Pinksterbloemen zo ver het oog reikt in het Weinterper Skar …
In de verte als een witte wollige deken, van dichtbij lila tot roze kleurige bloemblaadjes met een fijne paarse tekening …
En waar pinksterbloemen zijn. daar zijn oranjetipjes. Voor mijn gevoel laten ze zich dit jaar meer dan ooit zien in het Weinterper Skar …
Al dagenlang heb ik geprobeerd om er eentje mooi op de gevoelige plaat vast te leggen. Vanmorgen lukte het eindelijk, en met het onderstaande resultaat ben ik best tevreden …
Bijna twee weken geleden toerde ik rustig over de Sodumerdyk tussen Goëngahuizen en Nes, toen ik op een bepaald moment links van de weg een torenvalk biddend boven een weiland zag hangen. Terwijl ik het gas losliet om de auto in de berm tot stilstand te brengen, verliet de torenvalk zijn biddende positie …
Zonder echt in duikvlucht te gaan, liet de torenvalk zich gestaag lager over het veld voort zweven. Om toch kans te houden om hem op de foto te kunnen zetten, gaf ik weer wat gas bij om de vogel over de parallel aan het weiland lopende weg te volgen …
Tot mijn niet geringe verbazing zag ik even later ineens een haas vanuit het weiland naar de intussen op zo’n twee meter hoogte zwevende torenvalk omhoog springen. Behendig wist de torenvalk de haas te ontwijken …
Dit schouwspel werd nog tweemaal herhaald, totdat de torenvalk aan het eind van het weiland de sloot en de weg overstak. Daar bleef de haas zitten. Terwijl hij af en toe wat heen en weer drentelde, mocht ik een uitgebreide fotoserie van hem maken, nadat ik de auto met de rechter wielen in de berm had laten uitrollen …
Twee of meer met elkaar boksende hazen heb ik dit voorjaar helaas niet gezien, maar deze vreemde gewaarwording van een haas die met een torenvalk wilde boksen maakte dat ruimschoots goed. Het is alleen zo jammer dat ik daar geen beelden van heb kunnen maken, want ik kan mijn ogen nog steeds maar amper geloven …
Met dit bijzondere (paas)haasje wens ik jullie allen fijne Paasdagen!
Op 24 maart publiceerde ik hier een logje getiteld “Bijvangst op het koolzaad”. Op die dag had ik geprobeerd om een kleine vos te fotograferen, maar omdat die snel gevlogen was, bleef alleen de bijvangst over: een goudgele strontvlieg …
Enkele dagen later kreeg ik een mailtje van mijn fotomaatje, waarin zij me vertelde dat het geen koolzaad was, maar geel mosterdzaad. Gele mosterd is een groenbemester die al vroeg in het jaar bloeit en rond deze tijd onder de grond wordt gewerkt, zo vertelde Jetskes’ zwager. En die kan het weten, want die maakt er als akkerbouwer veelvuldig gebruik van …
Ik heb ervan geleerd dat koolzaad en geel mosterdzaad nogal op elkaar lijken. Het belangrijkste verschil lijkt in de bloeitijd te zitten: gele mosterd bloeit al lang, koolzaad nog lang niet …
Met die wetenschap durf ik de stelling wel aan, dat dit een kleine vos op bloeiende gele mosterd is … 🙂