Elf reeën in de tuin

Een half uurtje nadat ik de drie reeën aan It Nonnepaad had gespot, trof ik in de buurt van de Jan Durkspolder een nog veel grotere sprong reeën aan. Daar scharrelden in alle rust elf reeën (bijna letterlijk) in een tuin rond. Je zult toch op zo’n mooi plekje wonen, waar je vrijwel ieder dag vanuit huis zicht hebt op een dergelijk tafereel …

Zelf ben ik al blij, dat ik tijdens een ritje in de omgeving met een zekere regelmaat reeën op mijn pad tref. Als de situatie op de weg het toelaat, laat ik de auto graag even in de berm uitrollen om een tijdje van de aanblik te genieten en wat foto’s of video-opnamen te maken. En zo lang het jullie niet verveelt, blijf ik hier ook maar gewoon in woord en beeld verslag doen van dergelijke ontmoetingen …

Wjerspegele tuorrebouten

Van de reeën aan It Nonnepaed koerste ik met een ommetje richting Jan Durkspolder. Ineens zag ik ze staan, gewoon in een brede sloot langs de weg, omgeven door licht rimpelend water. Wachtend tot ze binnenkort worden omsloten door zacht krakend ijs …

Weerspiegelde lisdodden, ook wel bekend als rietsigaren. In het Fries noemen we ze tuorrebouten (spreek uit als tworrebouten) …

Reeën bij ’t Nonnepaed

Hoewel het nog steeds bewolkt was, was het gisterochtend al wat lichter dan de afgelopen dagen. Een fotokuiertje zat er niet echt in, wisten mijn onderdanen me ’s ochtends meteen al te melden, maar het weer zag er interessant genoeg uit voor een kort ritje …

Ik besloot maar weer eens een ritje in de omgeving van Earnewâld te maken. Een halfuurtje later zag ik halverwege It Nonnepaed heel in de verte de schimmen van een aantal reeën in het weiland. Ik liet de auto rustig uitrollen in de berm en ging er eens goed voor zitten. Al snel had één van de drie reeën mij net zo scherp in het oog als ik hen …

Het werd weer een echte ‘reeëndag’, want in het uur daarna kreeg ik in het vervolg van dit ritje nog twee keer een sprong reeën te zien. De foto’s daarvan bewaar ik nog even.

Een sneue buizerd

Deze buizerd lijkt ook helemaal klaar te zijn met het grijze en vochtige weer van de laatste tijd. Hij liet me zo rustig mijn gang gaan, dat het een te grote inspanning leek om met zijn natte vleugels en verendek op te vliegen van die paal …

Maar er is hoop. Vandaag heb ik eindelijk weer een kuiertje gemaakt, waarbij ik droog ben gebleven. En terwijl ik dit schrijf, breekt de zon hier zelfs even door. Nog even volhouden, beste buizerd. Spreid je vleugels maar vast om ze te laten drogen, er komen betere tijden …

Van de regen in de drup

Regen van betekenis hebben we hier gisteren en vandaag niet gehad, en toch word ik elke keer wanneer ik even in de tuin ben nat…

Dat noem ik nou van de regen in de drup raken …

Zachte rimpelingen

Na de spectaculaire overwinning van Max Verstappen rolde er zondagmiddag een kortstondige golf van vreugde over het land …

Aan het begin van de nieuwe werkweek is de rust inmiddels teruggekeerd. Met nog hier en daar wat zachte rimpelingen sukkelen we verder in de grijze en donkere dagen voor kerst …

Intussen is het gebruikelijke speculeren over een witte kerst alweer begonnen. Laat ik daar dit van zeggen: het kan nog alle kanten op … 🙂