Wie weet wat februari nog voor ons in petto heeft, maar voorlopig lijken we hier de laatste sneeuw van januari te hebben gehad. Dat is een mooie gelegenheid om het voorlopig ook laatste dronefilmpje van de besneeuwde wereld hier in Fryslân te tonen.
Dinsdag 6 januari lag er ongeveer 7 cm verse sneeuw. De zon scheen lekker en in de verte dreven nog wat buien voorbij. Mooi weer om de DJI Flip bij De Veenhoop een rondje te laten vliegen boven de witte vlakten doorsneden door diepblauwe waterwegen. De Veenhoop in ’t wit …
Na de koffie ben ik dinsdag in de auto gestapt om eerst een ritje naar de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop te maken. Daar kon ik de auto parkeren op het nog bijna maagdelijke sneeuwdek op het kleine parkeerplaatsje voor het Noordergemaal (kaart OpenStreetMap)…
Een paar minuten later hing Flip op ruim 100 m hoogte. Erg lang duurde dat niet, al snel kreeg ik een waarschuwing voor harde wind en het advies om af te dalen naar een veiliger hoogte. Nadat er even later op ca. 80 m hoogte opnieuw een waarschuwing oplichtte, ben ik afgedaald naar ongeveer 40 m.
Op de eerste 3 foto’s hieronder, kijken we van west naar oost uit over het vaarwater naar Drachten. Op de laatste twee foto’s is te zien dat eenden en zwanen gezamenlijk een groot wak open houden in It Krûme Gat vlak voor het gemaal …
Bij de eerste dijkcoupure kon ik het niet laten om even de kruin van de oude dijk te beklimmen om te genieten van een hoger uitzichtpunt over het land tussen de oude en de nieuwe dijk …
Het leverde een aantal foto’s op van mooie ‘weglopende’ lijnen in de akker met aan het eind de harde lijn van de Waddendijk …
Het was goed weer om tussen de buien door eens wat foto’s te maken van een paar hoogspanningsmasten hier in de buurt. De donkere wolken vormden een boeiende en beweeglijke achtergrond. Het zijn bijna zwart-wit foto’s geworden …
Het mooiste is, dat ik ondanks de voortdurend dreigende lucht nog weer droog thuis gekomen ben ook …
Ik sta regelmatig even stil bij dit hek aan het begin van de Jan Durkspolder. Je hebt er een mooi zicht over het rietland in de zuidoost hoek van de Jan Durkspolder. Er is wat met dat hek, daarom wilde ik er al lang eens een paar foto’s van maken. Toen ik dinsdag de dreigende wolken achter het hek zag, wist ik dat dit het moment was …
Wat op de eerste foto niet goed te zien is, is dat het hek omgekeerd of achterstevoren tussen de palen hangt. Normaal gesproken is dat niet zo erg, maar hier staat een tekst op. Maar vanaf de weg is de tekst onder het logo van ‘IT FRYSKE GEA’ nu niet te lezen. Niet dat dat erg is, maar ik vond het wel grappig om er even gebruik van te maken …
De titel van het blog was ‘Omstekeard’ naar het in Fryslân bekende liedje van zanger Marcel Smit. Matroos Beekschreef er gisteren in haar reactie al over. Tot twee jaar geleden bestond het woord ‘omstekeard’ officieel niet. Toen de jonge Marcel zijn jas vroeger eens binnenstebuiten aan had, zei zijn vader tegen hem: ‘Dyn jas sit omstekeard.’ Marcel dacht daarom dat het een bestaand Fries woord was voor ‘omgekeerd’. Maar dat is in het Fries ‘omkeard’.
Intussen is ‘omstekeard’ een normaal Fries woord in de spreektaal geworden. Daarom is het woord anderhalf jaar geleden door de Fryske Akademy opgenomen in het Frysk wurdboek. Om dat te vieren nogmaals een video van ‘Omstekeard’ van Marcel Smit, nu samen met Jelle B. …
Afanja's Weblog 