Bye bye gaai

Veel verder dan een paar keer per dag een loopje in de tuin of van de voordeur naar de auto kom ik de laatste dagen niet. Mijn benen protesteren voortdurend …

Tijdens een van mijn laatste loopjes door de tuin, zag ik vorige week een Vlaamse gaai op een ontluchtingspijp staan. Uitgerekend op dat moment verhief hij zich van zijn post om naar elders te vliegen …

Zonnestroom in het donker

Wij hebben vorige week een thuisbatterij in gebruik genomen, zodat we optimaal gebruik kunnen maken van de zonnepanelen zonder onnodig te moeten betalen voor teruglevering aan het net. Het gaat om een kleine batterij van Homewizard. De eerste resultaten zijn veelbelovend, we kunnen op dit moment al tot middernacht gebruik maken van onze eigen zonnestroom …

Het is een plug-in batterij. Om te beginnen steek je een z.g. P1-meter in de daarvoor bestemde poort op je slimme meterkast. Met een app maak je vervolgens contact met de P1-meter. Hiermee kun je alle gegevens van je stroom- en gasverbruik bekijken zoals in de grafieken hieronder. Op het moment dat je vervolgens de stekker van je thuisbatterij op een willekeurige plek in huis in een stopcontact doet, installeert de batterij zichzelf en maakt hij contact met de P1-meter. En als blijkt dat je te weinig hebt aan één thuisbatterij, dan kun je de tweede net zo makkelijk installeren …

Hieronder zie je het stroomtotaal van dinsdag 18 maart. Paars is netstroom, groen is zonnestroom …

Talloze apparaten staan nooit echt uit, maar in de standby-stand, dit is het stille stroomverbruik …

Hieronder de opgewekte zonne-energie van onze 9 zonnepanelen …

Dit is het stroomverbruik gedurende de dag …

Hieronder het beeld van het zonverbruik …

En hieronder staat dan het beeld van de plug-in batterij. Niet gebruikte zonne-energie wordt overdag in de batterij geladen. Zodra er te weinig directe zonnestroom beschikbaar is, wordt energie uit de batterij gehaald voor gebruik. Dat zie je o.a. hieronder in de ochtend, omdat we op dat moment een tijdlang de elektrische verwarming aan hadden staan.

Als de zon ’s avonds van het dak verdwenen is, kunnen wij op dit moment de rest van de avond gebruik maken van de overdag opgewekte zonnestroom. Dat zal naar mate de nachten korter worden verder opschuiven, zodat we dan ook alle standby-verbruik kunnen opvangen met de batterij …

Hoe het gaat als we minder zon hebben, zal de tijd wel leren. Voorlopig schijnt de zon nog volop en proberen we daar lekker van …

Mossige nestbouw

De merels hebben het weer druk in onze tuin. Er wordt hard gewerkt, zodat er nauwelijks tijd is voor een bad- en fotosessie …

Waar ze het zo druk mee hebben? Wel, er wordt een spiksplinternieuw nest gebouwd. Voorgaande jaren zaten ze in de pergola boven de vijver. Dit jaar hebben ze gekozen voor een plekje in de klimop achter de vijver …

Er wordt voortdurend materiaal naar de bouwplaats gevlogen, en dat is niet alleen mooi droog en pluizig materiaal, er wordt ook nat mos van de rand van de vijver geplukt …

Een scholekster en een meerkoet

Toen ik één van de kluten nog eens even volgde, bracht die me in contact met een scholekster, die een tijdlang langs de waterkant heen en weer liep …

Scholeksters zie ik in weilanden rond Drachten en in de Jan Durkspolder ook nog wel eens. Maar het is ook een vogel die regelmatig een plekje op een plat dak ergens in de stad uitzoekt om te gaan broeden. Dit exemplaar stapte te mooi in de buurt van de kijkhut rond om er geen foto’s van te maken …

Ook een meerkoet liet zich geruime tijd goed bekijken en fotograferen. Hij zwom heen en weer in een sloot vlak voor de vogelkijkhut …

De meeste vogels die we eerder al hadden gezien, zijn alleen in bepaalde weide- en waterrijke gebieden te vinden. Voor de meerkoet geldt dat zeker niet, die duikt overal in het land op in sloten, vijvers en plassen. Ook in dorp en stad. Het zijn echte planteneters. Ik kreeg de indruk, dat het eten hem hier wat tegenviel …

Jongens blijven jongens

Ik kom tot een afronding van ons dagje in het riet bij rietsnijder Klaas Jan en zijn oom Errie. Maar eerst kijken we nog even bij de jonge rietsnijders, die we al eerder aan het werk zagen. Zij waren nog bezig met het verbanden van de laatste ruigte …

Rhena vond het allemaal prima, die lag nog steeds lekker op haar eigen hoopje ruigte in de zon. Natuurlijk moest het vuurtje nog even worden opgepookt, voordat het zou doven. En dan blijven jongens tussen het harde werk door natuurlijk gewoon jongens. Nog even flink poken, even erin springen, het kan allemaal en het moet ook allemaal even gedaan worden natuurlijk …

En dan is het uiteindelijk een kwestie van nog even geduldig erbij blijven, want het vuurtje moet wel goed gedoofd worden. Ook dat hoort erbij als hij net zo’n bevlogen rietsnijder als je vader wilt worden …

Met dank aan rietsnijder Klaas Jan voor de gastvrijheid op de grens van de Weerribben en de Wieden!

Vakmanschap in het riet

Zodra de rietmaaier zijn rondjes weer op het droge maakte, was Klaas Jan teruggelopen naar zijn werkplek, waar hij weer aan de slag ging met een groot bos riet …

Jetske zat op enige afstand op een bergje ruigte naar het werk van haar neef te kijken. Vermoedelijk gingen haar gedachten terug naar haar kinderjaren, toen ze als meisje vaak zo naar haar vader had zitten kijken …

Klaas Jan was bezig om de onderkant van het grote bos riet vlak te maken. En dat deed hij duidelijk met zorg en aandacht. Hij was pas tevreden, toen hij ook de laatste twee sprieten riet met zijn snit had doorgesneden. Vakmanschap verloochent zich niet …

Het was een mooie dag geweest in het rietland waar de rietsnijders actief waren. Als Jetske een Jetse was geweest, was hij zeker rietsnijder geworden …

De wal en de sloot

Terwijl Klaas Jan bezig was met het tot grote bossen binden van het gemaaide riet, werd hij gebeld door zijn oom Errie, die we eerder al bezig zagen met het maaien van het laatste deel van dit perceel met de grote rietmaaier …

Terwijl rietsnijder Errie geconcentreerd bezig was, zakte de zware rietmaaier plotseling aan de linkerkant weg. De sloot die rond het stuk land loopt, maakte eerder een bocht naar rechts dan de rietsnijder had verwacht. Omdat het hem niet lukte om de zware machine weer in het juiste spoor te krijgen, had hij Klaas Jan erbij geroepen. Die had de maaier al snel weer uit de sloot. Daarna kon oom Errie probleemloos zijn rondjes draaien om ook het laatste riet hier te maaien …

Klaas Jan liep terug naar zijn werkplek. Daar liet hij nog even mooi staaltje vakmanschap zien, maar dat is voor morgen …