Toen ik terug kwam bij het sluiscomplex stond er bij de stuw een visser. Ik heb hem maar niet gestoord …
Het eind van mijn kuier is in zicht, nu alleen nog even over het ophaalbruggetje …
Maar eerst nog even een foto van de voormalige sluiswachterswoning, want dat is toch wel een plaatje …
Terwijl de lucht steeds verder dichttrekt, maak ik nog een laatste foto van de sluis …
Morgen richten we de blik hier – zoals elke vrijdag – weer omhoog.
Omdat het mooi en lekker weer was, en omdat ik toch aan de overkant was, heb ik zaterdagmiddag nog even een kuiertje gemaakt op de zuidelijke oever van de Tjonger. Eenmaal aan de zuidkant aangekomen heet het riviertje overigens ineens niet meer de Tjonger, maar de Kuinder of Kuunder (kaartje Google Maps). De Tjonger vormt namelijk een taalgrens: ten noorden van de rivier is het Fries de belangrijkste voertaal, aan de zuidkant ligt het Stellingwerfse taalgebied, met een heel andere tongval en woordenschat. Dat is ook de reden dat er twee namen voor hetzelfde riviertje zijn: elk taalgebied heeft zijn eigen naam …
Op deze foto’s is mooi te zien hoe eenzaam en alleen het voormalige sluiswachtershuis op de Friese vlakte staat. De naaste buren wonen op een boerderij, die ca 500 m ten noorden van de sluis staat. Verder is er kilometers in de omtrek geen huis of boerderij te bekennen …
Morgen bekijken we het voormalige sluiswachtershuis nog even van wat dichterbij, want ik kom er op weg terug naar de auto toch weer langs.
Het water dat door de Tjonger stroomt, is onder andere kwel- en regenwater, dat afkomstig is van het Drents plateau. De Tjonger is in het eind van de 18e eeuw gekanaliseerd ten behoeve van de scheepvaart voor de afvoer van turf uit zuidoost Fryslân …
Om de waterafvoer ter hoogte van Sluis I ook bij hoge waterstanden te garanderen, is aan de zuidkant van de sluis een bypass met een stuw aangelegd …
Om te voorkomen dat het recreatieve scheepvaartverkeer vanuit oostelijke richting de bypass met de stuw in vaart, wordt de bypass aan die kant afgesloten door een aantal gele drijvers …
Gisteren liet ik hier wat foto’s zien van Sluis I in de Tjonger, die ik zaterdagmiddag bij tegenlicht in zuidwestelijke richting heb gemaakt. Vandaag werpen we een blik stroomopwaarts in noordoostelijke richting (kaartje Google Maps) …
Het ging me hierbij vooral om het remmingswerk aan de rechterzijde. Deze houten geleiders staan in het water om de scheepvaart en de achterliggende wal of kade te beschermen. Schepen kunnen hier tijdelijk afmeren als zij moeten wachten op het openen van de sluis …
Het is een oude manier van bescherming/geleiding, die tot op de dag van vandaag nog steeds gebruikt wordt bij bruggen, sluizen en (jacht)havens …
Gistermiddag heb ik even een ritje gemaakt naar Sluis I, een Friese sluis in de Tjonger bij Oudehorne (kaartje Google Maps). Daar heb ik de benen even gestrekt om bij tegenlicht wat foto’s te maken …
Sluis I scheidt de benedenloop en de middenloop van Tjonger en is voorzien van een pompinstallatie. Bij lage waterstand kan boezemwater vanuit de benedenloop naar de middenloop omhoog gepompt worden …
Het hoogteverschil is 0,90 meter. Aan de bovenzijde verbindt een fietsbrug de noordoever met de zuidoever. De fietsbrug wordt met de hand opgehaald. Naast de sluis staat een voormalige sluiswachterswoning. De woning en de sluis dateren van het einde van de 18e eeuw. De Tjonger is toen ten behoeve van de scheepvaart voor de afvoer van turf uit zuidoost Fryslân gekanaliseerd …
Voordat we de herfsttooi van de Ecokathedraal bekijken, wil ik jullie aan de hand twee foto’s even laten zien hoe de natuur de bouwwerken gestaag verovert. Het begint met hier en daar een plantje, dat zich tussen de stenen of tegels vestigt …
Na verloop van tijd worden de bouwwerken vrijwel helemaal overwoekerd door een keur aan planten, die wortel schieten op en tussen de bouwmaterialen …
De herfstkleuren vallen dit jaar wat tegen in Fryslân, maar in de Ecokathedraal konden we er ondanks het grijze weer nog wat van meepakken …
Natuurlijk moest er even met dat kleurenpalet gespeeld worden …
Dit vind ik nog steeds een van de mooiste plekje in de Ecokathedraal, hier kun je je bijna tussen de Inca bouwwerken wanen …
Ook ditmaal las ik weer even een korte rustpauze in bij de aloude rustplaats. Het viel nog eens mee om hem te vinden, want hij ging schuil onder een bladerdek …
We vervolgen onze weg langs een in verschillende niveaus opgetrokken bouwwerk …
Ook dit jaar lukt het me weer om traditiegetrouw een van de mooiste herfstbladeren te vinden en te kieken …
Als we bijna weer terug zijn bij de Porta Celi, pakken we nog even een laatste ronde mee …
Gisteren stond er weer een fotokuier met Jetske op het programma. Terwijl ik rond tien uur door het grijze landschap naar Overijssel reed, bedacht ik me dat een fotokuier in de eeuwig ruisende rietvelden in de Kop van Overijssel me in de koude wind niet echt aantrekkelijk leek, daarom bedacht ik een alternatief. Toen we even later aan de koffie zaten, stelde ik voor om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen, daar zouden we in elk geval geen last hebben van de wind. Omdat we daar samen nog maar één keer waren geweest, stemde Jetske meteen in met dat plan.
Zelf was ik voor het laatst op 31 maart in de Ecokathedraal geweest. Toen werd er nog hard gewerkt aan een nieuwe toegangspoort, die er toen zo bij stond …
Zodra we gisteren aan het begin van de middag aan de Van Aylvalaan bij Mildam uit de auto stapten, zag ik dat de nieuwe poort intussen klaar is. Daarmee is de klus toch eerder afgerond dan de bouwers vooraf hadden gedacht. Toen in oktober 2013 met de bouw werd begonnen, spraken ze de verwachting uit dat ze er mogelijk twee jaar mee bezig zouden zijn …
Elke dinsdagochtend komen zes mannen in de Ecokathedraal bijeen om samen verder te bouwen aan het project, dat in de jaren zeventig is gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). Zonder plan of tekening en zonder te metselen worden stenen en tegels opgestapeld tot indrukwekkende bouwwerken. Zodra een bouwwerk is afgerond, mag de natuur zijn gang gaan om het bouwwerk weer min of meer op te eisen …
In het programma “Hea” van Omrop Fryslân TV was onlangs een 4 minuten durend item te zien over de vrijwilligers die wekelijks in de Ecokathedraal aan het bouwen zijn. In deze opnamen is te zien hoe bijna de laatste hand wordt gelegd aan de poort, en tijdens een kleine rondgang door het complex wordt e.e.a. over de filosofie achter de Ecokathedraal verteld. Het item start op 4:00 in het filmpje over de Ecokathedraal en het is ook voor niet-Friestaligen goed te volgen …
Goed, genoeg gepraat …, het wordt tijd om door de “Porta Celi” te lopen, een naam die door een van de vrijwilligers wordt vertaald als “Hemelpoort”, zodat we verderop in de Ecokathedraal kunnen bekijken hoe de natuur en de oudere bouwwerken zich tot elkaar verhouden …
Voordat we het terrein verder verkennen, bestudeert Jetske de achterkant van de poort nog eens even goed …
Afanja's Weblog 