Lang verwacht … en daar is hij dan eindelijk …
“The endless river”, het nieuwste en zeer waarschijnlijk het laatste album van Pink Floyd, thuisbezorgd in een mooi doosje met CD en blu-ray en een paar snuisterijtjes. Deze zwanenzang van Pink Floyd klinkt zoals te doen gebruikelijk weer vertrouwd en goed …
Als jullie me de rest van de dag missen, dan dobber ik ergens op die eindeloze rivier rond …
Vorige week vrijdag heb ik wat foto’s gemaakt van de zonsondergang bij de Bokkumer Mar …
Last Friday I made some photos of the sunset near a small lake …
Maar ik kwam er niet echt voor de zonsondergang …
But I didn’t go there for the sunset …
Ik ging daar naar toe voor de duizenden spreeuwen, die er momenteel elke avond een slaapplek voor de nacht zoeken in een rietveld …
I went there for the thousands of starlings that gather there every night to find a place to sleep in the reed field during the night …
Op een bepaald moment leek er sprake te zijn van een plotselinge zonsverduistering …
At one point there seemed to be a sudden solar eclipse …\
Ongeveer een half uur lang voerden de spreeuwen een wervelende vliegshow op …
The starlings performed a wonderful swirling air show for about half an hour …
Terwijl de zon langzaam naar de horizon zakte, zochten de spreeuwen echt hun slaapplek op en keerde de rust terug in het rietland …
As the sun slowly sank to the horizon, the starlings landed in the reed field for the night, and the rest returned …
Dinsdag heb ik een video van deze fantastische vliegshow gepubliceerd. Speciaal voor mijn Skywatchvrienden breng ik hem vandaag nogmaals onder aandacht, omdat het zo’n fantastisch gezicht is om al die vogels door de lucht te zien wervelen zonder dat ze met elkaar in botsing komen …
Tuesday I published a video of this fantastic air show. Especially for my Skywatch friends I bring this to your attention again today, because it’s such a magnificent sight to see all those birds swirling acrosse the sky, without coming into confict with each other …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Voor de negende keer kunnen we dit jaar terugkijken op een maand die warmer is verlopen dan het langjarig gemiddelde. Oktober 2014 zal de boeken in gaan als een maand met fraaie nazomerse trekjes. Dat was onder andere goed te zien bij Paviljoen de Leijen bij Rottevalle, waar het op het terras diverse malen gezellig druk was. Op het water was het verschillende keren goed surfen …
(de kleine foto’s in dit artikel kunnen worden vergroot door erop te klikken)
In het eerste weekend van oktober liepen de maximumtemperaturen in ons tuintje twee dagen achtereen op tot ruim 21 graden. Daarna koelde het tijdelijk wat af, maar op 18 oktober werd opnieuw de grens van 20 ºC bereikt, zodat ik de derde warme oktoberdag kon noteren. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in oktober uit op 13,1 ºC, tegen normaal over de periode 1971-2000 9,9 ºC. Daarmee was oktober dus welgeteld 3,2 graden warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Recordwarm was het daarmee niet, want in oktober 2001 kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje zelfs uit op 13,9 ºC …
Bij de Leijen trof ik in de afgelopen maand niet alleen surfers aan. Op 4 oktober zag ik ook het leuke tafereeltje van een oma die met haar kleinkinderen aan het pootjebaden was. De jongste van het stel nam op een bepaald moment wat al te enthousiast een duik in het water. Dat leek oma niet echt een goed plan, kordaat begon ze het knaapje meteen van zijn natte t-shirtje te ontdoen … 😉
Oktober was niet alleen warm, het was ook opnieuw een betrekkelijk droge maand. Over de periode 1971-2000 viel er in ons tuintje gemiddeld ca. 74 mm neerslag in oktober, in de afgelopen maand heb ik in ons tuintje 46 mm opgevangen. De meeste regen (9 mm) viel op 21 oktober, toen de eerste herfststorm over ons land trok. Gelukkig was die storm een stuk minder heftig dan de storm die bijna jaar eerder op 28 oktober 2013 op diverse plaatsen in ons land veel schade aanrichtte …
Dat oktober erg zacht is verlopen, was ook goed te zien aan de verschillende insecten die zich nog van hun beste kant lieten zien. Heidelibellen en waterjuffers werkten nog driftig aan hun voortplanting, en ook vlinders lieten zich her en der nog veelvuldig zien, zoals op de ijzerhard op ons terras …
Het was een kleine wereld toen ik vanmorgen wakker werd, Fryslân was in mist gehuld. Daarom ben ik na een eerste bakje koffie meteen maar in de auto gestapt om her en der wat mistige landschapjes vast te leggen …
Het glijbaantje bij het strandje van Smalle Ee werd strak weerspiegeld in het volkomen rimpelloze water. Het riet verdween verderop in het niet …
Een roodbonte koe stond wat afgezonderd van de rest van de kudde te grazen in de wei …
Een paar paardjes stonden lange tijd roerloos tegenover elkaar …
Een eenzame boom langs de flauwe bocht van een stille landweg bleef gelukkig staan waar hij stond …
Ook een boom langs de Boorn is in nevelen gehuld …
Rond het middaguur probeerde de zon voorzichtig door de mist heen te prikken, hoog tijd voor een tweede bakkie …
Na de foto’s zijn we vandaag toe aan de video-opnamen van de enorme zwerm spreeuwen die op vrijdag 31 oktober tegen zonsondergang bijeen kwam bij een rietveld bij de Bokkumer Mar tussen Akkrum en Grou. Het leverde een mooi beeld op van de wervelende spreeuwendans met op de achtergrond de ondergaande zon …
Hoe vermijden vogels botsingen?
Italiaanse en Franse onderzoekers hebben drie jaar onderzoek naar spreeuwenzwermen. Ze onderzochten waarom ze in enorme zwermen kunnen vliegen zonder te botsen.
Ten eerste hebben die soorten geweldige vliegvaardigheden en een zeer ontwikkelde communicatie. Vogels in zwermen zijn klein, snel en licht. Ze bewegen hun kop pijlsnel om zich te oriënteren en hebben een stijf skelet dat geschikt is voor een snelle verandering van richting. Ten tweede – en dat was verrassend – letten de vogels niet alleen, zoals werd aangenomen, op de naaste buren in de zwerm, maar ze navigeren ten opzichte van 6-7 vogels, die dichtbij of iets verder weg zijn, of half achter andere vogels schuilgaan, maar zich altijd in een straal van 0,5-2 meter bevinden. Als de vogels een paar andere vogels in de zwerm in de gaten houden, komen er geen botsingen en werkt de zwerm als één groot organisme. Dit gedrag verklaart ook waarom een zwerm steeds van vorm kan veranderen – kan uitdijen en samentrekken – zonder dat groepjes vogels aan de rand moeten afhaken. Ook verklaart het model hoe een zwerm zo snel weer bij elkaar is nadat die uiteenviel, bijvoorbeeld als er een roofvogel door de zwerm is gevlogen.
En vogels vliegen juist in een zwerm om aanvallen van roofvogels te vermijden. Die raken in de war van zoveel vogels, en kunnen dan niet meer op één vogel focussen.
(Bron: Wetenschap in beeld)
Vorige week las ik dat vele duizenden spreeuwen een rietveld bij de Bokkumer Mar tussen Akkrum en Grou hadden uitgekozen als slaapplek voor de nacht. Dat was voor mij vrijdagmiddag reden om daar tegen zonsondergang eens een kijkje te nemen …
Tegen vijven begonnen de spreeuwen zich te verzamelen. Plotseling kwamen er vanuit alle mogelijke richtingen kleine en grotere groepen spreeuwen aangevlogen …
Eerst waren het groepjes van enkele tientallen, maar allengs werden de groepen groter en groter, zodat er na enige tijd sprake was van zwermen van honderden spreeuwen, die tezamen wolken van duizenden spreeuwen vormden …
Regelmatig streek een groot deel van de spreeuwen neer in het rietveld, om even later weer in een grote krioelende massa over het rietveld en de omliggende weilanden te wervelen …
Nadat ik een aantal foto’s had gemaakt, ben ik overgeschakeld op de videomodus van de camera, want het zijn de bewegingen die het kijken naar zo’n wervelende vliegshow aantrekkelijk maken …
Na een half uurtje zochten alle spreeuwen een goed plekje voor de nacht in het rietveld en kwam er een eind aan de show, de rust keerde weer over het riet en de omliggende weilanden …
Vrijdag ben ik aan het eind van de middag nog even naar de Bokkumer Mar tussen Akkrum en Grou gereden. Daar aangekomen was ik net op tijd om nog even een flauwe bijzon te zien (links in beeld) …
Afgelopen zomer heb ik hier diverse keren lekker aan de waterkant gezeten om wat verkoeling te zoeken, ditmaal kwam ik ergens anders voor …
Op deze prachtige vrijdagmiddag waren er rond zonsondergang nog diverse fietsers op pad om nog even een nazomers rondje te maken …
Gestaag zakte de zon naar de horizon …
Tegen vijven kwam er van alle kanten leven in de lucht, hier was ik voor gekomen …
– Wordt vervolgd –
Afanja's Weblog 