Scharrelaars in de tuin

Kijkend naar de foto’s van gisteren, lijkt het misschien alsof al dat lekkers in de vorm van bessen, wormen en rupsen de merels kwam aanwaaien, maar niets is minder waar …

Er moest hard voor gezocht en gewerkt worden om die hongerige keeltjes het zwijgen op te leggen. Toen meneer merel op zeker moment met een radeloze blik in de ogen voor me op het terras stond, heb ik hem geadviseerd om nog maar eens in de buurt van de vijver rond te kijken. Achter de tobbe, bij de dotter …

Daar was mevrouw merel hem net een slag voor. Met trots legde ze even een vette worm, die ze net daarvoor bij de vijver te pakken had gekregen, voor me op het terras. Nadat ik er een foto van had gemaakt, nam ze hem via de veilige route achter in de tuin mee naar het nest bij de buurvrouw. Meneer merel zag ik enige tijd later met een snavel vol bessen die kant op gaan via de prunus …

Al snel waren ze weer terug. Eerst alleen meneer merel, daarna scharrelden ze samen aan de andere kant van de vijver bij de boomstam rond …

Ik sluit vandaag af met een foto van mevrouw merel, die met een paar bessen in haar snavel mooi werd uitgelicht door de zon. Morgen o.a. een paar foto’s van de jonge merels …

  • wordt vervolgd

Lekkernijen in overvloed

Vanaf het moment dat we wisten dat er jonge merels waren, zagen we de ouden maar zelden meer zonder dat ze iets in hun snavel hadden …

Nu eens kwam pa merel met een snavel vol kronkelende wormen aan, dan weer had hij ergens wat verse bessen gevonden. Onderweg naar huis diende de hazelaar achter in de tuin vaak als rust- en uitkijkpunt, voordat het voedsel naar het nest werd gebracht …

Omdat de dotterbloem in de vijver intussen te groot was geworden om nog plaats te bieden aan badderende merels, hebben we op het heuveltje achter de vijver een nieuwe badplaats ingericht. Het laatste deel van de hazelaar dat nog geen nieuwe plek had gekregen, hebben we gebruikt als voetstuk voor een tijdelijk vogelbadje …

Geheel verkwikt kan pa merel na zo’n bad weer op pad en lang duurt het nooit voordat hij er weer is. Wat hij nu weer gevonden had …? Een paar bessen en twee malse rupsen …

Ook ma leverde al snel haar aandeel aan de voedseltransporten …

  • wordt vervolgd

In bad bij de dotter

Hoewel mijn merelmeerdaagse zich voornamelijk in de laatste dagen van april afspeelt, begin ik deze serie in maart. Toen al scharrelden de merels vrijwel elk dag in onze tuin rond. Vooral het zoeken van wormen en nestmateriaal leek favoriet te zijn …

Zoals ik indertijd al eens eerder liet zien, namen de merels tussen hun dagelijkse besognes door regelmatig een bad in de vijver. De bak waar de dotterbloem in staat was daarbij hun favoriete plekje. Man en vrouw wisselden elkaar daarbij vaak af, en dat leverde o.a. deze koddige serie op …

Tijdens de koude periode in de eerste helft van april, waarin de tuin regelmatig werd gegeseld door hagel, lieten de merels zich niet zien in de tuin …

Pas toen de werkzaamheden in de tuin en op het terras waren afgerond, kregen we de merels weer dagelijks te zien en te horen. Dat ze ergens een nest hadden, was al een tijdlang duidelijk. Omdat ze regelmatig bij ons in de klimop doken, heb ik een tijdlang gedacht dat het nest daar misschien ergens zat. Pas toen er vanaf 23 april geregeld een luidruchtig gekrijs opklonk uit de tuin van de buurvrouw, wist ik dat ze daar zaten …

Het zou nog een paar dagen duren voordat ik de jongen te zien kreeg, maar vanaf vorige week vrijdag was onze tuin in elk geval weer bijzonder in trek als vindplaats voor allerlei lekkers voor het jonge grut. En ook de nieuwe badplaats werd goedgekeurd …

  • wordt vervolgd

Het terras was open

De planning had nauwelijks beter kunnen zijn, een kleine week nadat de schutting deels was vernieuwd, werd ook het nieuwe zonnescherm boven het terras gemonteerd …

Sindsdien was het tot gisteravond mooi zonnig weer. Een tuin op het zuiden is best lekker, maar je zit er op het terras altijd tegen de zon in te turen. En dat is zeker bij het fotograferen vaak erg lastig. Daar is nu een eind aan gekomen, want ik kan nu op elk moment van de dag met mijn hoofd in de schaduw zitten met helder zicht op hetgeen er achter in de tuin gebeurt …

En dat kwam precies op tijd, want afgelopen weekend zijn de jonge merels uitgevlogen. In de dagen daarvoor was het al een drukte van belang, want er moest heel wat voer worden aangevoerd voor de hongerige kuikens. Maar de afgelopen dagen hadden pa en ma merel het zo mogelijk nog drukker met hun uitgevlogen kroost. En tussendoor namen ze af en toe even snel een bad …

In verband met aanzienlijk lagere temperaturen is het terras intussen weer gesloten. Ik ben bang dat er niets anders op zit dan dat ik jullie de eerstkomende dagen maar wat ga vervelen met merelfoto’s. Dan houden we in elk geval het zonnige sfeertje nog even vast. Iemand bezwaar …?

Moonrise

Het duurde lang voordat de maan zich hier afgelopen nacht liet zien, het was al na twaalven …

Hij moest zich eerst nog los zien te maken van de schoorsteen van onze buurvrouw in de zuidoosthoek …

Daarna stond de hazelaar nog in de weg met zijn overdag zo mooie, frisgroene bladeren …

Toen ik hem om 00:08 uur uiteindelijk vrij in beeld had, was er van een echte supermaan al geen sprake meer …

De zeearend zat er trouwens ook prachtig bij in het maanlicht. De kuikens groeien als kool (zie de webcam)

Aanvoer van nestmateriaal

Op een steenworp afstand van de ooievaarsnesten die ik hier gisteren liet zien, ligt een petgat. Op de oever scharrelde een ooievaar rond …

Die was duidelijk bezig om materiaal te verzamelen, waarmee de binnenkant van het nest bekleed kan worden. Met een snavel vol gras of stro nam hij een aanloopje om tegen de wind op te stijgen …

Eenmaal in de lucht maakte hij een ruime bocht, waarna hij vlak voor me langs vloog in de richting van één van de boomnesten …

Ooievaars op het nest

De reeën die ik hier zaterdag liet zien, waren bijvangst tijdens een ritje naar de ooievaarsnesten bij Earnewâld. Een kwartiertje later stond ik op de parkeerplaats bij de grote gaswinlocatie …

Vanaf de parkeerplaats heb ik een kuiertje gemaakt langs de Dominee Bolleman van de Veenweg in de hoop wat ooievaars te kunnen fotograferen. Bij mijn nadering en passage van het eerste ooievaarsnest werd ik nauwlettend gevolgd …

Het tweede nest staat een stukje verderop langs een niet vrij toegankelijk pad naar het rietland. Duidelijk te zien dat de rietsnijders ook hier weer aan het werk zijn geweest. Het valt vanaf deze afstand niet goed te zien, maar het riet lijkt me ook hier niet erg lang …

Ook dit paalnest was overigens weer bezet. Mevrouw ooievaar stond op het nest en haar eega stond op één poot aan de overkant van de sloot …

Ook het paalnest meteen ten noorden van de gaswinlocatie was bezet, hier stond het koppel samen op het nest. Aan het boomnest iets verderop werd nog gewerkt. Even later mocht ik getuige zijn van het transport van een deel van de interieurbekleding voor dat nest …

  • wordt vervolgd