Categorie archief: Wolken

Kleurenspel op zee

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 35 –

Naar aanleiding van een reactie van C. op ‘De zon zakt weg in een waaier van wolken’ begin ik vandaag met een schema dat ik eerder deze week toevallig op Twitter voorbij zag komen. Het is de schematische weergave van het zicht dat iemand vanaf een bepaalde kijkhoogte heeft tot de horizon. Voor een volwassene van 1.70 m die op het strand staat, ligt de horizon op ca 5 km afstand. Even uitgaand van een hoogte van het balkon van 25 m, ligt de horizon daar op ca 18.5 km. Daar komt met mijn lengte van 1.95 m nog eens ruim 5 km bij. Dat betekent dat ik vanaf dat balkon een prachtig zicht van meer dan 20 km over de Atlantisch Oceaan had …

Aan het begin van de avond van dag vier heb ik nog eens een uurtje met camera en statief op het balkon gezeten. Het kleurenspel werd alleen maar mooier, toen er tussen het blauw ook diverse tinten violet en paars verschenen …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

Zee en wolken in 50 tinten blauw

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 34 –

Na een welbestede middag waren we tegen vijf uur weer thuis, waar het balkon me al snel weer naar buiten lokte …

Moe, maar voldaan nestelde ik me met een kop koffie in de namiddagzon. Hier en aan de noordkant van Ault scheen de zon nog, verder naar het westen en zuiden begonnen zee en wolken een mooi spel te spelen …

Dat resulteerde in een klein halfuurtje tot een korte diashow met meer dan vijftig tinten blauw …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

De zon zakt weg in een waaier van wolken

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 24 –

Hoe het elders in het land en bij onze zuiderburen is, weet ik niet, maar hier in Fryslân lijkt het de goede kant weer op te gaan met het aantal nieuwe besmettingen en het aantal coronapatiënten dat in het ziekenhuis ligt. Dat geeft weer even wat rust, maar dat wil allerminst zeggen dat we er zijn. Nogmaals sterkte voor alle zorgmedewerkers derhalve!
Ook in Amerika was met de verkiezing van het duo Biden/Harris goed nieuws te melden. Nu Donald Trump nog zonder al teveel bijkomende schade uit het Witte Huis zien te krijgen.

Bovenstaande zaken leiden tot een mooi uitgangspunt om dag drie van deze virtuele vakantie lekker rustig af te sluiten met een mooie zonsondergang. Zittend achter mijn statief heb ik er vanaf het balkon weer wat foto’s van gemaakt …

Het mooie van het hoge standpunt is dat je een heel ander zicht op de zonsondergang hebt. Zo is de reflecterende baan licht vanuit de hoogte veel langer en mooier dan vanuit het meer gebruikelijke standpunt. Ik heb ook het idee dat je van bovenaf de lange, rustige deining van de oceaan in het strijklicht kunt zien. Maar dat kan ook verbeelding zijn …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

Even bijtanken

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 18 –

Nat en verregend kwamen we ergens rond half twee ’s middags weer bij ons vakantieverblijf aan. En daar zijn we de rest van de middag gebleven ook, want het weer lokte geenszins om weer naar buiten te gaan. Na een warme douche en een paar uurtjes met een goed boek en een hapje en een snapje, besloten we ’s avonds wat te eten in het dorp Formerum.

Onderweg passeerden we net buiten Formerum de mooie oude boerderij op de foto hieronder. In het dorp kwamen we langs ‘de Koffiemolen’. Ons doel lag nog net wat verderop in het dorp: eetcafé ‘de Rustende Jager’ …

◊

◊

Langs de Badhuiskuil

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 16 –

De volgende korte tussenstop tijdens onze fietstocht was bij de Badhuiskuil. Daar staat een beeldje ter nagedachtenis aan de bioloog Victor Westhoff (1916-2001). Westhoff was een van de meest invloedrijke natuuronderzoekers en -beschermers in Nederland. Hij was er van overtuigd dat variatie en rijkdom in de natuur gedeeltelijk afhankelijk zijn van menselijk beheer. Veel van zijn onderzoek voerde hij uit op Terschelling. In de beginjaren van zijn onderzoek kwamen er in de Badhuiskuil vele zeldzame plantensoorten voor. Eind jaren tachtig waren al deze soorten verdwenen en alles bijna volledig dichtgegroeid. In 1989 besloot Staatsbosbeheer de Badhuiskuil tot aan de schone zandlaag uit te graven …

Toen Westhoff de Badhuiskuil tien jaar later opnieuw bezocht, vond hij hier dezelfde zeldzame planten weer terug. De Badhuiskuil is de historische proeftuin van de natuurontwikkeling in Nederland, waarvan Westhoff de geestelijk vader is. De Badhuiskuil is een natte duinvallei die is hersteld volgens zijn inzichten. Met een geweldig resultaat: verloren gewaande planten kwamen hier massaal terug. Dat was het grote voorbeeld voor de natuurontwikkeling die daarna in gang is gezet in de overige duinvalleien …

Terwijl we daar stonden verslechterde het weer verder. Een vieze motregen begon gestaag neer te dalen. Nadat we snel een paar foto’s hadden gemaakt zetten we onze tocht voort. Twee jaar later kreeg ik gelukkig de kans om Victor Westhoff in alle rust in vriendelijker omstandigheden vast te leggen …

Langs de Bessenschuur

Geplaatst op door

– Een virtuele vakantie 15 –

Nadat ook Aafje en Jetske weer heelhuids beneden waren gekomen, vervolgden we onze fietstocht. Een halfuurtje later kwamen we langs de monumentale “Bessenschuur”. Naar verluidt is dit de enige originele cranberryschuur in Europa. Van oudsher is dit het middelpunt van de cranberryteelt op Terschelling.

We hadden intussen wel zin gekregen in een kop warme chocolademelk of iets in die trant, maar helaas … De deuren waren gesloten en daar leek op korte termijn ook geen verandering in te komen. Hoewel de wind – kijkend naar de vlaggen – leek aan te trekken, zat er niets anders op dan onze tocht maar zonder warmende tussenstop te hervatten …

◊

◊