Naar de top en terug

– Een virtuele vakantie 14 –

Terwijl de beide vrouwen al volop van het uitzicht stonden te genieten, stond ik nog aan de voet van het imposante duin. De kwajongen in mij nam even in overweging om over één van de paadjes omhoog te klauteren. Uiteindelijk leek het me toch maar beter om de trap te gebruiken …

Boven aangekomen bleek het uitzicht ondanks ’t grijze weer alleszins de moeite waard te zijn. Bij helder weer moet het een lust voor het oog zijn om rondom over het eiland te kunnen kijken en Fryslân in de verte te zien liggen …

Op de terugweg kon ik het niet laten en ben ik via één van de paadjes afgedaald …

Op de fiets

– Een virtuele vakantie 12 –

De wolkenband die op dag 1 in hoog tempo over ons heen was gedreven, had op dag 2 plaatsgemaakt voor vette grijze wolken die als een dikke deken over het eiland hingen. Na de koffie besloten we een fietstochtje te maken. Dat kon ik toen nog, mede omdat de fietsverhuurder me een uitstekende e-bike mee had gegeven …

Het eerste dat we tijdens de rit onderweg tegenkwamen was de weergeit, die leek te twijfelen of hij binnen zou blijven of dat hij toch maar de wei in zou gaan. Misschien hadden we het resultaat van zijn overwegingen even hadden moeten afwachten …

Twee blonde deernen in de duinen

– Een virtuele vakantie 6 –

Donkere wolken schoven over het strand en de duinen. Maar dat was nog niet het ergst. Die wolken werden aangevoerd door een plotseling aanwakkerende wind van zee, en die was zo vroeg in het jaar nog allerminst aangenaam.

Twee blonde deernen rezen met verwarde haardos op uit een duinpan aan de rand van ’t strand. Een plekje in de zon en uit de wind, dat ze nog niet eens zo heel lang geleden met zorg hadden uitgezocht. Daar ging hun middagje zonnen. Fluks waren ze in de kleren en op weg naar elders …



Pas op de plaats

Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …

Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …

Even scheen de zon

Ik pas het zeegezicht vandaag maar weer aan bij het weer van de dag. Vanmorgen scheen de zon hier enkele uren, maar intussen verkeren we weer in de greep van bewolking. Zo ging het ook toen deze foto is gemaakt. In de loop van de dag trok de lucht dicht, waarna de wind ’s nachts flink aan de luiken van ons verblijf rammelde en de regen bij bakken naar beneden kwam …