Categorie archief: bouwwerken

Hoe en wat 2019 – 10

Geplaatst op door

In de loop van oktober begon de medicatie tegen de zenuwpijn in mijn buikstreek eindelijk effect te sorteren. Het ging niet snel, maar er was verbetering merkbaar en dat maakte het stukje bij beetje mogelijk om er weer eens op uit te trekken. Tijdens mijn eerste ritje heb ik een uitgebreide fotoserie gemaakt van het skûtsje Henderika dat als blikvanger op een rotonde bij Drachten Noord ligt …

Vooral aan het begin en het eind van de maand was het wisselvallig weer. Dankzij de afwisseling van snel overtrekkende buien en zonnige opklaringen waren er veelvuldig regenbogen te zien waren. Tijdens die buien is in onze tuin in oktober ca. 109 mm neerslag gevallen, daarmee viel er zo’n 35 mm meer dan normaal in oktober over de periode 1971-2000.

De regen bemoeilijkte hier en daar de oogstwerkzaamheden wat, maar tot grote problemen heeft dat niet geleid. Tijdens een van mijn ritjes kon ik nog even wat foto’s maken van de maïsoogst. Mijn herstel maakte het op 23 oktober eindelijk mogelijk om een oude belofte gestand te doen. Die dag heb ik samen met Jetske en haar zuster een mooie, uitgebreide fotokuier in de Ecokathedraal gemaakt …

3 oktober 2019 – één van de vele regenbogen
10 oktober 2019 – de maïsoogst in volle gang
23 oktober 2019 -met een introducee in de Ecokathedraal

Eind oktober maakte ik voor het eerst sinds enige jaren weer een ritje met kleinzoon Tijmen. We hebben gezellig bijgepraat over allerlei zaken en zonder dat het van tevoren was gepland of besproken, werd het ook nog een onverwacht actueel en leerzaam dagje over dijken en terpen. Het was een geweldig mooie en waardevolle afsluiting van deze vrij zachte oktober. De gemiddelde temperatuur kwam in oktober in ons tuintje uit op 14,3 ºC tegen normaal ca. 13,7 ºC over de periode 1971-2000 …

Hoe en wat 2019 – 7

Geplaatst op door

Juli begon met gematigd zomerweer. Op dag 7 en 8 was het met 16 graden op de thermometer ronduit koud voor de tijd van het jaar. Onze vijver bleek in die tijd een paar erg mooie verrassingen voor ons in petto te hebben. Om te beginnen zagen we de krabbenscheer er voor het eerst bloeien. Nog mooier werd het toen ik er salamanders ontdekte. De tijd die ik met veel plezier aan de rand van de vijver heb doorgebracht, resulteerde na het nodige montagewerk in december uiteindelijk in een paar filmpjes: Salamander TV 1 en Salamander TV 2.

De laatste fotokuier voorafgaand aan een lange pijnlijke periode stond in het teken van het treffen met Matroos Beek en haar kapitein in de Ecokathedraal. Het werd een prettige ontmoeting en een gezellige kuier, waar ik nog steeds met veel plezier op terugkijk …

4 juli 2019 – de ontdekking van het jaar: salamanders in de vijver
8 juli 2019 – treffen met Matroos Beek in de Ecokathedraal

Nadat een behandeling op de Pijnpoli na verloop van tijd een tegengesteld effect bleek te hebben, werd de zenuwpijn in mijn buikwand – veroorzaakt door Acnes – in de loop van juli en augustus alleen maar erger. Autoritjes en fotokuiers zaten er vanaf half juli geruime tijd niet in. Nog een geluk dat ik in de tuin af en toe een foto kon maken …

15 juli 2019 – een koolwitje in de tuin

Intussen liepen de temperaturen in de tweede helft van de maand geleidelijk op naar tropische waarden. Aan het eind van de maand kon ik 9 zomerse dagen (warmer dan 25 ºC) noteren, waarvan 5 tropische dagen (warmer dan 30 ºC). Daarmee hadden we lokaal een 8 dagen durende hittegolf. De hoogste temperatuur in onze tuin was 36,7 ºC op 25 juli. Dat is voor onze tuin meteen een record. Het heetst werd het in Gilze-Rijen met 40,7°C, dat is het nieuwe nationale hitterecord …

25 juli 2019 – zonsondergang na de warmste dag van het jaar: 36,7 ºC

De gemiddelde temperatuur kwam aan het eind van de maand uit op 19,4 ºC, en dat is toch weer bijna 3 graden boven het langjarig gemiddelde van 16,5 ºC over de periode 1971-2000. In de laatste dagen van juli viel er af en toe hier en daar wat regen, maar echt verkoeling en vocht in de bodem leverde het niet op. In onze tuin viel in juli slechts 29 mm neerslag, tegen normaal ca. 70 mm …

28 juli 2019 – eindelijk wat regen

Lokkich 2020!

Geplaatst op door

Hjoed beskôgje ik in ‘like’ as in goeie winsk foar 2020. Lekker maklik no …!?

Vandaag beschouw ik een ‘like’ als een goede wens voor 2020. Lekker makkelijk, toch …!?   😉

Today I consider a ‘like’ as a good wish for 2020. Nice and easy, right …!?

’t Jaar uit met Sint Thomas

Geplaatst op door

Onze kerst- en nieuwjaarskaart had ik dit jaar gemaakt met een foto van de klokkenstoel bij de Sint Thomaskerk in Katlijk, dat is Ketlik in het Fries of Le-chat-mort zoals de Fransen plegen te zeggen …

In Katlijk stond in 1254 al een kapel. De huidige kerk uit 1525 is een laat-gotische kerk zonder toren. Daarom staat vlak naast de kerk een dubbele klokkenstoel met zadeldak. De twee klokken uit 1952 vervangen de originele twee klokken die in 1943 door de Duitse bezetter waren gevorderd. De klokken worden geluid voor het aankondigen van kerkdiensten en het Sint-Thomasluiden …

Het Sint-Thomasluiden is een eeuwenoude traditie, waarbij tussen 21 december en 31 december klokken worden geluid. Door het luiden van de klokken zouden de kwade geesten worden verdreven. Het is van oudsher vooral traditie in zuidoost Fryslân waar veel vrijstaande klokkenstoelen staan, die probleemloos geluid kunnen worden door het volk …

Het Sint Thomasluiden staat helaas al enige jaren onder druk. Voor zover mij bekend worden de klokken tegenwoordig alleen nog geluid in Katlijk en Oudehorne. De jeugd heeft andere besognes tegenwoordig. Wel wordt geprobeerd om jongeren d.m.v. een klokkenluidcursus bij het Sint Thomasluiden te betrekken …

Natuurlijk moest het touw even worden betast tijdens het bezoek aan de klokkenstoel eind oktober. Daar hebben we het ook maar bij gelaten …

Met een woord van dank aan allen die dit jaar als lezer of actieve volger op enigerlei hebben bijgedragen aan dit weblog, wens ik jullie allen een rustige en veilige jaarwisseling, gevolgd door een gelukkig en bovenal gezond 2020. Het luidruchtige geknal laten we aan anderen over, wij laten slechts voorzichtig één kurkje knallen …

Deltawerk 1:1 – deel 4

Geplaatst op door

Laatste deel van een 4-delige serie over het kunstwerk ‘Deltawerk 1:1’ in het Waterloopbos in de Noordoostpolder.

De ontwerpers van ‘Deltawerk 1:1’ hopen dat de (hellende) betonplaten na verloop van tijd onder invloed van weer en wind begroeid zullen raken door algen en mossen. De gestage verkleuring die daardoor ontstaat, moet ‘Deltawerk 1:1’ langzaam op laten gaan de omringende natuur. Zo wordt een relatie gelegd met de wat verderop in het Waterloopbos liggende schaalmodellen van het Waterloopkundig Laboratorium die ook langzaam worden opgenomen door de natuur …

Doorkijkjes naar de andere zijde als je langs het monument loopt, zullen dat effect alleen maar versterken.
“De ruimte verandert gedurende de dag, de seizoenen en over de jaren”, zeggen de ontwerpstudio’s. Hoe subtiel het spel van licht en schaduw af en toe is, kun je mooi op de bovenstaande foto zien. Daar zitten niet alleen fraaie weerspiegelingen in, maar er liggen ook een paar mooie banen zonlicht over de waterspiegel.

Afijn, geniet nog maar even van het laatste deel van deze 4-delige serie over het kunstwerk dat is ontstaan uit de oude Deltagoot in het Waterloopbos …

– Bij voldoende animo zet ik de volledige 16 minuten durende serie met muziek dit weekend ook nog online –

Deltawerk 1:1 – deel 3

Geplaatst op door

Deel 3 van een 4-delige serie over het kunstwerk ‘Deltawerk 1:1’ in het Waterloopbos in de Noordoostpolder.

Twee betonnen loopbruggen maken ‘Deltawerk 1:1’ ook aan de binnenkant toegankelijk. Op het moment dat je tussen en onder rechtopstaande en gekantelde betonplaten van 80 centimeter dik doorloopt, ervaar je de grootsheid ervan eigenlijk pas echt goed. Je lijkt het massieve, koude beton rondom bijna te kunnen voelen …

In fotografisch opzicht is de binnenkant van het monument zeker niet minder mooi dan aan de buitenzijde. Zeker op zo’n dag met weinig wind en een helder blauwe lucht waarop Jetske en ik er waren, ontstaat een mooi spel van lijnen, licht en schaduw. De zacht rimpelende weerspiegelingen doen de rest (zie foto linksboven). Een prettige verrassing vond ik dat verre eind van ‘Deltawerk 1:1’ in tegenstelling tot de andere kant gesloten is (zie foto rechtsboven) …

– wordt vervolgd –