Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

Volgende week zondag deel 20.

Ecokathedrale Fotokuier 18

Getooid in fraaie herfsttinten lag de Ecokathedraal er op die dag in november 2014 weer mooi en rustig bij.
Nieuwsgierig geworden naar de voltooide Porta Celi en alle andere veranderingen in de loop der jaren, was mijn fotomaatje Jetske weer eens meegekomen naar Mildam. Tijdens de mooie en uitgebreide tocht die volgde, droeg Jetske nog een symbolisch steentje bij aan een van de vele gestapelde bouwwerken. Ook de ontmoeting met een wonderlijk wit egeltje mag hier niet ongenoemd blijven. Afijn, kijk maar weer even mee …

Volgende week zondag deel 19.

Ecokathedrale fotokuier 17

Tijdens de vorige fotokuier in de Ecokathedraal was de nieuwe toegangspoort nog niet klaar. Aan de bovenkant gaapte toen nog een gat, maar in september 2014 was het een echte poort. Hij had zelfs al een naam: ‘Porta Celi’, door een van de vrijwilligers van de Ecokathedraal vertaald als ‘Hemelpoort’.

Omdat mijn onderdanen een lange kuier in de weg stonden, bleef het die dag verder beperkt tot een korte rondgang door het voorste deel van de Ecokathedraal, die zich in 2:10 min laat samenvatten. Maar dat is vandaag helemaal niet erg, want het is toch te warm voor een lange wandeling …   😉

Volgende week zondag deel 18.

Ecokathedrale fotokuier 16

Na de wat triest ogende Vijftiende Ecokathedrale Fotokuier, waarmee we de herfst in gingen, gaan we in deze Zestiende Ecokathedrale fotokuier weer fleurig en vol goede moed het voorjaar tegemoet.

Bij het betreden van het terrein viel meteen op dat er een nieuwe toegangspoort stond. En niet zomaar een poort. Aan weerszijden van het pad stonden twee enorme stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen. Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, bekroop me toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er door liep. Maar wat een imposant bouwwerk!

In het vervolg van deze fotokuier is mooi te zien hoe een keur aan kleurrijke voorjaarsbloeiers de Ecokathedraal weer een vrolijke en frisse uitstraling geeft …

Volgende week zondag deel 17.

Ecokathedrale fotokuier 15

Geen beestjes, geen bloemetjes … Niets dat echt groeit of bloeit, of het moet al de laatste springbalsemien zijn die over het hoogte punt heen is …
De stenen iglo, waarvoor ongeveer anderhalf jaar eerder de basis werd gelegd, is wel heel langzaam rijzend. En verder ademt deze kuier door de Ecokathedraal de gestage voortgang der seizoenen. Op naar de herfst van 2013 …

Volgende week zondag deel 16.

Ecokathedrale fotokuier 12

Vooral het spel van licht en schaduw op verschillende bouwwerken tekende tijdens deze mooie najaarswandeling de sfeer in de Ecokathedraal. Springbalsemien, kardinaalsmuts en een mooi herfstblad zorgden met hun rode tinten voor fraaie kleurelementen tussen al het groen.
De verrassing van de dag was ditmaal een fiets die (tijdelijk) een plekje in de Ecokathedraal had gekregen …

Volgende week zondag deel 13.

Ecokathedrale fotokuier 9

Het was een zonnige herfstdag in november 2010. Het warme najaarslicht speelde door de goeddeels kale takken om bijzondere schaduwen over bouwwerken en boomstammen te leggen. De natuur zorgde op deze dag verder voor een paar fraaie verrassingen met een mooi roze bloemetje, een grote bonte specht en een boomklever.

De noeste werkers van de Ecokathedraal hadden een deel van het onlangs aangevoerde bouwmateriaal netjes gesorteerd. Alsof je door een bouwmarkt liep, zo netjes lagen de stenen en tegels soort bij soort opgestapeld langs het pad vooraan in de Ecokathedraal …

Volgende week zondag deel 10.