‘Zie het hok’

Had ik al eens verteld dat we een medeblogger in ons midden hebben, die al jarenlang bezig is om zo mogelijk alle transformatorhuisjes in ons land op foto’s te verzamelen …? Het is wel zo! Die blogger heet Sjoerd, een Limburger van Fries afkomst, en hij heeft in de loop der jaren al enige honderden transformatorhuisjes (kortweg: trafohuisjes) verzameld op zijn site bVision. nl.

Transformatorhuisjes zijn onderdeel van het elektriciteitsnetwerk. De transformator in het huisje zet elektriciteit met middenspanning (meestal 10 kilovolt) om in laagspanning van 230 volt. Dat is de spanning op de stopcontacten in huis.

In de loop der jaren heb ik al verschillende trafohuisjes aangeleverd. Wanneer ik eens een interessant trafohuisje tegenkom, maak ik als het even kan een tussenstop, zodat ik wat foto’s kan maken om Sjoerd zijn collectie verder aan te vullen …


Vorig jaar december kwam ik langs een huisje waar ik in de afgelopen 35 jaar al vele tientallen malen langs ben gekomen. Het staat bij een driesprong tussen de dorpen Oudega, Nijega en Opeinde. Zo lang ik me kan herinneren, zat het aan alle kanten onder de graffiti, waardoor het er altijd wat treurig en verloederd bij stond. Kijk hier maar op Google Streetview

Maar in december was dat ineens anders. Op drie zijden van het gebouwtje is een mooie kleurige muurschildering met gedichten aangebracht. Op de foto’s hierboven is het gedicht op de oostzijde te lezen. Morgen bekijken we de noord- en westkant van dichtbij, en dat wordt vuurwerk …

– wordt vervolgd

Besjes met druppels

Een klein gaatje in het wolkendek was genoeg om het buitenkerststuk, dat nog steeds fris groen en rood op een terrastafeltje staat te pronken, even subtiel in het zonnetje te zetten …


Omdat ik op dat moment toevallig buiten was, kostte het weinig moeite om er even een paar foto’s van te maken. Genoeg kleur om even het grijze weerbeeld te doorbreken …

Reeën aan de Westersânning

Het aanhoudend grijze weer lokt me nog steeds niet voor mijn plezier naar buiten. Gisteren moest ik er twee keer op uit omdat ik afspraken buitenshuis had. Van die gelegenheid heb ik toch maar gebruik gemaakt om een ritje naar de Jan Durkspolder te maken. Op en rond het water viel niks te beleven, maar mijn ritje werd toch beloond …


Ik was net aan de terugweg over de Westersânning begonnen, toen ik in een aantal bruine vlekken in de verte een groepje reeën meende te herkennen. Om vrij zicht over het weiland te hebben reed ik een klein stukje achteruit, daar zette ik de auto met de rechterwielen in de berm …


Ze stonden ver weg, maar door afstand heb ik me nog nooit laten weerhouden om iets te fotograferen. Wazige of anderszins slechte foto’s kun je altijd nog weggooien, zeg ik altijd maar. Het werden ondanks het grijze weer nog alleszins acceptabele foto’s waar ik me niet voor hoef te schamen…

Normaal gesproken vind ik het op zo’n moment vaak wel aardig om dan wat langer te blijven zitten kijken. Daar had ik gisteren met het waterkoude weer geen zin in. Het was mooi om deze sprong reeën weer eens aan te treffen, want ik had ze al een paar maanden niet meer gezien, maar daarmee was het eerst ook wel weer klaar …

Tussen vriezen en dooien

Tussen vriezen en dooien ligt het nulpunt of het vriespunt, de temperatuur waarbij water bevriest tot ijs of waarbij het juist weer smelt tot water. Dat was de situatie toen ik vorige week zaterdag aan het eind van de ochtend wat foto’s maakte van een dun vliesje ijs op de vijver …


De meeste reageerders hadden gisteren wel door dat het om ijs ging, waarschijnlijk omdat dergelijke beelden in de loop de tijd al (te) vaak op mijn blog zijn verschenen. Meestal ging het daarbij om een harde ijsvloer met strakke geometrische lijnen en figuren bij vriezend weer. Omdat de temperatuur voortdurend rond het vriespunt lag, veranderde de ijssituatie ditmaal echter voortdurend. Op verschillende plaatsen vormden zich tussen de strakke geometrisch lijnen heel kleine plasjes water. Op andere plaatsen zag ik juist dat er in een plasje water nieuwe ijsbloemen op het oppervlak verschenen. Misschien moet ik een volgende keer het statief erbij pakken om wat time-lapse opnamen te maken, want het was echt fascinerend om te zien. Afijn, kijk maar eens of je het wat vindt …

Elfenbankjes in de tuin

In maart 2021 heb ik een paar delen van de pas uitgedunde hazelaar in de tuin gelegd. Op het stuk stam dat sindsdien achter in de tuin vlak naast het paadje ligt, ontdekte ik op 19 oktober 2022 een elfenbankje. Toen ik er een foto van maakte, zag ik dat het niet bij dat ene elfenbankje leek te zullen blijven …


Ik besloot het in de gaten te houden en daarbij kwam ik niet bedrogen uit. In rap tempo verschenen er meer en meer elfenbankjes op de stam …

De onderstaande foto is de laatste die ik er vorig jaar van heb gemaakt, deze foto dateert van 22 december. Sindsdien heeft de ontwikkeling allerminst stil gestaan. Vanaf half januari heb ik de macrolens er een aantal keren op los gelaten. Ik kom hier binnenkort op terug …

Twitter is kapot

Lang leve Mastodon

Vanaf het moment dat Elon Musk vorig jaar voor het idiote bedrag van 44 miljard dollar Twitter overnam, had ik daarover zo mijn twijfels. En dat bleek al snel terecht te zijn. Elon ging er met gestrekt been in en ontsloeg eind oktober meteen per Tweet de top van het bedrijf. En daar bleef het niet bij, begin november kregen duizenden medewerkers ontslag aangezegd …


Elon wil van Twitter een bastion voor de vrijheid van meningsuiting maken, een absolute vrijplaats, ook voor onwelgevallige meningen, zoals die van de van Twitter verbannen Donald Trump en andere idioten en complotdenkers. Dat staat mij niet aan. Begrijp me goed, ik ben voor vrijheid van meningsuiting, maar er zijn grenzen …

De druppel is dat Elon het sinds ruim een week onmogelijk heeft gemaakt om zogenaamde 3rd party apps te gebruiken. Al snel na mijn registratie bij Twitter in november 2010 ben ik overgestapt van de originele Twitterapp naar de app Tweetbot. Deze app werkt wat mij betreft veel fijner en bevat geen reclame. Elon wil zijn miljarden natuurlijk terugverdienen met nog meer advertenties van intussen en masse weglopende adverteerders. Maar ik vertik het om vanaf nu de eigen app van Twitter te moeten gebruiken en te worden doodgegooid met reclame. Nu ik Tweetbot niet meer kan gebruiken, heeft Elon voor mij de grens bereikt. Elon heeft Twitter kapot gemaakt …

Begin november heb ik een account aangemaakt op Mastodon. Mastodon is vergelijkbaar met Twitter, maar het is gedecentraliseerd en heeft geavanceerde privacy- en contentmoderatie-opties. Verder kent Mastodon geen reclame en in tegenstelling tot Twitter gelden op Mastodon de standaard eigendomsrechten voor gepubliceerd materiaal, zoals foto’s, video’s, tekst en andere inhoud die door gebruikers worden gepost. Dit betekent dat degene die de inhoud publiceert, de eigenaar is en blijft van die inhoud en bepaalt hoe die inhoud wordt gebruikt en gedeeld. Bij Twitter schijnt alles nu eigendom te zijn van Elon, ik wens hem er veel plezier mee. Na ruim 13.600 Tweets kap ik ermee …

Toegegeven, het moest in het begin even wennen, maar intussen voel ik me wel op mijn plaats bij Mastodon. Het is er in ieder geval een stuk gezelliger dan bij Twitter. De makers van Tweetbot zijn intussen bezig met de ontwikkeling van de app Ivory voor Mastodon. Ik gok erop, dat je daarmee binnenkort helemaal goed zit bij Mastodon. Ik ben daar in ieder geval vanaf nu te vinden op: https://mastodon.nl/@JanKaliasAfanja


Maar wees gerust, op mijn weblog verandert niets. Hoewel ik de afgelopen week weinig op pad geweest ben, zit er nog genoeg materiaal mijn fotoarchief om voorlopig rustig door te kunnen gaan. Hieronder een paar details van foto’s die nog op publicatie wachten…