ervan!

Druppels met een rood puntje

Afgelopen week heb ik tussen de buien door af en toe weer eens wat druppels verzameld voor mijn collectie …

Daarbij ben ik speciaal weer eens op zoek gegaan naar druppels waarin ik het kleine rode puntje van de heksenbol kon vangen …

Tijdens mijn rondgang was deze langpootmug de mooiste bijvangst die zich aandiende …

Een graspieper in de Mieden

Mijn kleine klaagzang over het koude weer en de gemene noordoostelijke wind, lijkt gehoord te zijn. Eindelijk was het gisterochtend eens een aantal uren lekker zonnig, maar nog belangrijker: het was vrijwel windstil. Daarom ben ik al mooi op tijd in de auto gestapt om een ritje naar de Surhuizumermieden te maken …

Dankzij het ontbreken van die koude wind kon ik er zelfs weer een stukje tussen de groengele weilanden wandelen. Dat maakte het ook mogelijk om deze graspieper stilletjes te benaderen, terwijl hij prinsheerlijk op de paal met het bord van Staatsbosbeheer om zich heen stond te kijken …

Het plasdrasland lag er een stuk leger bij dan bij eerdere bezoekjes. De grutto’s hebben allemaal hun eigen plekje gezocht de Surhuizumermieden. Een enkel grutto liep er rond om te foerageren en in een sloot zwom een meerkoet, verder werd het beeld hier bepaald door een aantal zwanen …