Vermoeiend hoor, al dat gedartel …

Eerst maar eens een middagslaapje doen …

Vermoeiend hoor, al dat gedartel …

Eerst maar eens een middagslaapje doen …

Tijdens mijn achteraf bekeken veel te lange rit over het Friese platteland zag ik donderdagmiddag in de buurt van De Deelen een paar zwanen door een weiland lopen …

Het leek erop alsof het stel bonje had, want al snel wendde het mannetje zich van zijn partner af …

Lenig stapte hij onder de draad aan de rand van het weiland door, waarna ik getuige was van een soepele tewaterlating …

En zo vervolgde ieder zijn weg, de ene zwaan over het land, de andere over het water en ik in de auto …

Toen ik donderdagmiddag ten oosten van Aldeboarn over de Beetsterdyk huiswaarts reed, zag ik een grote zilverreiger door het laaggelegen polderland links van de weg stappen. Om het schuwe dier niet meteen te laten schrikken, besloot ik nog een stukje door te rijden en de auto iets verderop rustig in de berm te laten uitrollen. Daarna ben ik stapvoets achteruit gereden, totdat de reiger en ik ongeveer tegelijkertijd bij een sloot arriveerden. Daar was ik getuige van de volgende scène, waarin de zilverreiger een visje wist te verschalken …






Zoals verwacht was het vandaag razend druk bij de eerste officiële toertocht in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. De eerste deelnemers meldden zich naar verluidt vanochtend al om 7:30 uur, terwijl de inschrijving eigenlijk was voorzien vanaf 9:30 uur. Op een bepaald moment stond er een file van 5 km voor Earnewâld. Tegen twaalven was de organisatie driekwart van de 4.000 kaarten kwijt, daarom werden mensen via Omrop Fryslân opgeroepen om niet meer naar Earnewâld te komen …

De eerste winterweek begint inmiddels zijn tol te eisen van mijn lijf. Mijn benen lieten een sneeuwwandeling vandaag niet toe, daarom heb ik even een ritje gemaakt over de besneeuwde Friese vlakten. Onderweg trof ik o.a. een groep zwanen in een weiland aan. Het lijken me wilde zwanen te zijn, maar het kunnen net zo goed kleine zwanen zijn. Wie het weet mag het zeggen, fotogeniek zijn ze in elk geval, zeker in deze omstandigheden …

Dit was eerst ook even het laatste ritje dat ik kon maken. Onderweg ontdekte ik namelijk dat de ruitensproeiers het niet deden, en daar kun je met alle zout op de weg momenteel toch niet echt zonder. Het leek me niet dat de slangetjes of de sproeikopjes bevroren waren, dit was ernstiger, want ik hoorde het pompje namelijk niet zoemen. Onze garagehouder is inmiddels verwittigd, en die zal zijn uiterste best doen om op zo kort mogelijke termijn een pompje te bestellen en te plaatsen …

Kortom: ik heb morgen echt een rustdag, waarop ik slechts één of meerdere recente foto’s uit het archief hoef te pakken. 🙂
Dat zul je nou altijd zien … Is de lucht weer eens het grootste deel van de dag helderblauw, heb ik na een slechte nachtrust volstrekt onvoldoende kracht in mijn benen om even een kuiertje in de zon te maken. Omdat een vervolg op de buiïge serie van gistermiddag niet echt past bij het weerbeeld van vandaag, maak ik er een korte terugblik op de mooie herfst van 2011 …

Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 11,4 °C tegen een langjarig gemiddelde van 10,6 °C, eindigde de herfst volgens het KNMI op de negende plaats in de top tien van zachtste herfsten sinds 1901. In ons tuintje ben ik uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,8 °C, daarmee was het precies een graad warmer dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Geen wonder dat de koeien begin september nog wel even wilden pootjebaden …

Na de natte zomer viel het op veel plaatsen niet mee om de gewassen van het zompige land te halen, vooral maïs bleef noodgedwongen langer dan normaal op het land staan. Het vee had echter geen enkel probleem met de mooie herfst, tot ver in november stonden er koeien in de nog steeds grazige groene weiden …

De herfst was gemiddeld over het land droog met 142 mm regen tegen een langjarig gemiddelde van 243 mm. Het droge karakter van de herfst werd voornamelijk veroorzaakt door november. Het was volgens het KNMI de droogste novembermaand sinds tenminste 1906 met gemiddeld over het land slechts 9 mm neerslag tegen een langjarig gemiddelde van 82 mm. In ons tuintje ben ik deze herfst uitgekomen op 163 mm neerslag, tegen langjarig (1971-2000) ca. 231 mm …

Het was een prachtige herfst, die zich zeker in de eerste week van november van zijn mooiste kant liet zien. Van 14 tot 25 november volgde een periode waarin het voor het eerst sinds lange tijd vrijwel dagelijks mistig was, maar dat kon het beeld van de mooie herfst niet overschaduwen …

En intussen is de winter zacht en regenachtig van start gegaan. Tot op dit moment is er in december in ons tuintje 112 mm neerslag gevallen, helaas is dat vrijwel alleen in de vorm van regen en wat hagel neergedaald. Een winterse witte kerst lijkt er dit jaar niet in te zitten.
Vorige week vrijdag en de week daarvoor liet ik hier en hier wat foto’s zien van de zonsondergang op 19 november …
Last Friday and the week before I showed here and here some photos of the sunset on 19 november …

Terug in de auto kon ik er niet aan weerstaan om nog eens te stoppen om wat foto’s te maken van de vurige lucht boven de donkere Friese weilanden …
Back in the car I couldn’t resist stopping again to make some shots of the fiery sky above the dark Frisian meadows …

En nog was het kleurenfestijn niet voorbij …
And still the colour party wasn’t over …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend – Enjoy your weekend
Daar zat hij dan in een mistig weiland tussen Aldeboarn en De Deelen …, één grote witte gans tussen tientallen kolganzen …

Hij leek zich niet eenzaam of gediscrimineerd te voelen, want hij liet zich het gras goed smaken …
